Génesis 12

Genesis

12:1 Dixit autem Dominus ad Abram : Egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi.

12:1 Y dixo el Señor á Abrám: Sal de tu tierra, y de tu parentela, y de la casa de tu padre, y ven á la tierra que te mostraré.

12:2 Faciamque te in gentem magnam, et benedicam tibi, et magnificabo nomen tuum, erisque benedictus.

12:2 Y hacertehe en gran gente, y te bendeciré, y engrandeceré tu nombre, y serás bendito.

12:3 Benedicam benedicentibus tibi, et maledicam maledicentibus tibi, atque in te benedicentur universæ cognationes terræ.

12:3 Bendeciré á los que te bendigan, y maldeciré á los que te maldigan, y en ti serán benditos todos los linages de la tierra.

12:4 Egressus est itaque Abram sicut præceperat ei Dominus, et ivit cum eo Lot : septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran.

12:4 Salió pues Abrám como se lo habia mandado el Señor, y fué con él Lot: de setenta y cinco años era Abrám, quando salió de Harán.

12:5 Tulitque Sarai uxorem suam, et Lot filium fratris sui, universamque substantiam quam possederant, et animas quas fecerant in Haran : et egressi sunt ut irent in terram Chanaan. Cumque venissent in eam,

12:5 Y llevó consigo á Sarai su muger, y á Lot hijo de su hermano, y toda la hacienda que habian adquirido, y las ánimas que habian hecho en Harán: y saliéron para ir á tierra de Chanaán. Y luego que llegáron á ella,

12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad convallem illustrem : Chananæus autem tunc erat in terra.

12:6 Atravesó Abrám la tierra hasta el lugar de Siquém, hasta el valle ilustre: y el Chananéo estaba entónces en la tierra.

12:7 Apparuit autem Dominus Abram, et dixit ei : Semini tuo dabo terram hanc. Qui ædificavit ibi altare Domino, qui apparuerat ei.

12:7 Y apareció el Señor á Abrám, y díxole: A tu posteridad daré esta tierra. Y edificó allí un altar al Señor, que se le habia aparecido.

12:8 Et inde transgrediens ad montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi tabernaculum suum, ab occidente habens Bethel, et ab oriente Hai : ædificavit quoque ibi altare Domino, et invocavit nomen ejus.

12:8 Y pasando de allí al monte, que estaba al oriente de Bethél, tendió allí su tienda, teniendo al occidente á Bethél, y al oriente á Hai: edificó tambien allí un altar al Señor, é invocó su nombre.

12:9 Perrexitque Abram vadens, et ultra progrediens ad meridiem.

12:9 Y pasó Abrám mas adelante caminando, y yendo hácia el mediodia.

12:10 Facta est autem fames in terra : descenditque Abram in Ægyptum, ut peregrinaretur ibi : prævaluerat enim fames in terra.

12:10 Mas sobrevino hambre en la tierra: y descendió Abrám á Egypto, para estar allí como peregrino: porque habia prevalecido la hambre en la tierra.

12:11 Cumque prope esset ut ingrederetur Ægyptum, dixit Sarai uxori suæ : Novi quod pulchra sis mulier :

12:11 Y estando ya para entrar en Egypto, dixo á Sarai su muger: Conozco que eres muger hermosa:

12:12 et quod cum viderint te Ægyptii, dicturi sunt : Uxor ipsius est : et interficient me, et te reservabunt.

12:12 Y que luego que te vieren los Egypcios, han de decir: Su muger es; y me quitarán á mí la vida, y á ti te reservarán.

12:13 Dic ergo, obsecro te, quod soror mea sis : ut bene sit mihi propter te, et vivat anima mea ob gratiam tui.

12:13 Dí pues, te ruego, que eres mi hermana: para que haya yo bien por amor de tí, y viva mi ánima por tu respeto.

12:14 Cum itaque ingressus esset Abram Ægyptum, viderunt Ægyptii mulierem quod esset pulchra nimis.

12:14 Luego pues que entró Abrám en Egypto, viéron los Egypcios la muger que era hermosa en extremo.

12:15 Et nuntiaverunt principes Pharaoni, et laudaverunt eam apud illum : et sublata est mulier in domum Pharaonis.

12:15 Y diéron parte á Pharaón los principales, y se la alabáron: y fué llevada la muger á casa de Pharaón.

12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam : fueruntque ei oves et boves et asini, et servi et famulæ, et asinæ et cameli.

12:16 Y por su respeto tratáron bien á Abrám: y tuvo ovejas, y vacas, y asnos, y siervos y siervas, y asnas y camellos.

12:17 Flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis, et domum ejus, propter Sarai uxorem Abram.

12:17 Mas el Señor azotó á Pharaón, y á su casa con grandísimas plagas, por causa de Sarai muger de Abrám.

12:18 Vocavitque Pharao Abram, et dixit ei : Quidnam est hoc quod fecisti mihi ? quare non indicasti quod uxor tua esset ?

12:18 Y Pharaón llamó á Abrám, y díxole: ¿Qué es esto que has hecho conmigo? ¿por qué no me declaraste que era tu muger?

12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tollerem eam mihi in uxorem ? Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, et vade.

12:19 ¿Por qué motivo dixiste que era tu hermana, dando lugar á que la tomase para mí por muger? Ahora pues, ahí tienes á tu muger, tómala, y vete.

12:20 Præcepitque Pharao super Abram viris : et deduxerunt eum, et uxorem illius, et omnia quæ habebat.

12:20 Y dió órden Pharaón á sus gentes acerca de Abrám: y acompañáronlo á él, y á su muger con todo lo que tenia.