Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

87:1 Canticum Psalmi, filiis Core, in finem, pro Maheleth ad respondendum. Intellectus Eman Ezrahitæ.

87:1 Cántico. Salmo de los hijos de Coré. Al maestro de coro. Sobre el tono de “Mahalat”, para cantar. Maskil. De Hemán el ezrahita.

87:2 Domine, Deus salutis meæ, in die clamavi et nocte coram te.

87:2 Yahvé, Dios de mi salud, día y noche clamo en tu presencia.

87:3 Intret in conspectu tuo oratio mea, inclina aurem tuam ad precem meam.

87:3 Llegue hasta Ti mi oración, inclina tu oído a mi clamor.

87:4 Quia repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit.

87:4 Pues mi alma está saciada de males, y mi vida al borde del sepulcro.

87:5 Æstimatus sum cum descendentibus in lacum, factus sum sicut homo sine adjutorio,

87:5 Me cuentan entre los que bajan a la tumba; he venido a ser como un hombre inválido,

87:6 inter mortuos liber ; sicut vulnerati dormientes in sepulchris, quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua repulsi sunt.

87:6 abandonado a su propia suerte como los muertos; como las víctimas que yacen en el sepulcro, de quienes ya no te acuerdas, y que no son más objeto de tu cuidado.

87:7 Posuerunt me in lacu inferiori, in tenebrosis, et in umbra mortis.

87:7 Me has puesto en una profunda fosa, en tinieblas, en el abismo.

87:8 Super me confirmatus est furor tuus, et omnes fluctus tuos induxisti super me.

87:8 Sobre mí pesa tu indignación, y con todas tus olas me estás ahogando.

87:9 Longe fecisti notos meos a me ; posuerunt me abominationem sibi. Traditus sum, et non egrediebar ;

87:9 Has alejado de mí a los amigos, me has hecho objeto de abominación para ellos; me encuentro encerrado, sin poder salir.

87:10 oculi mei languerunt præ inopia. Clamavi ad te, Domine, tota die ; expandi ad te manus meas.

87:10 Mis ojos flaquean de miseria; clamo a Ti, Yahvé, todo el día, hacia Ti extiendo mis manos.

87:11 Numquid mortuis facies mirabilia ? aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi ?

87:11 ¿Es que para los muertos haces tus maravillas, o se levantan los difuntos para alabarte?

87:12 Numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam, et veritatem tuam in perditione ?

87:12 ¿Acaso en las sepulturas se proclama tu bondad, en la tierra de los muertos tu fidelidad?

87:13 Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua ? et justitia tua in terra oblivionis ?

87:13 ¿Se harán tus prodigios manifiestos en las tinieblas, y tu gracia en la tierra del olvido?

87:14 Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea præveniet te.

87:14 Yo en cambio, Yahvé, te expreso mi clamor, y desde temprano te llega mi ruego.

87:15 Ut quid, Domine, repellis orationem meam ; avertis faciem tuam a me ?

87:15 ¿Por qué, Yahvé, rechazas mi alma y escondes de mí tu faz?

87:16 Pauper sum ego, et in laboribus a juventute mea ; exaltatus autem, humiliatus sum et conturbatus.

87:16 Soy miserable, y vivo muriendo desde niño; soporté tus terrores y ya no puedo más;

87:17 In me transierunt iræ tuæ, et terrores tui conturbaverunt me :

87:17 tus iras pasaron sobre mí, y tus espantos me han anonadado.

87:18 circumdederunt me sicut aqua tota die ; circumdederunt me simul.

87:18 Me rodean como agua todo el día, me cercan todos juntos.

87:19 Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria.

87:19 Has alejado de mí al amigo y al compañero, y mis familiares son las tinieblas.