Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51

17:1 In finem. Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici hujus, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit :

17:1 Al maestro de coro. Del servidor de Dios, de David, el cual dirigió al Señor las palabras de este cántico en el día en que le libró de las manos de todos sus enemigos y de las de Saúl. Y dijo:

17:2 Diligam te, Domine, fortitudo mea.

17:2 Te amo, Yahvé, fortaleza mía,

17:3 Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus, et sperabo in eum ; protector meus, et cornu salutis meæ, et susceptor meus.

17:3 mi peña, mi baluarte, mi libertador, Dios mío, mi roca, mi refugio, broquel mío, cuerno de mi salud, asilo mío.

17:4 Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

17:4 Invoco a Yahvé, el digno de alabanza, y quedo libre de mis enemigos.

17:5 Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.

17:5 Olas de muerte me rodeaban, me alarmaban los torrentes de iniquidad;

17:6 Dolores inferni circumdederunt me ; præoccupaverunt me laquei mortis.

17:6 las ataduras del sepulcro me envolvieron, se tendían a mis pies lazos mortales.

17:7 In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi : et exaudivit de templo sancto suo vocem meam ; et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus.

17:7 En mi angustia invoqué a Yahvé, y clamé a mi Dios; y Él, desde su palacio, oyó mi voz; mi lamento llegó a sus oídos.

17:8 Commota est, et contremuit terra ; fundamenta montium conturbata sunt, et commota sunt : quoniam iratus est eis.

17:8 Se estremeció la tierra y tembló; se conmovieron los cimientos de los montes y vacilaron, porque Él ardía de furor.

17:9 Ascendit fumus in ira ejus, et ignis a facie ejus exarsit ; carbones succensi sunt ab eo.

17:9 Humo salió de sus narices; de su boca, fuego devorador; y despedía carbones encendidos.

17:10 Inclinavit cælos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus.

17:10 Inclinó los cielos, y descendió con densas nubes bajo sus pies.

17:11 Et ascendit super cherubim, et volavit ; volavit super pennas ventorum.

17:11 Subió sobre un querube y voló, y era llevado sobre las alas del viento.

17:12 Et posuit tenebras latibulum suum ; in circuitu ejus tabernaculum ejus, tenebrosa aqua in nubibus aëris.

17:12 Se ocultaba bajo un velo de tinieblas; aguas tenebrosas y oscuras nubes lo rodeaban como un pabellón.

17:13 Præ fulgore in conspectu ejus nubes transierunt ; grando et carbones ignis.

17:13 Se encendieron carbones de fuego al resplandor de su rostro.

17:14 Et intonuit de cælo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam : grando et carbones ignis.

17:14 Tronó Yahvé desde el cielo, el Altísimo hizo resonar su voz;

17:15 Et misit sagittas suas, et dissipavit eos ; fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.

17:15 y lanzó sus saetas y los dispersó; multiplicó sus rayos, y los puso en derrota.

17:16 Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum, ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus iræ tuæ.

17:16 Y aparecieron a la vista los lechos de los océanos; se mostraron desnudos los cimientos del orbe terráqueo, ante la amenaza de Yahvé, al resollar el soplo de su ira.

17:17 Misit de summo, et accepit me ; et assumpsit me de aquis multis.

17:17 Desde lo alto extendió su brazo y me arrebató, sacándome de entre las muchas aguas;

17:18 Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me. Quoniam confortati sunt super me ;

17:18 me libró de mi feroz enemigo, de adversarios más poderosos que yo.

17:19 prævenerunt me in die afflictionis meæ : et factus est Dominus protector meus.

17:19 Se echaron sobre mí en el día de mi infortunio; pero salió Yahvé en mi defensa,

17:20 Et eduxit me in latitudinem ; salvum me fecit, quoniam voluit me,

17:20 y me trajo a la anchura; me salvó porque me ama.

17:21 et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum retribuet mihi :

17:21 Yahvé me ha retribuido conforme a mi rectitud; me remunera según la limpieza de mis manos.

17:22 quia custodivi vias Domini, nec impie gessi a Deo meo ;

17:22 Porque seguí los caminos de Yahvé, y no me rebelé contra mi Dios;

17:23 quoniam omnia judicia ejus in conspectu meo, et justitias ejus non repuli a me.

17:23 porque mantuve ante mis ojos todos sus mandamientos y nunca aparté de mí sus estatutos.

17:24 Et ero immaculatus cum eo ; et observabo me ab iniquitate mea.

17:24 Fui íntegro para con Él, y me cuidé de mi maldad.

17:25 Et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum ejus.

17:25 Yahvé me ha retribuido conforme a mi rectitud; según la limpieza de mis manos ante sus ojos.

17:26 Cum sancto sanctus eris, et cum viro innocente innocens eris,

17:26 Tú eres misericordioso con el misericordioso; con el varón recto, eres recto.

17:27 et cum electo electus eris, et cum perverso perverteris.

17:27 Con el sincero, eres sincero; y con el doble, te haces astuto.

17:28 Quoniam tu populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis.

17:28 Tú salvas al pueblo oprimido, y humillas los ojos altaneros.

17:29 Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine ; Deus meus, illumina tenebras meas.

17:29 Eres Tú quien mantiene encendida mi lámpara, oh Yahvé; Tú, Dios mío, disipas mis tinieblas.

17:30 Quoniam in te eripiar a tentatione ; et in Deo meo transgrediar murum.

17:30 Fiado en Ti embestiré a un ejército; con mi Dios saltaré murallas.

17:31 Deus meus, impolluta via ejus ; eloquia Domini igne examinata : protector est omnium sperantium in se.

17:31 ¡El Dios mío!... Su conducta es perfecta, Su palabra acrisolada. Él mismo es el escudo de cuantos lo buscan como refugio.

17:32 Quoniam quis deus præter Dominum ? aut quis deus præter Deum nostrum ?

17:32 Pues ¿quién es Dios fuera de Yahvé? o ¿qué roca hay si no es el Dios nuestro?

17:33 Deus qui præcinxit me virtute, et posuit immaculatam viam meam ;

17:33 Aquel Dios que me ciñó de fortaleza e hizo inmaculado mi camino.

17:34 qui perfecit pedes meos tamquam cervorum, et super excelsa statuens me ;

17:34 El que volvió mis pies veloces como los del ciervo, y me afirmó sobre las cumbres.

17:35 qui docet manus meas ad prælium. Et posuisti, ut arcum æreum, brachia mea,

17:35 El que adiestró mis manos para la pelea, y mi brazo para tender el arco de bronce.

17:36 et dedisti mihi protectionem salutis tuæ : et dextera tua suscepit me, et disciplina tua correxit me in finem, et disciplina tua ipsa me docebit.

17:36 Tú me diste por broquel tu auxilio, me sostuvo tu diestra; tu solicitud me ha engrandecido.

17:37 Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea.

17:37 Ensanchaste el camino a mis pasos, y mis pies no flaquearon.

17:38 Persequar inimicos meos, et comprehendam illos ; et non convertar donec deficiant.

17:38 Perseguía a mis enemigos y los alcanzaba; y no me volvía hasta desbaratarlos.

17:39 Confringam illos, nec poterunt stare ; cadent subtus pedes meos.

17:39 Los destrozaba y no podían levantarse; caían bajo mis pies.

17:40 Et præcinxisti me virtute ad bellum, et supplantasti insurgentes in me subtus me.

17:40 Tú me revestías de valor para el combate, sujetabas a mi cetro a los que me resistían.

17:41 Et inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti.

17:41 Ponías en fuga a mis enemigos, dispersabas a cuantos me aborrecían.

17:42 Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret ; ad Dominum, nec exaudivit eos.

17:42 Vociferaban, mas no había quien los auxiliase; (clamaban) a Yahvé mas Él no los oía.

17:43 Et comminuam eos ut pulverem ante faciem venti ; ut lutum platearum delebo eos.

17:43 Y yo los dispersaba como polvo que el viento dispersa; los pisoteaba como el lodo de las calles.

17:44 Eripies me de contradictionibus populi ; constitues me in caput gentium.

17:44 Me libraste de las contiendas del pueblo, me has hecho cabeza de las naciones;

17:45 Populus quem non cognovi servivit mihi ; in auditu auris obedivit mihi.

17:45 un pueblo que no conocía me sirve; con atento oído me obedecen;

17:46 Filii alieni mentiti sunt mihi, filii alieni inveterati sunt, et claudicaverunt a semitis suis.

17:46 los extraños me adulan. Los extranjeros palidecen, y abandonan, temblando, sus fortalezas.

17:47 Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltetur Deus salutis meæ.

17:47 ¡Vive Yahvé! ¡Bendita sea mi Roca! ¡Sea ensalzado el Dios mi Salvador!

17:48 Deus qui das vindictas mihi, et subdis populos sub me ; liberator meus de inimicis meis iracundis.

17:48 Aquel Dios que me otorgó la venganza, que sujetó a mí las naciones; que me libró de mis enemigos,

17:49 Et ab insurgentibus in me exaltabis me ; a viro iniquo eripies me.

17:49 que me encumbró sobre mis opositores, y me salvó de las manos del hombre violento.

17:50 Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam ;

17:50 Por eso te alabaré entre las naciones, oh Yahvé; cantaré himnos a tu Nombre.

17:51 magnificans salutes regis ejus, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus usque in sæculum.

17:51 Él da grandes victorias a su rey, y usa de misericordia con su ungido, con David y su linaje, por toda la eternidad.