3:1 Et factum est verbum Domini ad Jonam secundo, dicens :
3:1 Y vino otra vez palabra del Señor á Jonás, diciendo:
3:2 Surge, et vade in Niniven, civitatem magnam, et prædica in ea prædicationem quam ego loquor ad te.
3:2 Levántate, y ve á Ninive ciudad grande: y predica en ella el sermon que yo te digo.
3:3 Et surrexit Jonas, et abiit in Niniven juxta verbum Domini : et Ninive erat civitas magna, itinere trium dierum.
3:3 Y se levantó Jonás, y partió para Ninive, segun la palabra del Señor: Y Ninive era una ciudad grande, á tres dias de camino.
3:4 Et cœpit Jonas introire in civitatem itinere diei unius : et clamavit, et dixit : Adhuc quadraginta dies, et Ninive subvertetur.
3:4 Y comenzó Jonás á entrar en la ciudad, andando por ella un dia: y clamó, y dixo: Aun quarenta dias, y Ninive será destruida.
3:5 Et crediderunt viri Ninivitæ in Deum, et prædicaverunt jejunium, et vestiti sunt saccis, a majore usque ad minorem.
3:5 Y los Ninivitas creyéron en Dios: y publicáron ayuno, y se vistiéron de saco desde el mayor hasta el menor.
3:6 Et pervenit verbum ad regem Ninive : et surrexit de solio suo, et abjecit vestimentum suum a se, et indutus est sacco, et sedit in cinere.
3:6 Y llegó la palabra hasta el Rey de Ninive: y se levantó de su throno, y se despojó de su vestido, y se vistió de saco, y se sentó sobre ceniza.
3:7 Et clamavit, et dixit in Ninive ex ore regis et principum ejus, dicens : Homines, et jumenta, et boves, et pecora non gustent quidquam : nec pascantur, et aquam non bibant.
3:7 Y dió voces y dixo en Ninive de órden del Rey, y de sus principales Ministros: Hombres, y bestias, y bueyes y ganados no gusten cosa alguna: ni pazcan, ni beban agua.
3:8 Et operiantur saccis homines et jumenta, et clament ad Dominum in fortitudine : et convertatur vir a via sua mala, et ab iniquitate quæ est in manibus eorum.
3:8 Y los hombres, y las bestias vistan sacos, y clamen al Señor con ahinco, y conviértase cada uno de su mal camino, y de la iniquidad que hay en las manos de ellos.
3:9 Quis scit si convertatur et ignoscat Deus, et revertatur a furore iræ suæ, et non peribimus ?
3:9 ¿Quién sabe si se volverá Dios, y nos perdonará: y si se aplacará del furor de su ira, y no pereceremos?
3:10 Et vidit Deus opera eorum, quia conversi sunt de via sua mala : et misertus est Deus super malitiam quam locutus fuerat ut faceret eis, et non fecit.
3:10 Y vió el Señor las obras de ellos: como se apartáron de su mal camino: y tuvo Dios misericordia acerca del mal que habia hablado que les haria, y no lo hizo.