Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

59:1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,

59:1 Al maestro de coro. Por el tono de “El lirio del testimonio”. Miktam de David, para hacerlo aprender.

59:2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.

59:2 Cuando hizo guerra contra Aram de Naharaim y Aram de Sobá, y Joab, ya de vuelta, batió a Edom en el valle de las Salinas (matándole) doce mil hombres.

59:3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.

59:3 Oh Dios, nos has desechado, quebrantaste nuestros ejércitos; estabas airado, ¡vuelve a nosotros!

59:4 Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.

59:4 Has sacudido la tierra, la has hendido; sana sus fracturas porque tambalea.

59:5 Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.

59:5 Cosas duras le hiciste experimentar a tu pueblo; nos diste de beber vino de vértigo.

59:6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.

59:6 Pusiste, empero, una señal a los que te temen de modo que huyeran del arco.

59:7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

59:7 Mas ahora; para que sean libertados los que Tu amas, socorre con tu diestra, y escúchanos.

59:8 Deus locutus est in sancto suo : lætabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.

59:8 Dijo Dios en su santidad: “Triunfaré; repartiré a Siquem, y mediré el valle de Sucot.

59:9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;

59:9 Mío es Galaad, y mía la tierra de Manasés; Efraím es el yelmo de mi cabeza; y Judá mi cetro;

59:10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.

59:10 Moab, la vasija de mi lavatorio; sobre Edom echaré mi calzado, y Filistea será mi súbdito.”

59:11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?

59:11 ¿Quién me conducirá a la ciudad fortificada? ¿Quién me llevará hasta Edom?

59:12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

59:12 ¿No serás Tú, oh Dios, que nos has rechazado y que ya no sales con nuestros ejércitos?

59:13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

59:13 Ven en nuestro auxilio contra el adversario, porque vano es el auxilio de los hombres.

59:14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.

59:14 Con Dios haremos proezas; Él hollará a nuestros enemigos.