Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23

93:1 Psalmus ipsi David, quarta sabbati. Deus ultionum Dominus ; Deus ultionum libere egit.

93:1 ¡Oh Dios vengador, Yahvé, Dios de las venganzas, muéstrate!

93:2 Exaltare, qui judicas terram ; redde retributionem superbis.

93:2 Levántate, glorioso, oh Juez del mundo; da a los soberbios lo que merecen.

93:3 Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur ;

93:3 ¿Hasta cuándo los malvados, Yahvé? ¿Hasta cuándo los malvados triunfarán,

93:4 effabuntur et loquentur iniquitatem ; loquentur omnes qui operantur injustitiam ?

93:4 proferirán necedades con lenguaje arrogante, se jactarán todos de sus obras inicuas?

93:5 Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et hæreditatem tuam vexaverunt.

93:5 Oprimen a tu pueblo, Yahvé, y devastan tu heredad;

93:6 Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt.

93:6 asesinan a la viuda y al extranjero, y matan a los huérfanos.

93:7 Et dixerunt : Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob.

93:7 Y dicen: “El Señor no lo ve, el Dios de Jacob nada sabe.”

93:8 Intelligite, insipientes in populo ; et stulti, aliquando sapite.

93:8 Entendedlo, oh necios entre todos; insensatos, sabedlo al fin:

93:9 Qui plantavit aurem non audiet ? aut qui finxit oculum non considerat ?

93:9 Aquel que plantó el oído ¿no oirá Él mismo? Y el que formó el ojo ¿no verá?

93:10 Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam ?

93:10 El que castiga a las naciones ¿no ha de pedir cuentas? Aquel que enseña al hombre ¿(no tendrá) conocimiento?

93:11 Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanæ sunt.

93:11 Yahvé conoce los pensamientos de los hombres: ¡son una cosa vana!

93:12 Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum :

93:12 Dichoso el hombre a quien Tú educas, oh Yah, el que Tú instruyes mediante tu Ley,

93:13 ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.

93:13 para darle tranquilidad en los días aciagos, hasta que se cave la fosa para el inicuo.

93:14 Quia non repellet Dominus plebem suam, et hæreditatem suam non derelinquet,

93:14 Puesto que Yahvé no desechará a su pueblo, ni desamparará su heredad,

93:15 quoadusque justitia convertatur in judicium : et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde.

93:15 sino que volverá a imperar la justicia, y la seguirán todos los rectos de corazón.

93:16 Quis consurget mihi adversus malignantes ? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem ?

93:16 ¿Quién se levantará en mi favor contra los malhechores? ¿Quién se juntará conmigo para oponerse a los malvados?

93:17 Nisi quia Dominus adjuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea.

93:17 Si Yahvé no estuviese para ayudarme, ya el silencio sería mi morada.

93:18 Si dicebam : Motus est pes meus : misericordia tua, Domine, adjuvabat me.

93:18 Cuando pienso: “Mi pie va a resbalar”, tu misericordia, Yahvé, me sostiene.

93:19 Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuæ lætificaverunt animam meam.

93:19 Cuando las ansiedades se multiplican en mi corazón, tus consuelos deleitan mi alma.

93:20 Numquid adhæret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in præcepto ?

93:20 ¿Podrá tener comunidad contigo la sede de la iniquidad, que forja tiranía bajo apariencia legal?

93:21 Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.

93:21 Asalten ellos el alma del justo, y condenen la sangre inocente;

93:22 Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adjutorium spei meæ.

93:22 mas Yahvé será para mí una fortaleza, y el Dios mío la roca de mi refugio.

93:23 Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos : disperdet illos Dominus Deus noster.

93:23 Él hará que su perversidad caiga sobre ellos mismos; y con su propia malicia los destruirá, los exterminará Yahvé, nuestro Dios.