Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
51:1 In finem. Intellectus David,
51:1 Al maestro de coro. Maskil de David.
51:2 cum venit Doëg Idumæus, et nuntiavit Sauli : Venit David in domum Achimelech.
51:2 Cuando Doeg, el idumeo, fue a decir a Saúl: “David ha entrado en la casa de Aquimelec.”
51:3 Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate ?
51:3 ¿Cómo haces alarde de maldad, oh prepotente, contra el justo? ¡En todo tiempo hay Dios!
51:4 Tota die injustitiam cogitavit lingua tua ; sicut novacula acuta fecisti dolum.
51:4 Tu lengua, maquinando ruinas, es como afilada navaja, oh artífice del dolo.
51:5 Dilexisti malitiam super benignitatem ; iniquitatem magis quam loqui æquitatem.
51:5 Prefieres el mal al bien y la falsedad al lenguaje sincero.
51:6 Dilexisti omnia verba præcipitationis ; lingua dolosa.
51:6 Amas todas las palabras que hieren, lengua pérfida.
51:7 Propterea Deus destruet te in finem ; evellet te, et emigrabit te de tabernaculo tuo, et radicem tuam de terra viventium.
51:7 Por eso Dios te destruirá; te quitará de en medio para siempre; te arrojará de tu tienda y te arrancará de la tierra de los vivientes.
51:8 Videbunt justi, et timebunt ; et super eum ridebunt, et dicent :
51:8 Al ver esto los justos temerán, y se reirán (diciendo):
51:9 Ecce homo qui non posuit Deum adjutorem suum ; sed speravit in multitudine divitiarum suarum, et prævaluit in vanitate sua.
51:9 “He aquí el hombre que no hizo de Dios su baluarte, sino que confió en la multitud de sus riquezas y llegó a ser poderoso por sus crímenes.”
51:10 Ego autem, sicut oliva fructifera in domo Dei ; speravi in misericordia Dei, in æternum et in sæculum sæculi.
51:10 Mas yo, como olivo lozano en la casa de Dios, confío en la bondad divina para siempre.
51:11 Confitebor tibi in sæculum, quia fecisti ; et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum.
51:11 Por los siglos te alabaré porque obraste, y proclamaré tu Nombre porque es bueno, a la vista de tus santos.