Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
8:1 Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter.
8:1 Ella abarca fuertemente (todas las cosas), de un cabo a otro, y las ordena todas con suavidad.
8:2 Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea, et quæsivi sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formæ illius.
8:2 A esta amé yo, y la busqué desde mi juventud, y procuré tomarla por esposa mía, y quedé enamorado de su hermosura.
8:3 Generositatem illius glorificat, contubernium habens Dei ; sed et omnium Dominus dilexit illam.
8:3 Realza su nobleza la estrecha unión que tiene con Dios; y además la ama el Señor de todas las cosas;
8:4 Doctrix enim est disciplinæ Dei, et electrix operum illius.
8:4 siendo ella la maestra de la ciencia de Dios, y la directora de sus obras.
8:5 Et si divitiæ appetuntur in vita, quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?
8:5 Y si en esta vida se codician las riquezas, ¿qué cosa más rica que la sabiduría, creadora de todas las cosas?
8:6 Si autem sensus operatur, quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?
8:6 Si la industria es la que produce las obras, ¿quién mejor que la sabiduría mostró el arte en estas cosas existentes?
8:7 Et si justitiam quis diligit, labores hujus magnas habent virtutes : sobrietatem enim et prudentiam docet, et justitiam, et virtutem, quibus utilius nihil est in vita hominibus.
8:7 Si alguno ama la justicia, frutos son de los trabajos de esta las grandes virtudes, porque enseña la templanza, y la prudencia, y la justicia, y la fortaleza, que son las cosas más útiles a los hombres en esta vida.
8:8 Et si multitudinem scientiæ desiderat quis, scit præterita, et de futuris æstimat ; scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ; signa et monstra scit antequam fiant, et eventus temporum et sæculorum.
8:8 Si alguno desea el mucho saber, ella es la que sabe lo pasado, y forma juicio de lo futuro; conoce los artificios de los discursos, y las soluciones de los argumentos; adivina los prodigios y maravillas antes, que sucedan, y los acontecimientos de los tiempos y de los siglos.
8:9 Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum, sciens quoniam mecum communicabit de bonis, et erit allocutio cogitationis et tædii mei.
8:9 Propuse traérmela, para vivir en su compañía, sabiendo que comunicará conmigo sus bienes, y será el consuelo mío, en mis cuidados y penas.
8:10 Habebo propter hanc claritatem ad turbas, et honorem apud seniores juvenis ;
8:10 Por ella seré ilustre entre las gentes; joven seré honrado de los ancianos.
8:11 et acutus inveniar in judicio, et in conspectu potentium admirabilis ero, et facies principum mirabuntur me :
8:11 Me reconocerán por agudo en el juzgar, seré admirable a los ojos de los grandes, y los príncipes manifestarán en sus semblantes la admiración que les causo.
8:12 tacentem me sustinebunt, et loquentem me respicient, et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.
8:12 Si callo, estarán en expectación, y si hablo me escucharán atentos; y cuando me extendiere en mi discurso, pondrán el dedo en sus labios.
8:13 Præterea habebo per hanc immortalitatem, et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.
8:13 Además de esto, por ella adquiriré la inmortalidad, y dejaré memoria eterna de mí a los venideros.
8:14 Disponam populos, et nationes mihi erunt subditæ :
8:14 Gobernaré los pueblos, y se sujetarán a mí las naciones.
8:15 timebunt me audientes reges horrendi. In multitudine videbor bonus, et in bello fortis.
8:15 Temblarán los reyes feroces, al oír mi nombre; con el pueblo me mostraré benigno, y valiente en la guerra.
8:16 Intrans in domum meam, conquiescam cum illa : non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tædium convictus illius, sed lætitiam et gaudium.
8:16 Entrando en mi casa tendré con ella mi reposo, porque su conversación no tiene amargura, ni tedio su trato, sino consuelo y alegría.
8:17 Hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo, quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,
8:17 Considerando yo esto para conmigo, y revolviendo en mi corazón cómo en la unión con la sabiduría se halla la inmortalidad,
8:18 et in amicitia illius delectatio bona, et in operibus manuum illius honestas sine defectione, et in certamine loquelæ illius sapientia, et præclaritas in communicatione sermonum ipsius : circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.
8:18 y un santo placer en su amistad, e inagotables tesoros en las obras de sus manos, y la prudencia en el ejercicio de conversar con ella, y grande gloria en participar de sus razonamientos, andaba por todas partes, buscando cómo apropiármela.
8:19 Puer autem eram ingeniosus, et sortitus sum animam bonam.
8:19 Ya de niño era yo de buen ingenio, y me cupo por suerte una buena alma.
8:20 Et cum essem magis bonus, veni ad corpus incoinquinatum.
8:20 Creciendo en la bondad vine a un cuerpo incontaminado;
8:21 Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ; et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum : adii Dominum, et deprecatus sum illum, et dixi ex totis præcordiis meis :
8:21 y luego que llegué a entender que no podría ser continente, si Dios no me lo otorgaba —y era ya afecto de la sabiduría el saber de quién venía este don— acudí al Señor, a quien se lo pedí con fervor, diciendo de todo mi corazón: