Segunda a los Corintios 4

2. Corinthios

4:1 Ideo habentes administrationem, juxta quod misericordiam consecuti sumus, non deficimus,

4:1 Por lo qual teniendo nosotros ésta administración, según la misericordia, que hemos alcanzado, no desmayamos:

4:2 sed abdicamus occulta dedecoris, non ambulantes in astutia, neque adulterantes verbum Dei, sed in manifestatione veritatis commendantes nosmetipsos ad omnem conscientiam hominum coram Deo.

4:2 Antes desechamos los disimulos vergonzosos, no andando en astucia, ni adulterando la palabra de Dios, mas recomendándonos á nosotros mismos á toda conciencia de hombres delante de Dios en la manifestación de la verdad.

4:3 Quod si etiam opertum est Evangelium nostrum, in iis, qui pereunt, est opertum :

4:3 Y si nuestro Evangelio aún está encubierto, en aquellos que se pierden está encubierto.

4:4 in quibus Deus hujus sæculi excæcavit mentes infidelium, ut non fulgeat illis illuminatio Evangelii gloriæ Christi, qui est imago Dei.

4:4 En los quales el Dios de éste siglo cegó los entendimientos de los incrédulos, para que no les resplandezca la luz del Evangelio de la gloria de Christo, el qual es la imágen de Dios.

4:5 Non enim nosmetipsos prædicamus, sed Jesum Christum Dominum nostrum : nos autem servos vestros per Jesum :

4:5 Porque no nos predicamos á nosotros mismos, sino á Jesu-Christo Señor nuestro; y que nosotros somos vuestros siervos por Jesús:

4:6 quoniam Deus, qui dixit de tenebris lucem splendescere, ipse illuxit in cordibus nostris ad illuminationem scientiæ claritatis Dei, in facie Christi Jesu.

4:6 Porque Dios, que dixo que de las tinieblas resplandeciese la luz, él mismo resplandeció en nuestros corazones, para iluminacion del conocimiento de la gloria de Dios en la faz de Jesu-Christo.

4:7 Habemus autem thesaurum istum in vasis fictilibus : ut sublimitas sit virtutis Dei, et non ex nobis.

4:7 Pero tenemos éste thesoro en vasos de barro, para que la alteza sea de la virtud de Dios, y no de nosotros.

4:8 In omnibus tribulationem patimur, sed non angustiamur : aporiamur, sed non destituimur :

4:8 En todo padecemos tribulaciones, mas no nos acongojamos: estamos en apuros, mas no quedamos sin recurso:

4:9 persecutionem patimur, sed non derelinquimur : dejicimur, sed non perimus :

4:9 Padecemos persecucion, mas no somos desamparados: somos abatidos, mas no perecemos.

4:10 semper mortificationem Jesu in corpore nostro circumferentes, ut et vita Jesu manifestetur in corporibus nostris.

4:10 Trayendo siempre la mortificación de Jesús en nuestro cuerpo, para que la vida de Jesús se manifieste también en nuestros cuerpos.

4:11 Semper enim nos, qui vivimus, in mortem tradimur propter Jesum : ut et vita Jesu manifestetur in carne nostra mortali.

4:11 Porque nosotros, que vivimos, somos á cada paso entregados á muerte por Jesús; para que la vida de Jesús se manifieste también en puestra carne mortal.

4:12 Ergo mors in nobis operatur, vita autem in vobis.

4:12 De manera que la muerte obra en nosotros, mas la vida en vosotros.

4:13 Habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est : Credidi, propter quod locutus sum : et nos credimus, propter quod et loquimur :

4:13 Pero teniendo el mismo espíritu de la fé, conforme está escrito: Creí, por lo qual hablé: nosotros también creemos, y por eso hablamos:

4:14 scientes quoniam qui suscitavit Jesum, et nos cum Jesu suscitabit, et constituet vobiscum.

4:14 Estando ciertos, que el que resucitó á Jesús, nos resucitará también á nosotros con Jesús, y nos colocará con vosotros.

4:15 Omnia enim propter vos : ut gratia abundans, per multos in gratiarum actione, abundet in gloriam Dei.

4:15 Pues todo es por vosotros: para que la gracia, que abunda por el hacimiento de gracias de muchos, redunde en gloria de Dios.

4:16 Propter quod non deficimus : sed licet is, qui foris est, noster homo corrumpatur, tamen is, qui intus est, renovatur de die in diem.

4:16 Por tanto no desmayamos: antes aunque éste nuestro hombre, que está fuera, se debilite; pero el que está dentro, se renueva de día en día.

4:17 Id enim, quod in præsenti est momentaneum et leve tribulationis nostræ, supra modum in sublimitate æternum gloriæ pondus operatur in nobis,

4:17 Porque lo que aquí es para nosotros de una tribulación momentánea y ligera, engendra en nosotros de un modo muy maravilloso un peso eterno de gloria,

4:18 non contemplantibus nobis quæ videntur, sed quæ non videntur. Quæ enim videntur, temporalia sunt : quæ autem non videntur, æterna sunt.

4:18 No atendiendo nosotros á las cosas que se ven, sino á las que no se ven. Porque las cosas que se ven, son temporales; mas las que no se ven, son eternas.