Santiago 2

Iacobi

2:1 Fratres mei, nolite in personarum acceptione habere fidem Domini nostri Jesu Christi gloriæ.

2:1 Hermanos mios, no queráis poner la fé de la gloria de nuestro Señor Jesu-Christo en acepción de personas.

2:2 Etenim si introierit in conventum vestrum vir aureum annulum habens in veste candida, introierit autem et pauper in sordido habitu,

2:2 Porque si entráre en vuestro congreso algún varón, que tenga anillo de oro con vestidura preciosa, y entráre también un pobre con vestido humilde,

2:3 et intendatis in eum qui indutus est veste præclara, et dixeritis ei : Tu sede hic bene : pauperi autem dicatis : Tu sta illic ; aut sede sub scabello pedum meorum :

2:3 Y atendiendo al que viene vestido magníficamente, le dixereis: Tú siéntate aquí en éste buen lugar: y dixereis al pobre: Estate tú allá en pie; ó siéntate aquí debaxo del estrado de mis pies:

2:4 nonne judicatis apud vosmetipsos, et facti estis judices cogitationum iniquarum ?

2:4 ¿No es cierto, que hacéis distinción dentro de vosotros mismos, y que sois jueces de pensamientos iniquos ?

2:5 Audite, fratres mei dilectissimi : nonne Deus elegit pauperes in hoc mundo, divites in fide, et hæredes regni, quod repromisit Deus diligentibus se ?

2:5 Oid, hermanos míos muy amados, ¿por ventura no ha elegido Dios á los pobres de éste mundo, para ser ricos en fé, y herederos del reyno, que prometió Dios á los que le aman?

2:6 vos autem exhonorastis pauperem. Nonne divites per potentiam opprimunt vos, et ipsi trahunt vos ad judicia ?

2:6 Vosotros al contrario habéis afrentado al pobre. ¿Los ricos no os apremian con su poder, y os arrastran ellos mismos á los juzgados?

2:7 nonne ipsi blasphemant bonum nomen, quod invocatum est super vos ?

2:7 ¿No blaspheman ellos el buen nombre, que ha sido invocado sobre vosotros?

2:8 Si tamen legem perficitis regalem secundum Scripturas : Diliges proximum tuum sicut teipsum : bene facitis :

2:8 Si cumplis la Ley real conforme á las Escrituras: Amarás á tu próximo como á tí mismo, bien hacéis:

2:9 si autem personas accipitis, peccatum operamini, redarguti a lege quasi transgressores.

2:9 Mas si teneis acepción de personas, cometéis pecado, siendo reprehendidos por la Ley como transgresores.

2:10 Quicumque autem totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus.

2:10 Porque qualquiera, que hubiere guardado toda la Ley, y faltáre en un solo punto, se ha hecho culpable de todo.

2:11 Qui enim dixit : Non mœchaberis, dixit et : Non occides. Quod si non mœchaberis, occides autem, factus es transgressor legis.

2:11 Porque el que dixo: No cometerás adulterio, dixo también: No matarás. Y si matares, aunque no hayas cometido adulterio, eres transgresor de la Ley.

2:12 Sic loquimini, et sic facite sicut per legem libertatis incipientes judicari.

2:12 Así hablad, y así haced, como que empezáis á ser juzgados por la ley de libertad.

2:13 Judicium enim sine misericordia illi qui non fecit misericordiam : superexaltat autem misericordia judicium.

2:13 Porque se hará juicio sin misericordia, á aquel que no usó de misericordia: y la misericordia triunfa sobre el juicio.

2:14 Quid proderit, fratres mei, si fidem quis dicat se habere, opera autem non habeat ? numquid poterit fides salvare eum ?

2:14 ¿Qué aprovechará, hermanos míos, á uno que dice, que tiene fé, si no tiene obras ? ¿Por ventura podrá la fé salvarlo?

2:15 Si autem frater et soror nudi sint, et indigeant victu quotidiano,

2:15 Y si un hermano, ó una hermana estuvieren desnudos, y les faltare el alimento quotidiano.

2:16 dicat autem aliquis ex vobis illis : Ite in pace, calefacimini et saturamini : non dederitis autem eis quæ necessaria sunt corpori, quid proderit ?

2:16 Y les dixere alguno de vosotros: Id en paz, calentaos, y hartaos: y no les diereis lo que han menester para el cuerpo, ¿qué les aprovechará?

2:17 Sic et fides, si non habeat opera, mortua est in semetipsa.

2:17 Así también la fé, si no tuviere obras, muerta es en sí misma.

2:18 Sed dicet quis : Tu fidem habes, et ego opera habeo : ostende mihi fidem tuam sine operibus : et ego ostendam tibi ex operibus fidem meam.

2:18 Pero dirá alguno: Tú tienes la fé, y yo tengo las obras. Muéstrame tu fé sin obras: y yo te mostraré mi fé por las obras.

2:19 Tu credis quoniam unus est Deus : bene facis : et dæmones credunt, et contremiscunt.

2:19 Tú crees que Dios es uno: haces bien: también los demonios lo creen, y tiemblan.

2:20 Vis autem scire, o homo inanis, quoniam fides sine operibus mortua est ?

2:20 ¿Pero quieres saber, ó hombre vano, que la fé sin las obras es muerta?

2:21 Abraham pater noster nonne ex operibus justificatus est, offerens Isaac filium suum super altare ?

2:21 ¿Por ventura Abraham nuestro padre, no fué justificado por las obras, ofreciendo á su hijo Isaac sobre el Altar?

2:22 Vides quoniam fides cooperabatur operibus illius : et ex operibus fides consummata est ?

2:22 ¿No ves, como la fé acompañaba á sus obras, y que la fé fué perfecta por las obras?

2:23 Et suppleta est Scriptura, dicens : Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam, et amicus Dei appellatus est.

2:23 Y se cumplió la Escritura, que dice: Abraham creyó á Dios, y le fué imputado á justicia, y fué llamado amigo de Dios.

2:24 Videtis quoniam ex operibus justificatur homo, et non ex fide tantum ?

2:24 ¿No veis como por las obras es justificado el hombre, y no por la fé solamente?

2:25 Similiter et Rahab meretrix, nonne ex operibus justificata est, suscipiens nuntios, et alia via ejiciens ?

2:25 Asimismo Rahab, siendo una ramera, ¿no fué justificada por obras, recibiendo los mensageros, y sacándolos por otro camino?

2:26 Sicut enim corpus sine spiritu mortuum est, ita et fides sine operibus mortua est.

2:26 Porque así como el cuerpo sin el espíritu es muerto, así también la fé sin obras es muerta.