Génesis 16

Genesis

16:1 Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos : sed habens ancillam ægyptiam nomine Agar,

16:1 Y Sarai muger de Abrám no habia parido hijos: mas teniendo una sierva Egypcia por nombre Agar,

16:2 dixit marito suo : Ecce, conclusit me Dominus, ne parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret deprecanti,

16:2 Dixo á su marido: He aquí, el Señor me ha hecho estéril, para que no pariese: entra á mi sierva, para ver si por lo ménos tendré hijos de ella. Y condescendiendo él con sus ruegos,

16:3 tulit Agar ægyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare cœperant in terra Chanaan : et dedit eam viro suo uxorem.

16:3 Tomó á Agár Egypcia su sierva, al cabo de diez años que habian comenzado á habitar en la tierra de Chanaán; y dióla por muger á su marido.

16:4 Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit dominam suam.

16:4 El qual cohabitó con ella: pero quando ella vió que habia concebido, despreció á su señora.

16:5 Dixitque Sarai ad Abram : Inique agis contra me : ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quæ videns quod conceperit, despectui me habet : judicet Dominus inter me et te.

16:5 Y dixo Sarai á Abrám: Me haces una sinrazon: yo he puesto mi sierva en tu seno; la qual, viendo que ha concebido, me mira con desprecio: juzgue el Señor entre mí y tí.

16:6 Cui respondens Abram : Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit.

16:6 Y respondiéndole Abrám: He ahí, dixo, tu esclava en tu mano está: haz con ella como te pareciere. Y como Sarai la castigase, fuese huyendo.

16:7 Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fontem aquæ in solitudine, qui est in via Sur in deserto,

16:7 Y habiéndola hallado el Angel del Señor en un lugar solitario junto á una fuente de agua, que está en el camino del Sur en el desierto:

16:8 dixit ad illam : Agar ancilla Sarai, unde venis ? et quo vadis ? Quæ respondit : A facie Sarai dominæ meæ ego fugio.

16:8 Díxole: Agár sierva de Sarai, ¿de dónde vienes? ¿y á dónde vas? Ella respondió: Voy huyendo del semblante de Sarai mi señora.

16:9 Dixitque ei angelus Domini : Revertere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius.

16:9 Y díxole el Angel del Señor: Vuélvete á tu señora, y humíllate debaxo de su mano.

16:10 Et rursum : Multiplicans, inquit, multiplicabo semen tuum, et non numerabitur præ multitudine.

16:10 Y de nuevo: Multiplicando, dixo, multiplicaré tu posteridad, y no se podrá contar por la multitud.

16:11 Ac deinceps : Ecce, ait, concepisti, et paries filium : vocabisque nomen ejus Ismaël, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam.

16:11 Y despues: Mira, dixo, que has concebido, y parirás un hijo; y llamarás su nombre Ismaél, por quanto el Señor ha oido tu aflicción.

16:12 Hic erit ferus homo : manus ejus contra omnes, et manus omnium contra eum : et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula.

16:12 Este será un hombre fiero: las manos de él contra todos, y las manos de todos contra él: y frente á frente de todos sus hermanos plantará sus tiendas.

16:13 Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam : Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim : Profecto hic vidi posteriora videntis me.

16:13 Y llamó al nombre del Señor, que le hablaba: Tú, Dios, que me has visto. Porque dixo: Ciertamente he visto aquí las espaldas del que me ve.

16:14 Propterea appellavit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse est inter Cades et Barad.

16:14 Por esto llamó aquel pozo, Pozo del viviente y que me ve. Este está entre Cades y Barád.

16:15 Peperitque Agar Abræ filium : qui vocavit nomen ejus Ismaël.

16:15 Y parió Agár un hijo á Abrám: el qual llamó su nombre Ismaél.

16:16 Octoginta et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar Ismaëlem.

16:16 De ochenta y seis años era Abrám, quando le parió Agár á Ismaél.