26:1 Et venerunt Ziphæi ad Saul in Gabaa, dicentes : Ecce David absconditus est in colle Hachila, quæ est ex adverso solitudinis.
26:1 Y viniéron los Ziphéos á Saúl en Gabaa, diciendo: Mira que David está escondido en el collado de Hachila, que está enfrente del desierto.
26:2 Et surrexit Saul, et descendit in desertum Ziph, et cum eo tria millia virorum de electis Israël, ut quæreret David in deserto Ziph.
26:2 Y levantóse Saúl, y descendió al desierto de Ziph, con él tres mil hombres escogidos de Israél, para buscar á David en el desierto de Ziph.
26:3 Et castrametatus est Saul in Gabaa Hachila, quæ erat ex adverso solitudinis in via : David autem habitabat in deserto. Videns autem quod venisset Saul post se in desertum,
26:3 Y Saúl sentó su campamento en Gabaa de Hachila, que estaba enfrente del desierto sobre el camino: y David moraba en el desierto. Y viendo que Saúl habia venido en su seguimiento al desierto,
26:4 misit exploratores, et didicit quod illuc venisset certissime.
26:4 Envió espías, y supo que certísimamente habia llegado allí.
26:5 Et surrexit David clam, et venit ad locum ubi erat Saul : cumque vidisset locum in quo dormiebat Saul, et Abner filius Ner, princeps militiæ ejus, et Saulem dormientem in tentorio, et reliquum vulgus per circuitum ejus,
26:5 Y levantóse David silenciosamente, y se fué al lugar donde estaba Saúl: y habiendo notado el lugar, en donde dormia Saúl, y Abnér hijo de Ner, General de sus tropas, y que Saúl dormia en su tienda, y al rededor de él todo el resto de la gente,
26:6 ait David ad Achimelech Hethæum, et Abisai filium Sarviæ fratrem Joab, dicens : Quis descendet mecum ad Saul in castra ? Dixitque Abisai : Ego descendam tecum.
26:6 Dixo David á Achimeléch Hethéo, y á Abisai hijo de Sarvia, hermano de Joáb: ¿Quién descenderá conmigo al campamento de Saúl? Y dixo Abisai: Yo descenderé contigo.
26:7 Venerunt ergo David et Abisai ad populum nocte, et invenerunt Saul jacentem et dormientem in tentorio, et hastam fixam in terra ad caput ejus : Abner autem et populum dormientes in circuitu ejus.
26:7 Fuéron pues David y Abisai á aquella gente de noche, y halláron á Saúl echado y durmiendo en su tienda, y su lanza hincada en tierra á su cabecera: y á Abnér y la otra gente que dormia al rededor de él.
26:8 Dixitque Abisai ad David : Conclusit Deus inimicum tuum hodie in manus tuas : nunc ergo perfodiam eum lancea in terra semel, et secundo opus non erit.
26:8 Y dixo Abisai á David: Dios ha puesto hoy en tus manos á tu enemigo: ahora pues de un solo golpe de lanza le coseré con la tierra, y no será menester el segundo.
26:9 Et dixit David ad Abisai : Ne interficias eum : quis enim extendet manum suam in christum Domini, et innocens erit ?
26:9 Y dixo David á Abisai: No lo mates, ¿porque quién extenderá su mano contra el ungido del Señor, y será inocente?
26:10 Et dixit David : Vivit Dominus, quia nisi Dominus percusserit eum, aut dies ejus venerit ut moriatur, aut in prælium descendens perierit :
26:10 Y dixo David: Vive el Señor, que si el Señor no le matare, ó llegare el dia de su muerte, ó que entrando en batalla pereciere:
26:11 propitius sit mihi Dominus ne extendam manum meam in christum Domini. Nunc igitur tolle hastam quæ est ad caput ejus, et scyphum aquæ, et abeamus.
26:11 El Señor me sea propicio para que no extienda mi mano contra el ungido del Señor: y así ahora toma la lanza, que está á su cabecera, y el vaso del agua, y vámonos.
26:12 Tulit igitur David hastam, et scyphum aquæ qui erat ad caput Saul, et abierunt : et non erat quisquam qui videret, et intelligeret, et evigilaret, sed omnes dormiebant, quia sopor Domini irruerat super eos.
26:12 Tomó pues David la lanza, y el vaso del agua, que estaba á la cabecera de Saúl, y se fuéron: y no hubo alguno que los viese, ni que lo entendiese, ni despertase, sino que todos dormian, porque sueño del Señor habia caido sobre ellos.
26:13 Cumque transisset David ex adverso, et stetisset in vertice montis de longe, et esset grande intervallum inter eos,
26:13 Y quando David hubo pasado de la parte opuesta, y parádose á lo léjos en lo alto del monte, y habiendo entre ellos un grande trecho,
26:14 clamavit David ad populum, et ad Abner filium Ner, dicens : Nonne respondebis, Abner ? Et respondens Abner, ait : Quis es tu, qui clamas, et inquietas regem ?
26:14 Dió voces David á la gente, y á Abnér hijo de Ner, diciendo: ¿No me responderás, Abnér? Y respondiendo Abnér, dixo: ¿Quien eres tú, que das voces, é inquietas al Rey?
26:15 Et ait David ad Abner : Numquid non vir tu es ? et quis alius similis tui in Israël ? quare ergo non custodisti dominum tuum regem ? ingressus est enim unus de turba ut interficeret regem dominum tuum.
26:15 Y dixo David á Abnér: ¿Por ventura no eres tú un hombre de valor? ¿y qué otro tal como tú hay en Israél? ¿pues por qué no has guardado al Rey tu Señor? puesto que ha entrado uno del pueblo para matar al Rey tu Señor.
26:16 Non est bonum hoc, quod fecisti : vivit Dominus, quoniam filii mortis estis vos, qui non custodistis dominum vestrum, christum Domini : nunc ergo vide ubi sit hasta regis, et ubi sit scyphus aquæ qui erat ad caput ejus.
26:16 No está bien esto, que has hecho: vive el Señor, que sois hijos de muerte vosotros, que no habeis guardado á vuestro señor el ungido del Señor. Ahora bien mira donde está la lanza del Rey, y donde está el vaso del agua, que estaba á su cabecera.
26:17 Cognovit autem Saul vocem David, et dixit : Numquid vox hæc tua, fili mi David ? Et ait David : Vox mea, domine mi rex.
26:17 Y reconoció Saúl la voz de David, y dixo: ¿No es esta tu voz, hijo mio David? Y respondió David: Mi voz es, mi Rey y Señor.
26:18 Et ait : Quam ob causam dominus meus persequitur servum suum ? quid feci ? aut quod est malum in manu mea ?
26:18 Y añadió: ¿Por qué motivo persigue mi Señor á su siervo? ¿Que he hecho? ¿ó qué mal se halla en mis manos?
26:19 Nunc ergo audi, oro, domine mi rex, verba servi tui : si Dominus incitat te adversum me, odoretur sacrificium : si autem filii hominum, maledicti sunt in conspectu Domini qui ejecerunt me hodie ut non habitem in hæreditate Domini, dicentes : Vade, servi diis alienis.
26:19 Oye pues ahora, te ruego, mi Rey y Señor, las palabras de tu siervo: Si el Señor te incita contra mí, reciba el olor de este sacrificio: mas si son los hijos de los hombres, malditos son delante del Señor: los que me han arrojado hoy para que no habite en la heredad del Señor, diciendo: Anda, sirve á dioses agenos.
26:20 Et nunc non effundatur sanguis meus in terram coram Domino : quia egressus est rex Israël ut quærat pulicem unum, sicut persequitur perdix in montibus.
26:20 Ahora pues no sea derramada mi sangre en tierra delante del Señor: por quanto ha salido el Rey de Israél en busca de una pulga, así como se va tras de una perdiz en los montes.
26:21 Et ait Saul : Peccavi : revertere, fili mi David : nequaquam enim ultra tibi malefaciam, eo quod pretiosa fuerit anima mea in oculis tuis hodie : apparet enim quod stulte egerim, et ignoraverim multa nimis.
26:21 Y dixo Saúl: He pecado, vuélvete, hijo mio David: que no te haré mal ninguno de aquí adelante, porque mi vida ha sido hoy preciosa en tus ojos: se ve bien que he obrado neciamente, y que son muy muchas las cosas que he ignorado.
26:22 Et respondens David, ait : Ecce hasta regis : transeat unus de pueris regis, et tollat eam.
26:22 Y respondió David, diciendo: Ved aquí la lanza del Rey: que pase uno de los criados del Rey, y la lleve.
26:23 Dominus autem retribuet unicuique secundum justitiam suam et fidem : tradidit enim te Dominus hodie in manum meam, et nolui extendere manum meam in christum Domini.
26:23 Que el Señor pagará á cada uno conforme á su justicia, y lealtad: porque el Señor te ha entregado hoy en mi mano, y no he querido extender mi mano sobre el ungido del Señor.
26:24 Et sicut magnificata est anima tua hodie in oculis meis, sic magnificetur anima mea in oculis Domini, et liberet me de omni angustia.
26:24 Y así como ha sido hoy muy preciada tu alma en mis ojos, así lo sea tambien la mia en los ojos del Señor, y me libre de toda angustia.
26:25 Ait ergo Saul ad David : Benedictus tu, fili mi David : et quidem faciens facies, et potens poteris. Abiit autem David in viam suam, et Saul reversus est in locum suum.
26:25 Y Saúl dixo á David: Bendito seas tú, hijo mio David: ciertamente haciendo harás, y pudiendo podrás. David con esto se fué por su camino, y Saúl se volvió á su casa.