Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39

9:1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

9:1 Al maestro de coro. Sobre el tono de Muthlabbén. Salmo de David.

9:2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.

9:2 Quiero alabarte, Yahvé, con todo mi corazón, voy a cantar todas tus maravillas.

9:3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.

9:3 En Ti me alegraré y saltaré de gozo, cantaré salmos a tu Nombre, oh Altísimo.

9:4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

9:4 Porque mis enemigos vuelven las espaldas, caen y perecen ante tu presencia.

9:5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

9:5 He aquí que Tú me has hecho justicia, y has tomado en tus manos mi causa; te has sentado, Juez justo, sobre el trono.

9:6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

9:6 Has reprendido a los gentiles y aniquilado al impío, borrado su nombre para siempre.

9:7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;

9:7 Los enemigos han sido aplastados, reducidos a perpetua ruina; has destruido sus ciudades, y hasta la memoria de ellas ha perecido.

9:8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,

9:8 He aquí que Yahvé se sienta para siempre, ha establecido su trono para juzgar.

9:9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.

9:9 Él mismo juzgará el orbe con justicia, y gobernará a los pueblos con equidad.

9:10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

9:10 Y será Yahvé refugio para el oprimido, refugio siempre pronto en el tiempo de la tribulación.

9:11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

9:11 Y los que conocieron tu nombre confiarán en Ti, pues Tú no abandonas, Yahvé, a los que te buscan.

9:12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :

9:12 Cantad salmos a Yahvé, que habita en Sión, haced conocer a los pueblos sus proezas.

9:13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.

9:13 Porque el vengador de la sangre se ha acordado de los pobres, y no ha olvidado su clamor.

9:14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,

9:14 Yahvé se apiadó de mí viendo la aflicción que me causan mis enemigos, y me ha sacado de los umbrales de la muerte,

9:15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :

9:15 para que anuncie todas sus alabanzas en las puertas de la hija de Sión, y me goce yo en tu salud.

9:16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

9:16 Cayeron las naciones en la fosa que cavaron, su pie quedó preso en el lazo que escondieron.

9:17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

9:17 Yahvé se ha dado a conocer haciendo justicia; el pecador quedó enredado en las obras de sus manos.

9:18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

9:18 Bajen los malvados al sepulcro, todos los gentiles que se han olvidado de Dios.

9:19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.

9:19 Porque no siempre quedará en olvido el pobre, ni siempre burlada la esperanza de los oprimidos.

9:20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.

9:20 Levántate Yahvé; no prevalezca el hombre, sean juzgadas las naciones ante tu presencia.

9:21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.

9:21 Arroja, Señor, sobre ellas el terror, oh Yahvé, ¡que sepan los gentiles que son hombres!

9:22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

9:22 ¿Por qué, Yahvé, te estás lejos? ¿Te escondes en el tiempo de la tribulación,

9:23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

9:23 mientras se ensoberbece el impío, y el pobre es vejado y preso en los ardides que aquel le urdió?

9:24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.

9:24 Porque he aquí que el inicuo se jacta de sus antojos, el expoliador blasfema despreciando a Yahvé.

9:25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

9:25 En el orgullo de su mente dice el impío: “Él no tomará venganza; Dios no existe.” Tal es todo su pensamiento.

9:26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.

9:26 Sus caminos prosperan en todo tiempo; lejos de su ánimo están tus juicios; menosprecia él a todos sus adversarios.

9:27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

9:27 En su corazón dice: “No seré conmovido; de generación en generación estaré al abrigo de la adversidad.”

9:28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.

9:28 Su boca está llena de maldición, de astucia y de violencia; bajo su lengua lleva la maldad y la mentira.

9:29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

9:29 Se pone en acecho junto al poblado, en lo escondido, para matar al inocente. Sus ojos están espiando al pobre;

9:30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.

9:30 insidia en la oscuridad como el león que desde su guarida está asechando al desvalido para atraparlo; lo arrebata y lo atrae a su red;

9:31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

9:31 se encoge, se agacha hasta el suelo, y el desdichado cae en sus garras.

9:32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.

9:32 Dice en su corazón: “Dios está desmemoriado, apartó su rostro, nunca ve nada.”

9:33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.

9:33 Levántate, Yahvé Dios mío, alza tu mano; no quieras olvidarte de los afligidos.

9:34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.

9:34 ¿Cómo es que el impío desprecia a Dios, diciendo en su corazón: “No tomará venganza”?

9:35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.

9:35 Mas Tú lo estás viendo. Tú consideras el afán y la angustia, para tomarlos en tus manos. A Ti está confiado el pobre; Tú eres el protector del huérfano.

9:36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.

9:36 Quebranta Tú el brazo del impío y del maligno; castigarás su malicia y no subsistirá.

9:37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.

9:37 Yahvé es Rey para siglos eternos; los gentiles fueron exterminados de su tierra.

9:38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :

9:38 Ya escuchaste, Yahvé, el deseo de los humildes; confirmaste su corazón y prestaste oído,

9:39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.

9:39 para tomar en tus manos la causa del huérfano y del oprimido, a fin de que nunca más vuelva a infundir pavor el hombre de tierra.