9:1 Et dixit David : Putasne est aliquis qui remanserit de domo Saul, ut faciam cum eo misericordiam propter Jonathan ?
9:1 Y dixo David: ¿Sabeis si ha quedado alguno de la casa de Saúl, para hacer con él misericordia por amor de Jonathás?
9:2 Erat autem de domo Saul servus nomine Siba : quem cum vocasset rex ad se, dixit ei : Tune es Siba ? Et ille respondit : Ego sum servus tuus.
9:2 Y habia un criado de la casa de Saúl llamado Siba: y llamándole el Rey á su presencia, le dixo: ¿Eres tú Siba? Y él respondió: Yo soy tu siervo.
9:3 Et ait rex : Numquid superest aliquis de domo Saul, ut faciam cum eo misericordiam Dei ? Dixitque Siba regi : Superest filius Jonathæ, debilis pedibus.
9:3 Y el Rey añadió: ¿Por ventura queda alguno de la casa de Saúl, á quien pueda yo hacer misericordia de Dios? Y respondió Siba al Rey: Uno solo queda hijo de Jonathás, impedido de los pies.
9:4 Ubi, inquit, est ? Et Siba ad regem : Ecce, ait, in domo est Machir filii Ammiel, in Lodabar.
9:4 ¿Dónde está? dixo David: Y Siba respondió al Rey: He aquí que está en casa de Machír hijo de Ammiél en Lodabár.
9:5 Misit ergo rex David, et tulit eum de domo Machir filii Ammiel, de Lodabar.
9:5 Envió pues David á buscarle, y le hizo traher de Lodabár de la casa de Machír hijo de Ammiél.
9:6 Cum autem venisset Miphiboseth filius Jonathæ filii Saul ad David, corruit in faciem suam, et adoravit. Dixitque David : Miphiboseth ? Qui respondit : Adsum servus tuus.
9:6 Y luego que llegó á la presencia de David Miphiboséth hijo de Jonathás, hijo de Saúl, y le adoró. Y dixo David: ¿Miphiboséth? El que respondió: Aquí tienes á tu siervo.
9:7 Et ait ei David : Ne timeas, quia faciens faciam in te misericordiam propter Jonathan patrem tuum, et restituam tibi omnes agros Saul patris tui : et tu comedes panem in mensa mea semper.
9:7 Y díxole David: No temas, porque yo haciendo haré misericordia á tí por amor de Jonathás tu padre, y te restituiré todas las tierras de Saúl tu abuelo, y tú comerás siempre pan á mi mesa.
9:8 Qui adorans eum, dixit : Quis ego sum servus tuus, quoniam respexisti super canem mortuum similem mei ?
9:8 El inclinándose profundamente, le dixo: ¿Quien soy yo tu siervo, para que hayas mirado á un perro muerto como yo soy?
9:9 Vocavit itaque rex Sibam puerum Saul, et dixit ei : Omnia quæcumque fuerunt Saul, et universam domum ejus, dedi filio domini tui.
9:9 Llamó pues el Rey á Siba criado de Saúl, y díxole: He dado al hijo de tu señor todo lo que poseía Saúl, y todos los bienes de su casa.
9:10 Operare igitur ei terram tu, et filii tui, et servi tui, et inferes filio domini tui cibos ut alatur : Miphiboseth autem filius domini tui comedet semper panem super mensam meam. Erant autem Sibæ quindecim filii, et viginti servi.
9:10 Tú pues, y tus hijos, y tus siervos le labraréis las tierras: y suministrarás alimentos al hijo de tu señor para que se mantenga: mas Miphiboséth hijo de tu señor comerá siempre pan á mi mesa. Y tenia Siba quince hijos y veinte siervos.
9:11 Dixitque Siba ad regem : Sicut jussisti, domine mi rex, servo tuo, sic faciet servus tuus : et Miphiboseth comedet super mensam meam, quasi unus de filiis regis.
9:11 Y dixo Siba al Rey: Conforme á lo que has mandado, mi Rey y señor, á tu siervo, así lo hará tu siervo: y Miphiboséth comerá á mi mesa, como uno de los hijos del Rey.
9:12 Habebat autem Miphiboseth filium parvulum nomine Micha : omnis vero cognatio domus Sibæ serviebat Miphiboseth.
9:12 Y Miphiboséth tenia un hijo pequeñito llamado Micha: y toda la familia de la casa de Siba servia á Miphiboséth.
9:13 Porro Miphiboseth habitabat in Jerusalem, quia de mensa regis jugiter vescebatur : et erat claudus utroque pede.
9:13 Y Miphiboséth moraba en Jerusalem, porque comia continuamente de la mesa del Rey: y era coxo de ambos pies.