Ezequiel 34

Ezechiel

34:1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

34:1 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:

34:2 Fili hominis, propheta de pastoribus Israël : propheta, et dices pastoribus : Hæc dicit Dominus Deus : Væ pastoribus Israël, qui pascebant semetipsos ! nonne greges a pastoribus pascuntur ?

34:2 Hijo de hombre, prophetiza de los pastores de Israél: prophetiza, y dí á los pastores: Esto dice el Señor Dios: Ay de los pastores de Israél, que se apacentaban á sí mismos: ¿qué los pastores no dan pasto á los rebaños?

34:3 Lac comedebatis, et lanis operiebamini, et quod crassum erat occidebatis : gregem autem meum non pascebatis.

34:3 Comiais la leche, y os vestiais de su lana, y matabais las gruesas, mas no apacentabais mi grey.

34:4 Quod infirmum fuit non consolidastis, et quod ægrotum non sanastis : quod confractum est non alligastis, et quod abjectum est non reduxistis, et quod perierat non quæsistis : sed cum austeritate imperabatis eis, et cum potentia.

34:4 No fortificasteis lo que estaba flaco, y no sanasteis lo enfermo, y lo que estaba quebrado no lo atasteis, y lo descarriado no lo tornasteis, y no buscasteis lo perdido; sino que con aspereza, y con imperio dominabais sobre ellas.

34:5 Et dispersæ sunt oves meæ, eo quod non esset pastor : et factæ sunt in devorationem omnium bestiarum agri, et dispersæ sunt.

34:5 Y fuéron descarriadas mis ovejas, porque no habia pastor: y se hiciéron presa de todas las bestias del campo, y fuéron descarriadas.

34:6 Erraverunt greges mei in cunctis montibus, et in universo colle excelso : et super omnem faciem terræ dispersi sunt greges mei, et non erat qui requireret : non erat, inquam, qui requireret.

34:6 Anduviéron perdidos mis rebaños por todos los montes, y por todo collado alto: y sobre toda la haz de la tierra fuéron descarriados mis rebaños, y no habia quien los buscase, no habia, digo, quien los buscase.

34:7 Propterea, pastores, audite verbum Domini.

34:7 Por tanto, pastores, oid palabra del Señor:

34:8 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia pro eo quod facti sunt greges mei in rapinam, et oves meæ in devorationem omnium bestiarum agri, eo quod non esset pastor : neque enim quæsierunt pastores mei gregem meum, sed pascebant pastores semetipsos, et greges meos non pascebant :

34:8 Vivo yo, dice el Señor Dios: que porque mis rebaños han sido para robo, y mis ovejas para ser devoradas por todas las bestias del campo, porque no habia pastor: porque los pastores no buscáron mi grey, sino que los pastores se apacentaban á sí mismos, y no daban pasto á mis ovejas:

34:9 propterea, pastores, audite verbum Domini.

34:9 Por tanto, pastores, oid palabra del Señor:

34:10 Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ipse super pastores : requiram gregem meum de manu eorum, et cessare faciam eos, ut ultra non pascant gregem, nec pascant amplius pastores semetipsos : et liberabo gregem meum de ore eorum, et non erit ultra eis in escam.

34:10 Esto dice el Señor Dios: He aquí yo mismo demandaré mi grey á los pastores de la mano de ellos, y los haré cesar, para que nunca mas apacienten grey, ni los pastores se apacienten á sí mismos: y libraré mi grey de la boca de ellos, y no les será mas á ellos para comida.

34:11 Quia hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ipse requiram oves meas, et visitabo eas.

34:11 Porque esto dice el Señor Dios: He aquí yo mismo iré á buscar mis ovejas, y las visitaré.

34:12 Sicut visitat pastor gregem suum, in die quando fuerit in medio ovium suarum dissipatarum, sic visitabo oves meas, et liberabo eas de omnibus locis in quibus dispersæ fuerant in die nubis et caliginis.

34:12 Así como el pastor visita á su rebaño, en el dia en que está en medio de sus ovejas descarriadas: del mismo modo visitaré yo mis ovejas, y las sacaré de todos los lugares, en donde habian sido descarriadas en el dia de nublado y de obscuridad.

34:13 Et educam eas de populis, et congregabo eas de terris, et inducam eas in terram suam, et pascam eas in montibus Israël, in rivis, et in cunctis sedibus terræ.

34:13 Y las sacaré de los pueblos, y las recogeré de las tierras, y las conduciré á su tierra: y las apacentaré en los montes de Israél, junto á los rios, y en todas las moradas de esa tierra.

34:14 In pascuis uberrimis pascam eas, et in montibus excelsis Israël erunt pascua earum : ibi requiescent in herbis virentibus, et in pascuis pinguibus pascentur super montes Israël.

34:14 En pastos muy fértiles las apacentaré, y en los montes altos de Israél serán los pastos de ellas: allí reposarán entre las yerbas verdes, y en pastos gruesos pacerán sobre los montes de Israél.

34:15 Ego pascam oves meas, et ego eas accubare faciam, dicit Dominus Deus.

34:15 Yo apacentaré mis ovejas y yo las haré sestear, dice el Señor Dios.

34:16 Quod perierat requiram, et quod abjectum erat reducam, et quod confractum fuerat alligabo, et quod infirmum fuerat consolidabo, et quod pingue et forte custodiam : et pascam illas in judicio.

34:16 Buscaré lo que se habia perdido, y tornaré lo que habia sido descarriado, y lo que habia sido quebrado lo ataré, y lo flaco lo fortificaré, y lo grueso y recio lo guardaré: y las apacentaré en juicio.

34:17 Vos autem, greges mei, hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego judico inter pecus et pecus, arietum et hircorum.

34:17 Mas vosotros, mis rebaños, esto dice el Señor Dios: He aquí yo juzgo entre ganado y ganado, entre carneros y machos de cabrío.

34:18 Nonne satis vobis erat pascua bona depasci ? insuper et reliquias pascuarum vestrarum conculcastis pedibus vestris : et cum purissimam aquam biberetis, reliquam pedibus vestris turbabatis :

34:18 ¿Pues no os bastaba pacer buenos pastos? sino que tambien lo que sobraba de vuestros pastos lo hollasteis con vuestros pies: y bebiendo el agua muy limpia, enturbiabais con vuestros pies la que sobraba.

34:19 et oves meæ his quæ conculcata pedibus vestris fuerant, pascebantur : et quæ pedes vestri turbaverant, hæc bibebant.

34:19 Y mis ovejas se apacentaban con aquello que habia sido hollado con vuestros pies: y lo que vuestros pies habian enturbiado, esto bebian.

34:20 Propterea hæc dicit Dominus Deus ad vos : Ecce ego ipse judico inter pecus pingue et macilentum :

34:20 Por tanto esto os dice el Señor Dios á vosotros: He aquí yo mismo juzgo entre el ganado grueso y el flaco:

34:21 pro eo quod lateribus et humeris impingebatis, et cornibus vestris ventilabatis omnia infirma pecora, donec dispergerentur foras,

34:21 Por quanto con los costados y hombros rempujasteis, y con vuestras astas aventasteis á todas las ovejas flacas, hasta que las echasteis fuera:

34:22 salvabo gregem meum, et non erit ultra in rapinam, et judicabo inter pecus et pecus.

34:22 Salvaré mi grey, y no será mas expuesta á la presa, y juzgaré entre ganado y ganado.

34:23 Et suscitabo super eas pastorem unum qui pascat eas, servum meum David : ipse pascet eas, et ipse erit eis in pastorem.

34:23 Y levantaré sobre ellas un solo Pastor que las apaciente, á mi siervo David: él mismo las apacentará, y él mismo será su Pastor.

34:24 Ego autem Dominus ero eis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum : ego Dominus locutus sum.

34:24 Y yo el Señor seré su Dios: y mi siervo David Príncipe en medio de ellos: yo el Señor he hablado.

34:25 Et faciam cum eis pactum pacis, et cessare faciam bestias pessimas de terra : et qui habitant in deserto, securi dormient in saltibus.

34:25 Y haré con ellos alianza de paz, y haré cesar las bestias malignas de la tierra: y los que moran en el desierto, dormirán con sosiego en los bosques.

34:26 Et ponam eos in circuitu collis mei benedictionem, et deducam imbrem in tempore suo : pluviæ benedictionis erunt.

34:26 Y los pondré al rededor de mi collado para bendicion: y haré venir lluvia en su tiempo: lluvias de bendicion serán.

34:27 Et dabit lignum agri fructum suum, et terra dabit germen suum, et erunt in terra sua absque timore : et scient quia ego Dominus, cum contrivero catenas jugi eorum, et eruero eos de manu imperantium sibi.

34:27 Y el árbol del campo dará su fruto, y la tierra dará su pimpollo, y estarán sin miedo en su tierra: y sabrán que yo soy el Señor, quando quebrantare las cadenas del yugo de ellos, y los libráre de la mano de los que los dominan.

34:28 Et non erunt ultra in rapinam in gentibus, neque bestiæ terræ devorabunt eos : sed habitabunt confidenter absque ullo terrore.

34:28 Y no serán mas expuestos á la presa de las gentes, ni serán devorados de las bestias de la tierra; sino que morarán confiados sin ningun espanto.

34:29 Et suscitabo eis germen nominatum, et non erunt ultra imminuti fame in terra, neque portabunt ultra opprobrium gentium.

34:29 Y haré brotar para ellos el pimpollo de renombre: y no serán mas menoscabados por hambre en la tierra, ni llevarán mas el oprobio de las gentes.

34:30 Et scient quia ego Dominus Deus eorum cum eis, et ipsi populus meus domus Israël, ait Dominus Deus.

34:30 Y sabrán que yo el Señor seré su Dios con ellos, y ellos casa de Israél serán mi pueblo: dice el Señor Dios.

34:31 Vos autem, greges mei, greges pascuæ meæ, homines estis : et ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus.

34:31 Mas vosotros, rebaños mios, rebaños de mi pasto hombres sois: y yo el Señor Dios vuestro, dice el Señor Dios.