Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29

101:1 Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.

101:1 Oración de un afligido que desfallece y derrama su angustia ante el Señor.

101:2 Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.

101:2 Escucha, Yahvé, mi oración, y llegue a Ti mi clamor.

101:3 Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.

101:3 No quieras esconderme tu rostro en el día de mi desolación; inclina hacia mí tu oído; apresúrate a atenderme en el día de mi llamado.

101:4 Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.

101:4 Porque mis días se desvanecen como el humo, y mis huesos arden como fuego.

101:5 Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.

101:5 Abrasado, como la hierba, se seca mi corazón; me olvido de comer mi pan.

101:6 A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.

101:6 A fuerza de gemir y llorar se me pega la piel a los huesos.

101:7 Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio.

101:7 Soy como el pelícano del desierto, hecho semejante al búho entre las ruinas.

101:8 Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.

101:8 No puedo conciliar el sueño, y me lamento como el ave solitaria sobre el tejado:

101:9 Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant :

101:9 Mis enemigos me insultan sin cesar, y los que se enfurecen contra mí, toman mi nombre como imprecación.

101:10 quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,

101:10 Mi comida es ceniza en vez de pan, y mezclo mi bebida con las lágrimas,

101:11 a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me.

101:11 a causa, de tu indignación y tu furor, porque me arrojaste después de levantarme en alto.

101:12 Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.

101:12 Mis días son como la sombra que se alarga; y, como la hierba, voy secándome,

101:13 Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.

101:13 mas Tú, Yahvé, permaneces siempre, y tu Nombre es de generación en generación.

101:14 Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus :

101:14 Tú te levantarás y serás propicio a Sión, porque tiempo es ya de que te apiades de ella; a llegado la hora.

101:15 quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.

101:15 Ya tus siervos aman sus piedras, sienten compasión de sus ruinas.

101:16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam :

101:16 Así, oh Yahvé, los gentiles reverenciarán tu Nombre, y tu gloria todos los reyes de la tierra,

101:17 quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.

101:17 porque Yahvé habrá restaurado a Sión, y Él se mostrará en su gloria.

101:18 Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.

101:18 Se volverá hacia la oración de los despojados, y no despreciará sus ruegos.

101:19 Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.

101:19 Escríbase esto para la generación venidera, para que el pueblo que va a nacer alabe a Yah.

101:20 Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit :

101:20 Porque Yahvé se habrá inclinado desde su excelso santuario, desde el cielo habrá mirado a la tierra,

101:21 ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum :

101:21 para escuchar el gemido de los cautivos y librar a los destinados a la muerte,

101:22 ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem :

101:22 a fin de que en Sión sea pregonado el Nombre de Yahvé, y en Jerusalén su alabanza,

101:23 in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.

101:23 cuando allí se congreguen a una los pueblos y los reinos, para servir a Yahvé.

101:24 Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi :

101:24 Él quebrantó mis fuerzas a medio camino; acortó mis días.

101:25 ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.

101:25 Y yo clamo: Oh Dios mío, no me quites de esta vida en la mitad de mis días, Tú, cuyos años duran por todas las generaciones.

101:26 Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.

101:26 En el principio cimentaste la tierra, y obra de tus manos es el cielo.

101:27 Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ;

101:27 Ellos van pasando, mas Tú permanecerás; todo en ellos se envejece como una vestidura; Tú los mudarás como quien cambia de vestido, y quedarán cambiados.

101:28 tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.

101:28 Mas Tú eres siempre el mismo, y tus años no tienen fin.

101:29 Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur.

101:29 Los hijos de tus siervos morarán seguros, y su posteridad será estable delante de Ti.