Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18

9:1 Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ, qui fecisti omnia verbo tuo,

9:1 “Oh Dios de mis padres, y Señor de misericordia, que hiciste todas las cosas por medio de tu Palabra,

9:2 et sapientia tua constituisti hominem, ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est,

9:2 y con tu sabiduría formaste al hombre, para que fuese señor de las creaturas que Tú hiciste;

9:3 ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia, et in directione cordis judicium judicet :

9:3 a fin de que gobernase la redondez de la tierra con equidad y justicia, y ejerciese el juicio con rectitud de corazón;

9:4 da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam, et noli me reprobare a pueris tuis :

9:4 dame aquella sabiduría que asiste a tu trono, y no quieras excluirme de entre tus hijos;

9:5 quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ ; homo infirmus, et exigui temporis, et minor ad intellectum judicii et legum.

9:5 ya que soy siervo tuyo e hijo de tu esclava, hombre flaco, y de corta edad, y poco idóneo para entender el juicio y las leyes.

9:6 Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum, si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur.

9:6 Porque aun cuando alguno de entre los hijos de los hombres fuese consumado, si se ausentare de él tu sabiduría, no valdría nada

9:7 Tu elegisti me regem populo tuo, et judicem filiorum tuorum et filiarum :

9:7 Tú me escogiste por rey de tu pueblo, y por juez de tus hijos e hijas.

9:8 et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo, et in civitate habitationis tuæ altare : similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio.

9:8 Me mandaste edificar el Templo en tu santo monte, y un altar en la ciudad de tu morada, a semejanza de tu santo tabernáculo, que dispusiste desde el principio.

9:9 Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua, quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres, et sciebat quid esset placitum oculis tuis, et quid directum in præceptis tuis.

9:9 Contigo está tu sabiduría, que conoce tus obras, la cual se hallaba también entonces cuando creabas al mundo, y sabía lo que era acepto a tus ojos, y qué cosa era conforme a tus decretos.

9:10 Mitte illam de cælis sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuæ, ut mecum sit et mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te :

9:10 Envíala de tus santos cielos y del solio de tu grandeza, para que esté conmigo, y conmigo trabaje, a fin de que sepa yo lo que te place.

9:11 scit enim illa omnia, et intelligit, et deducet me in operibus meis sobrie, et custodiet me in sua potentia.

9:11 Porque sabe ella todas las cosas, y todo lo entiende; me guiará con acierto en mis empresas, y me protegerá con su poder;

9:12 Et erunt accepta opera mea, et disponam populum tuum juste, et ero dignus sedium patris mei.

9:12 con lo cual mis obras serán aceptas, y gobernaré con justicia a tu pueblo, siendo digno del trono de mi padre.

9:13 Quis enim hominum poterit scire consilium Dei ? aut quis poterit cogitare quid velit Deus ?

9:13 Pues, ¿quién de los hombres podrá saber los consejos de Dios? ¿O quién podrá averiguar qué es lo que Dios quiere?

9:14 Cogitationes enim mortalium timidæ, et incertæ providentiæ nostræ ;

9:14 Porque inseguros son los pensamientos de los mortales, e inciertas nuestras providencias.

9:15 corpus enim quod corrumpitur aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem.

9:15 El cuerpo corruptible agrava al alma, y la morada terrestre deprime la mente, ocupada en muchas cosas.

9:16 Et difficile æstimamus quæ in terra sunt, et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore : quæ autem in cælis sunt, quis investigabit ?

9:16 Difícilmente llegamos a formarnos un concepto de las cosas de la tierra; y a duras penas entendemos lo que tenemos delante. ¿Quién podrá, pues, investigar lo que está en el cielo?

9:17 Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam, et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis,

9:17 Y ¿quién podrá conocer tu voluntad, si Tú no le das la sabiduría y no envías desde lo más alto tu santo Espíritu;

9:18 et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris, et quæ tibi placent didicerint homines ? Nam per sapientiam sanati sunt quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio.

9:18 con que sean enderezados los caminos de los moradores de la tierra, y aprendan los hombres lo que te place? Visto que por la sabiduría fueron salvados, oh Señor, cuantos desde el principio te fueron aceptos.”