Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
138:1 In finem, psalmus David. Domine, probasti me, et cognovisti me ;
138:1 Al maestro de coro. Salmo de David. Yahvé, Tú me penetras y me conoces.
138:2 tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.
138:2 Sabes cuando me siento y cuando me levanto; de lejos disciernes mis pensamientos.
138:3 Intellexisti cogitationes meas de longe ; semitam meam et funiculum meum investigasti :
138:3 Si ando y si descanso Tú lo percibes, y todos mis caminos te son familiares.
138:4 et omnes vias meas prævidisti, quia non est sermo in lingua mea.
138:4 No está todavía en mi lengua la palabra, y Tú, Yahvé, ya la sabes toda.
138:5 Ecce, Domine, tu cognovisti omnia, novissima et antiqua. Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.
138:5 Tú me rodeas por detrás y por delante, y pones tu mano sobre mí.
138:6 Mirabilis facta est scientia tua ex me ; confortata est, et non potero ad eam.
138:6 Maravillosa sobremanera es para mí tal ciencia, demasiado sublime, superior a mi alcance.
138:7 Quo ibo a spiritu tuo ? et quo a facie tua fugiam ?
138:7 ¿Adónde iré que me sustraiga a tu espíritu, adónde huiré de tu rostro?
138:8 Si ascendero in cælum, tu illic es ; si descendero in infernum, ades.
138:8 Si subiere al cielo, allí estás Tú; si bajare al abismo, Tú estás presente.
138:9 Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris,
138:9 Si tomare las alas de la aurora, y me posare en el extremo del mar,
138:10 etenim illuc manus tua deducet me, et tenebit me dextera tua.
138:10 también allí me conducirá tu mano, y me tendrá asido tu diestra.
138:11 Et dixi : Forsitan tenebræ conculcabunt me ; et nox illuminatio mea in deliciis meis.
138:11 Si dijera: “Al menos las tinieblas me esconderán”, y a modo de luz me envolviese la noche.
138:12 Quia tenebræ non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur : sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.
138:12 las mismas tinieblas no serían oscuras para Ti, y la noche resplandecería como el día, la oscuridad como la luz.
138:13 Quia tu possedisti renes meos ; suscepisti me de utero matris meæ.
138:13 Tú formaste mis entrañas; me tejiste en el seno de mi madre.
138:14 Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es ; mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.
138:14 Te alabo porque te has mostrado maravilloso, porque tus obras son admirables; largamente conoces mi alma,
138:15 Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto ; et substantia mea in inferioribus terræ.
138:15 y mi cuerpo no se te ocultaba, aunque lo plasmabas en la oscuridad, tejiéndolo bajo la tierra.
138:16 Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur. Dies formabuntur, et nemo in eis.
138:16 Tus ojos veían ya mis actos, y todos están escritos en tu libro; los días (míos) estaban determinados antes de que ninguno de ellos fuese.
138:17 Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus ; nimis confortatus est principatus eorum.
138:17 Oh Dios ¡cuán difíciles de comprender tus designios! ¡Cuán ingente es su número!
138:18 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Exsurrexi, et adhuc sum tecum.
138:18 Si quisiera contarlos, son más que las arenas; si llegara al fin, mi duración sería como la tuya.
138:19 Si occideris, Deus, peccatores, viri sanguinum, declinate a me :
138:19 ¡Oh, si quitaras la vida, oh Dios, al impío, y se apartasen de mí los hombres perversos!
138:20 quia dicitis in cogitatione : Accipient in vanitate civitates tuas.
138:20 Porque con disimulo se rebelan contra Ti; siendo tus enemigos, asumen tu Nombre en vano.
138:21 Nonne qui oderunt te, Domine, oderam, et super inimicos tuos tabescebam ?
138:21 ¿Acaso no debo odiar, Yahvé, a los que te odian, y aborrecer a los que contra Ti se enaltecen?
138:22 Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi.
138:22 Los odio con odio total; se han hecho mis propios enemigos.
138:23 Proba me, Deus, et scito cor meum ; interroga me, et cognosce semitas meas.
138:23 Escudríñame, oh Dios, y explora mi corazón, examíname y observa mi intimidad;
138:24 Et vide si via iniquitatis in me est, et deduc me in via æterna.
138:24 mira si ando por el falso camino, y condúceme por la senda antigua.