Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

107:1 Canticum Psalmi, ipsi David.

107:1 Cántico. Salmo. De David.

107:2 Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum ; cantabo, et psallam in gloria mea.

107:2 Mi corazón está pronto, oh Dios; quiero cantar y entonar salmos; mi alma está despierta.

107:3 Exsurge, gloria mea ; exsurge, psalterium et cithara ; exsurgam diluculo.

107:3 Salterio y lira, despertaos; despiértese la aurora (a nuestro canto).

107:4 Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus :

107:4 Te alabaré, Yahvé, entre los pueblos, te cantaré himnos ante las naciones.

107:5 quia magna est super cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.

107:5 Porque tu misericordia es más grande que los cielos, y tu fidelidad hasta las nubes.

107:6 Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua :

107:6 Muéstrate excelso, oh Dios, sobre los cielos, y brille tu gloria sobre toda la tierra,

107:7 ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

107:7 para que sean libertados los que Tú amas; socorre con tu diestra y escúchanos.

107:8 Deus locutus est in sancto suo : Exsultabo, et dividam Sichimam ; et convallem tabernaculorum dimetiar.

107:8 Lo dijo Dios por su santidad: “Triunfaré; repartiré a Siquem, y mediré el valle de Sucot.

107:9 Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Juda rex meus ;

107:9 Mía es la tierra de Galaad, mía la tierra de Manasés; Efraím es el yelmo de mi cabeza, y Judá, mi cetro;

107:10 Moab lebes spei meæ : in Idumæam extendam calceamentum meum ; mihi alienigenæ amici facti sunt.

107:10 Moab, la vasija de mi lavatorio; sobre Edom echaré mi calzado, sobre Filistea cantaré victoria.”

107:11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?

107:11 ¿Quién me conducirá a la ciudad inaccesible? ¿Quién me llevará hasta Edom?

107:12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris ?

107:12 ¿No serás Tú, oh Dios, que nos has rechazado y que ya no sales con nuestros ejércitos?

107:13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

107:13 Ven en nuestro auxilio contra el adversario, porque vano es el concurso de los hombres.

107:14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.

107:14 Con Dios haremos proezas; Él hollará a nuestros enemigos.