Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

1:1 Diligite justitiam, qui judicatis terram. Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quærite illum :

1:1 Amad la justicia, vosotros los que juzgáis la tierra. Sentid bien del Señor, y buscadle con sencillez de corazón.

1:2 quoniam invenitur ab his qui non tentant illum, apparet autem eis qui fidem habent in illum.

1:2 Porque los que no le tientan le hallan, y se manifiesta a aquellos que en Él confían.

1:3 Perversæ enim cogitationes separant a Deo ; probata autem virtus corripit insipientes.

1:3 Pues los pensamientos perversos apartan de Dios, cuyo poder puesto a prueba redarguye a los necios.

1:4 Quoniam in malevolam animam non introibit sapientia, nec habitabit in corpore subdito peccatis.

1:4 Porque la sabiduría no entrará en alma maligna, ni habitará en el cuerpo sometido al pecado.

1:5 Spiritus enim sanctus disciplinæ effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quæ sunt sine intellectu, et corripietur a superveniente iniquitate.

1:5 El Espíritu Santo que la enseña, huye de las ficciones; se aparta de los pensamientos desatinados, y es repelido por la presencia de la iniquidad.

1:6 Benignus est enim spiritus sapientiæ, et non liberabit maledicum a labiis suis : quoniam renum illius testis est Deus, et cordis illius scrutator est verus, et linguæ ejus auditor.

1:6 Ciertamente, el Espíritu de la sabiduría es benigno, y no dejará sin castigo los labios del maldiciente; porque Dios es testigo de sus afectos interiores, escudriñador infalible de su corazón, y entendedor de su lenguaje.

1:7 Quoniam spiritus Domini replevit orbem terrarum, et hoc quod continet omnia, scientiam habet vocis.

1:7 Por cuanto el Espíritu del Señor llena el mundo universo; y El que contiene todas las cosas, tiene conocimiento de lo que se habla.

1:8 Propter hoc qui loquitur iniqua non potest latere, nec præteriet illum corripiens judicium.

1:8 Por eso el que habla cosas malas no puede esconderse, ni escapará del juicio vengador.

1:9 In cogitationibus enim impii interrogatio erit ; sermonum autem illius auditio ad Deum veniet, ad correptionem iniquitatum illius.

1:9 Pues se le interrogará al impío sobre sus pensamientos; y llegarán a los oídos de Dios sus palabras, para castigo de sus maldades.

1:10 Quoniam auris zeli audit omnia, et tumultus murmurationum non abscondetur.

1:10 Porque el oído celoso de Dios todo lo oye; ni encubrirse puede el ruido de las murmuraciones.

1:11 Custodite ergo vos a murmuratione quæ nihil prodest, et a detractione parcite linguæ : quoniam sermo obscurus in vacuum non ibit, os autem quod mentitur occidit animam.

1:11 Guardaos, pues, de la murmuración, la cual de nada aprovecha, y refrenad la lengua de detracción; porque ni una palabra dicha a escondidas se irá por el aire; y la boca mentirosa da muerte al alma.

1:12 Nolite zelare mortem in errore vitæ vestræ, neque acquiratis perditionem in operibus manuum vestrarum.

1:12 No os afanéis en acarrearos la muerte con el descarrío de vuestra vida; ni os granjeéis la perdición con las obras de vuestras manos.

1:13 Quoniam Deus mortem non fecit, nec lætatur in perditione vivorum.

1:13 Porque no es Dios quien hizo la muerte, ni se complace en la perdición de los vivientes.

1:14 Creavit enim ut essent omnia, et sanabiles fecit nationes orbis terrarum : et non est in illis medicamentum exterminii, nec inferorum regnum in terra.

1:14 Todo lo creó para la vida; saludables hizo las cosas que nacen en el mundo. Nada hay en ellas de ponzoñoso ni nocivo, ni reino del infierno en la tierra.

1:15 Justitia enim perpetua est, et immortalis.

1:15 Puesto que la justicia es perpetua e inmortal.

1:16 Impii autem manibus et verbis accersierunt illam, et æstimantes illam amicam, defluxerunt ; et sponsiones posuerunt ad illam, quoniam digni sunt qui sint ex parte illius.

1:16 Mas los impíos con las manos y con las palabras llamaron a la muerte; y reputándola como amiga, vinieron a corromperse hasta hacer con ella alianza, como dignos de tal sociedad.