Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

64:1 In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire.

64:1 Al maestro de coro. Salmo de David. Himno.

64:2 Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem.

64:2 A Ti, oh Dios, es debida la alabanza en Sión, y a Ti se han de cumplir los votos.

64:3 Exaudi orationem meam ; ad te omnis caro veniet.

64:3 A Ti, que oyes las plegarias, a Ti irá toda carne, a causa de los pecados.

64:4 Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis.

64:4 Prevalecen contra nosotros nuestras iniquidades, mas Tú las perdonas.

64:5 Beatus quem elegisti et assumpsisti : inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ ; sanctum est templum tuum,

64:5 Dichoso aquel a quien Tu elijas y atraigas, para que habite en tus atrios. Nos hartaremos de los bienes de tu casa y de la santidad de tu Templo.

64:6 mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe.

64:6 En tu justicia nos escuchas con estupendas señales, oh Dios salvador nuestro, esperanza de todos los confines de la tierra y de los más lejanos mares.

64:7 Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia ;

64:7 Con tu fuerza consolidas los montes, revestido de poder.

64:8 qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes,

64:8 Sosiegas el furor de los mares, el estruendo de sus ondas y el tumulto de las naciones.

64:9 et timebunt qui habitant terminos a signis tuis ; exitus matutini et vespere delectabis.

64:9 Se estremecen ante tus portentos los que habitan los confines de la tierra. Tú llenas de alegría el Oriente y el Occidente.

64:10 Visitasti terram, et inebriasti eam ; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis ; parasti cibum illorum : quoniam ita est præparatio ejus.

64:10 Has visitado la tierra, la has embriagado y colmado de riquezas. El río de Dios rebosa de aguas; Tú preparas sus trigales, aparejando la tierra,

64:11 Rivos ejus inebria ; multiplica genimina ejus : in stillicidiis ejus lætabitur germinans.

64:11 regando sus surcos, y allanando sus terrones; las ablandas con lluvias, y fecundas sus gérmenes.

64:12 Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate.

64:12 Coronas de benignidad el año, y tus huellas destilan grosura.

64:13 Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur.

64:13 Las praderas del desierto destilan, y los collados se visten de exultación.

64:14 Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento ; clamabunt, etenim hymnum dicent.

64:14 Llenos están los campos de rebaños, y los valles se cubren de mieses; se alegran y cantan.