Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72
77:1 Intellectus Asaph. Attendite, popule meus, legem meam ; inclinate aurem vestram in verba oris mei.
77:1 Maskil de Asaf. Escucha, pueblo mío, mi enseñanza; presta oído a las palabras de mis labios.
77:2 Aperiam in parabolis os meum ; loquar propositiones ab initio.
77:2 Voy a abrir mi boca en un poema, y evocaré escondidas lecciones del pasado.
77:3 Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis.
77:3 Lo que hemos oído y aprendido, lo que nos han contado nuestros padres,
77:4 Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera, narrantes laudes Domini et virtutes ejus, et mirabilia ejus quæ fecit.
77:4 no lo ocultaremos a sus hijos; relataremos a la generación venidera las glorias de Yahvé y su poderío, y las maravillas que Él hizo.
77:5 Et suscitavit testimonium in Jacob, et legem posuit in Israël, quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis :
77:5 Porque Él, habiendo dado testimonio a Jacob, y establecido una ley en Israel, mandó a nuestros padres enseñarlo a sus hijos,
77:6 ut cognoscat generatio altera : filii qui nascentur et exsurgent, et narrabunt filiis suis,
77:6 para que lo supiera la generación siguiente, y a su vez los hijos nacidos de esta lo narrasen a sus propios hijos;
77:7 ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata ejus exquirant :
77:7 de suerte que pongan en Dios su confianza, no olvidando los beneficios de Yahvé y observando sus mandamientos;
77:8 ne fiant, sicut patres eorum, generatio prava et exasperans ; generatio quæ non direxit cor suum, et non est creditus cum Deo spiritus ejus.
77:8 para que no vengan a ser como sus padres, una raza indócil y contumaz; generación que no tuvo el corazón sencillo ni el espíritu fiel a Dios.
77:9 Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli.
77:9 Los hijos de Efraím, muy diestros arqueros, volvieron las espaldas en el día de la batalla;
77:10 Non custodierunt testamentum Dei, et in lege ejus noluerunt ambulare.
77:10 no guardaron la alianza con Dios, rehusaron seguir su ley;
77:11 Et obliti sunt benefactorum ejus, et mirabilium ejus quæ ostendit eis.
77:11 olvidaron sus obras y las maravillas que hizo ante los ojos de ellos.
77:12 Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Ægypti, in campo Taneos.
77:12 A la vista de sus padres Él había hecho prodigios en el país de Egipto, en los campos de Tanis.
77:13 Interrupit mare, et perduxit eos, et statuit aquas quasi in utre :
77:13 Dividió el mar por medio, y los hizo pasar, sosteniendo las aguas como un muro.
77:14 et deduxit eos in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis.
77:14 De día los guiaba con la nube y toda la noche con un resplandor de fuego.
77:15 Interrupit petram in eremo, et adaquavit eos velut in abysso multa.
77:15 Hendió la roca en el desierto, y les dio de beber aguas copiosísimas.
77:16 Et eduxit aquam de petra, et deduxit tamquam flumina aquas.
77:16 Sacó torrentes de la peña, hizo salir aguas como ríos.
77:17 Et apposuerunt adhuc peccare ei ; in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
77:17 Mas ellos continuaron pecando contra Él, resistiendo al Altísimo en el yermo;
77:18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis, ut peterent escas animabus suis.
77:18 tentaron a Dios en sus corazones, pidiendo comida según su antojo.
77:19 Et male locuti sunt de Deo ; dixerunt : Numquid poterit Deus parare mensam in deserto ?
77:19 Y hablando mal de Dios, dijeron: “¿Podrá Dios prepararnos una mesa en el desierto?
77:20 quoniam percussit petram, et fluxerunt aquæ, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo ?
77:20 Cierto es que hirió la peña, y brotaron aguas y corrieron torrentes; mas ¿podrá también dar pan y proveer de carne a su pueblo?”
77:21 Ideo audivit Dominus et distulit ; et ignis accensus est in Jacob, et ira ascendit in Israël :
77:21 Yahvé lo oyó y se indignó; su fuego se encendió contra Jacob, y subió de punto su ira contra Israel,
77:22 quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari ejus.
77:22 porque no creyeron a Dios, ni confiaron en su auxilio.
77:23 Et mandavit nubibus desuper, et januas cæli aperuit.
77:23 Con todo, ordenó a las nubes en lo alto, abrió las puertas del cielo,
77:24 Et pluit illis manna ad manducandum, et panem cæli dedit eis.
77:24 y llovió sobre ellos maná para su sustento, dándoles trigo del cielo.
77:25 Panem angelorum manducavit homo ; cibaria misit eis in abundantia.
77:25 Pan de fuertes comió el hombre, les envió comida hasta hartarlos.
77:26 Transtulit austrum de cælo, et induxit in virtute sua africum.
77:26 Después levantó el viento solano en el cielo, guio con su poder el ábrego,
77:27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.
77:27 y llovió sobre ellos carne tanta como el polvo; aves volátiles como arena del mar
77:28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum.
77:28 cayeron en su campamento, en derredor de sus tiendas.
77:29 Et manducaverunt, et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis :
77:29 Y comieron y se hartaron. Así Él les dio lo que habían deseado.
77:30 non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escæ eorum erant in ore ipsorum,
77:30 Mas no bien satisfecho su apetito, y estando el manjar aún en su boca,
77:31 et ira Dei ascendit super eos : et occidit pingues eorum, et electos Israël impedivit.
77:31 se alzó contra ellos la ira de Dios, e hizo estragos entre los más fuertes, y abatió a la flor de Israel.
77:32 In omnibus his peccaverunt adhuc, et non crediderunt in mirabilibus ejus.
77:32 Sin embargo, pecaron de nuevo, y no dieron crédito a sus milagros.
77:33 Et defecerunt in vanitate dies eorum, et anni eorum cum festinatione.
77:33 Y Él consumió sus días en un soplo, y sus años con repentinas calamidades.
77:34 Cum occideret eos, quærebant eum et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum.
77:34 Cuando les enviaba la muerte, entonces recurrían a Él, y volvían a convertirse a Dios,
77:35 Et rememorati sunt quia Deus adjutor est eorum, et Deus excelsus redemptor eorum est.
77:35 recordando que Dios era su roca, y el Altísimo su Libertador.
77:36 Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei ;
77:36 Pero lo lisonjeaban con su boca, y con su lengua le mentían;
77:37 cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles habiti sunt in testamento ejus.
77:37 su corazón no era sincero para con Él, y no permanecieron fieles a su alianza.
77:38 Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam, et non accendit omnem iram suam.
77:38 Él, no obstante, en su misericordia, les perdonaba su culpa, y no los exterminaba. Muchas veces contuvo su ira, y no permitió que se desahogase toda su indignación,
77:39 Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens.
77:39 acordándose de que eran carne, un soplo que se va y no vuelve.
77:40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto ; in iram concitaverunt eum in inaquoso ?
77:40 ¡Cuántas veces lo provocaron en el desierto; cuántas lo irritaron en aquella soledad!
77:41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum, et sanctum Israël exacerbaverunt.
77:41 Y no cesaban de tentar a Dios, de afligir al Santo de Israel.
77:42 Non sunt recordati manus ejus, die qua redemit eos de manu tribulantis :
77:42 No se acordaban ya de su mano, de aquel día en que los libertó del poder del opresor,
77:43 sicut posuit in Ægypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos ;
77:43 cuando Él ostentó sus prodigios en Egipto, y sus maravillas en los campos de Tanis,
77:44 et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent.
77:44 trocando en sangre sus ríos y sus canales, para que no bebiesen;
77:45 Misit in eos cœnomyiam, et comedit eos, et ranam, et disperdidit eos ;
77:45 enviando contra ellos unos tábanos que los devoraban, y ranas que los infectaron;
77:46 et dedit ærugini fructus eorum, et labores eorum locustæ ;
77:46 entregando sus cosechas a la oruga, y el fruto de su trabajo a la langosta;
77:47 et occidit in grandine vineas eorum, et moros eorum in pruina ;
77:47 destruyendo con el granizo sus viñas, y con heladas sus higueras;
77:48 et tradidit grandini jumenta eorum, et possessionem eorum igni ;
77:48 librando a la peste sus manadas, y sus rebaños al contagio;
77:49 misit in eos iram indignationis suæ, indignationem, et iram, et tribulationem, immissiones per angelos malos.
77:49 desatando contra ellos el ardor de su ira, su indignación, el furor, el castigo: un tropel de ejecutores de calamidad;
77:50 Viam fecit semitæ iræ suæ : non pepercit a morte animabus eorum, et jumenta eorum in morte conclusit :
77:50 dando libre paso a su saña, y entregando a ellos mismos a la peste, sin perdonar sus propias vidas,
77:51 et percussit omne primogenitum in terra Ægypti ; primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham :
77:51 y matando a todo primogénito en Egipto, las primicias del vigor en las tiendas de Cam.
77:52 et abstulit sicut oves populum suum, et perduxit eos tamquam gregem in deserto :
77:52 Ni recordaban cuando como ovejas sacó a los de su pueblo, y los guio como un rebaño por el desierto,
77:53 et deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare.
77:53 y los condujo con seguridad y sin temor, mientras sepultaba a sus enemigos en el mar.
77:54 Et induxit eos in montem sanctificationis suæ, montem quem acquisivit dextera ejus ; et ejecit a facie eorum gentes, et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis ;
77:54 Y los llevó a su tierra santa, a los montes que conquistó su diestra;
77:55 et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël.
77:55 expulsó ante ellos a los gentiles, en suertes repartió la heredad de estos, y en sus pabellones hizo habitar a las tribus de Israel.
77:56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum, et testimonia ejus non custodierunt.
77:56 Pero ellos aun tentaron y provocaron al Dios Altísimo, y no guardaron sus mandamientos.
77:57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum : quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.
77:57 Apostataron y fueron traidores, como sus padres; fallaron como un arco torcido.
77:58 In iram concitaverunt eum in collibus suis, et in sculptilibus suis ad æmulationem eum provocaverunt.
77:58 Lo movieron a ira con sus lugares altos, y con sus esculturas le excitaron los celos.
77:59 Audivit Deus, et sprevit, et ad nihilum redegit valde Israël.
77:59 Ardió con esto el furor de Dios; acerbamente apartó de sí a Israel,
77:60 Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.
77:60 y abandonó el Tabernáculo de Silo, la morada que tenía entre los hombres.
77:61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici.
77:61 Abandonó al cautiverio su fortaleza, y su gloria en manos del adversario.
77:62 Et conclusit in gladio populum suum, et hæreditatem suam sprevit.
77:62 Entregó su pueblo a la espada, y se irritó contra su herencia.
77:63 Juvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt lamentatæ.
77:63 El fuego devoró a sus jóvenes, y sus doncellas no fueron desposadas.
77:64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduæ eorum non plorabantur.
77:64 A cuchillo cayeron sus sacerdotes, y sus viudas no los lloraron.
77:65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino.
77:65 El Señor despertó entonces como de un sueño -cual gigante adormecido por el vino-
77:66 Et percussit inimicos suos in posteriora ; opprobrium sempiternum dedit illis.
77:66 e hirió a los enemigos en la zaga, cubriéndolos de ignominia para siempre.
77:67 Et repulit tabernaculum Joseph, et tribum Ephraim non elegit :
77:67 Mas reprobó la tienda de José, y a la tribu de Efraím no la eligió,
77:68 sed elegit tribum Juda, montem Sion, quem dilexit.
77:68 y prefirió a la tribu de Judá, el monte Sión, su predilecto.
77:69 Et ædificavit sicut unicornium sanctificium suum, in terra quam fundavit in sæcula.
77:69 Y levantó, como cielo, su santuario, como la tierra, que fundó para siempre.
77:70 Et elegit David, servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium ; de post fœtantes accepit eum :
77:70 Y escogió a su siervo David, sacándolo de entre los rebaños de ovejas;
77:71 pascere Jacob servum suum, et Israël hæreditatem suam.
77:71 detrás de las que amamantaban lo llamó, para que apacentase a Jacob, su pueblo, y a Israel, su heredad.
77:72 Et pavit eos in innocentia cordis sui, et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.
77:72 Y él los apacentó con sencillez de corazón, y los guio con la destreza de sus manos.