5:1 Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam.
5:1 Despues de éstas cosas, era el día de fiesta de los Judíos, y subió Jesús á Jerusalém,
5:2 Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.
5:2 Y en Jerusalém está la Piscina Probática, que en Hebréo se llama Bethsaida, la qual tiene cinco pórticos.
5:3 In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquæ motum.
5:3 En estos yacía grande muchedumbre de enfermos, ciegos, coxos, paralíticos, esperando el movimiento del agua.
5:4 Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.
5:4 Porque un Angel del Señor descendía en cierto tiempo á la Piscina y se movía el agua. Y el que primero entraba en la Piscina después del movimiento del agua, quedaba sano de qualquier enfermedad que tuviese.
5:5 Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
5:5 Y estaba allí un hombre, que había treinta y ocho años que estaba enfermo.
5:6 Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei : Vis sanus fieri ?
5:6 Y quando Jesús vió, que yacía aquel hombre, y conoció, que estaba ya de mucho tiempo, le dixo: ¿Quieres ser sano?
5:7 Respondit ei languidus : Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam : dum venio enim ego, alius ante me descendit.
5:7 El enfermo le respondió: Señor, no tengo hombre, que me meta en la Piscina, quando el agua fuere revuelta: porque entretanto que yo voy, otro entra antes que yo.
5:8 Dicit ei Jesus : Surge, tolle grabatum tuum et ambula.
5:8 Jesús le dixo: Levántate, toma tu lecho, y anda.
5:9 Et statim sanus factus est homo ille : et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.
5:9 Y luego fué sano aquel hombre, y tomó su camilla, y caminaba. Y era Sábado aquel día.
5:10 Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat : Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.
5:10 Y dixéron entónces los Judíos al hombre, que había sido sanado: Sábado es, y no te es lícito llevar tu camilla.
5:11 Respondit eis : Qui me sanum fecit, ille mihi dixit : Tolle grabatum tuum et ambula.
5:11 Les respondió: Aquel, que me sanó, me dixo: Toma tu camilla y anda.
5:12 Interrogaverunt ergo eum : Quis est ille homo qui dixit tibi : Tolle grabatum tuum et ambula ?
5:12 Entonces le preguntáron: ¿Quién es aquel hombre, que te dixo: Toma tu camilla y anda?
5:13 Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.
5:13 Y el que habia sido sanado, no sabia quién era: porque Jesús se habia retirado del tropel de gente, que había en aquel lugar.
5:14 Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi : Ecce sanus factus es ; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.
5:14 Despues le halló Jesús en el templo, y le dixo: Mira, que ya estás sano: no quieras pecar mas, porque no te acontezca alguna cosa peor.
5:15 Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum.
5:15 Fué aquel hombre, y dixo á los Judíos, que Jesús era el que le había sanado.
5:16 Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato.
5:16 Por ésta causa los Judíos perseguían á Jesús, porque hacía estas cosas en Sábado.
5:17 Jesus autem respondit eis : Pater meus usque modo operatur, et ego operor.
5:17 Y Jesús les respondió: Mi Padre obra hasta ahora, y yo obro.
5:18 Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere : quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis :
5:18 Y por ésto los Judíos tanto mas procuraban matarlo: porque no solamente quebrantaba el Sábado, sino porque también decía, que era Dios su Padre, haciéndose igual á Dios. Y así Jesús respondió, y les dixo:
5:19 Amen, amen dico vobis : non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem : quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.
5:19 En verdad, en verdad os digo: Que el Hijo no puede hacer por sí cosa alguna, sino lo que viere hacer al Padre: porque todo lo que el Padre hiciere, lo hace también igualmente el Hijo.
5:20 Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit : et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
5:20 Porque el Padre ama al Hijo, y le muestra todas las cosas que él hace: y mayores obras, que éstas le mostrará: de manera que os maravilleis vosotros.
5:21 Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
5:21 Porque así como el Padre resucita los muertos, y les da vida: así el Hijo da vida á los que quiere.
5:22 Neque enim Pater judicat quemquam : sed omne judicium dedit Filio,
5:22 Y el Padre no juzga á ninguno: mas todo el juicio ha dado al Hijo,
5:23 ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem ; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
5:23 Para que todos honren al Hijo, como honran al Padre: quien no honra al Hijo, no honra al Padre, que le envió.
5:24 Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
5:24 En verdad, en verdad os digo: Que el que oye mi palabra, y cree á aquel, que me envió, tiene vida eterna, y no viene á juicio, mas pasó de muerte á vida.
5:25 Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei : et qui audierint, vivent.
5:25 En verdad, en verdad os digo: Que viene la hora, y ahora es, quando los muertos oirán la voz del Hijo de Dios y los que la oyéren, vivirán.
5:26 Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso :
5:26 Porque así como el Padre tiene vida en sí mismo: así también dió al Hijo el tener vida en sí mismo:
5:27 et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est.
5:27 Y le dió poder de hacer juicio, porque es Hijo del hombre.
5:28 Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei :
5:28 No os maravilléis de esto, porque viene la hora, quando todos los que están en los sepulchros, oirán la voz del Hijo de Dios.
5:29 et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.
5:29 Y los que hicieron bien, irán á resurrección de vida: mas los que hicieron mal, á resurrección de juicio.
5:30 Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico : et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
5:30 No puedo yo de mí mismo hacer cosa alguna. Así como oigo, juzgo, y mi juício es justo: porque no busco mi voluntad, sino la voluntad de aquel, que me envió.
5:31 Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
5:31 Si yo doy testimonio de mí mismo, mi testimonio no es verdadero.
5:32 Alius est qui testimonium perhibet de me : et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
5:32 Otro es el que dá testimonio de mí: y sé que es verdadero el testimonio que dá de mí.
5:33 Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati.
5:33 Vosotros enviasteis á Juan: y dió testimonio á la verdad.
5:34 Ego autem non ab homine testimonium accipio : sed hæc dico ut vos salvi sitis.
5:34 Mas yo no tómo testimonio de hombre: pero digo esto, para que vosotros seáis salvos.
5:35 Ille erat lucerna ardens et lucens : vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus.
5:35 Él era una antorcha, que ardía y alumbraba. Y vosotros quisisteis por breve tiempo alegraros con su luz.
5:36 Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea : ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me :
5:36 Pero yo tengo mayor testimonio que Juan. Porque las obras, que el Padre me dió que cumpliese; las mismas obras, que yo hago, dan testimonio de mí, que el Padre me ha enviado:
5:37 et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me : neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis :
5:37 Y el Padre que me envió, él dió testimonio de mí: y vosotros nunca habéis oído su voz, ni habéis visto su semejanza.
5:38 et verbum ejus non habetis in vobis manens : quia quem misit ille, huic vos non creditis.
5:38 Ni teneis en vosotros estable su palabra: porque al que él envió, á éste vosotros no creéis.
5:39 Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere : et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me :
5:39 Escudriñad las Escrituras, en las que vosotros creéis tener la vida eterna: y ellas son las que dan testimonio de mí:
5:40 et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.
5:40 Y no queréis venir á mí, para que tengáis vida.
5:41 Claritatem ab hominibus non accipio.
5:41 No recibo gloria de hombres.
5:42 Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
5:42 Mas yo os he conocido, que no tenéis el amor de Dios en vosotros.
5:43 Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me ; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
5:43 Yo vine en nombré de mi Padre, y no me recibís: si otro viniere en su nombre, á aquel recibiréis.
5:44 Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis ?
5:44 ¿Cómo podeis creer vosotros, que recibís la gloria los unos de los otros, y no buscáis la gloria, que de solo Dios viene?
5:45 Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem : est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.
5:45 No penseis que yo os he de acusar delante del Padre: otro hay que os acusa, Moysés, en quien vosotros esperáis.
5:46 Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi : de me enim ille scripsit.
5:46 Porque si creyéseis á Moysés, también me creeríais á mí: pues él escribió de mí.
5:47 Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis ?
5:47 Mas si á sus escritos no creéis: cómo creeréis á mis palabras?