1:1 Visio Isaiæ, filii Amos, quam vidit super Judam et Jerusalem, in diebus Oziæ, Joathan, Achaz, et Ezechiæ, regum Juda.
1:1 Vision de Isaías hijo de Amós, que vió sobre Judá y Jerusalém en los dias de Ozías, de Joathán, de Acház, y de Ezechías, Reyes de Judá.
1:2 Audite, cæli, et auribus percipe, terra, quoniam Dominus locutus est. Filios enutrivi, et exaltavi ; ipsi autem spreverunt me.
1:2 Oid, cielos, y tú, ó tierra, escucha, porque el Señor ha hablado. Hijos crié, y engrandecí: mas ellos me despreciáron.
1:3 Cognovit bos possessorem suum, et asinus præsepe domini sui ; Israël autem me non cognovit, et populus meus non intellexit.
1:3 Conoció el buey á su amo, y el asno el pesebre de su dueño: mas Israél no me conoció, y mi pueblo no entendió.
1:4 Væ genti peccatrici, populo gravi iniquitate, semini nequam, filiis sceleratis ! dereliquerunt Dominum ; blasphemaverunt Sanctum Israël ; abalienati sunt retrorsum.
1:4 Ay de la nacion pecadora, del pueblo cargado de iniquidad, raza maligna, hijos malvados: abandonáron al Señor, blasphemáron al Santo de Israél, enagenáronse, volviéndose atrás.
1:5 Super quo percutiam vos ultra, addentes prævaricationem ? omne caput languidum, et omne cor mœrens.
1:5 ¿Sobre qué os castigaré yo mas á vosotros, que añadís prevaricaciones? toda cabeza está enferma, y todo corazon afligido.
1:6 A planta pedis usque ad verticem, non est in eo sanitas ; vulnus, et livor, et plaga tumens, non est circumligata, nec curata medicamine, neque fota oleo.
1:6 Desde la planta del pie hasta la coronilla de la cabeza no hay sanidad en él: herida, y contusion, y llaga inflamada, que no está vendada, ni se le ha aplicado medicina, ni suavizado con aceyte.
1:7 Terra vestra deserta ; civitates vestræ succensæ igni : regionem vestram coram vobis alieni devorant, et desolabitur sicut in vastitate hostili.
1:7 Vuestra tierra está yerma, vuestras ciudades incendiadas: los extraños á vuestra vista devoran vuestra region, y será desolada como en tala de enemigos.
1:8 Et derelinquetur filia Sion ut umbraculum in vinea, et sicut tugurium in cucumerario, et sicut civitas quæ vastatur.
1:8 Y quedará desamparada la hija de Sión como cabaña en viña, y como choza en melonar, y como ciudad asolada.
1:9 Nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen, quasi Sodoma fuissemus, et quasi Gomorrha similes essemus.
1:9 Si el Señor de los exércitos no hubiera reservado algunos de nuestro linage, como Sodoma hubiéramos sido, y fuéramos tales como Gomorrha.
1:10 Audite verbum Domini, principes Sodomorum ; percipite auribus legem Dei nostri, populus Gomorrhæ.
1:10 Oid la palabra del Señor, ó Príncipes de Sodoma, recibid en vuestros oidos la ley de nuestro Dios, ó pueblo de Gomorrha.
1:11 Quo mihi multitudinem victimarum vestrarum ? dicit Dominus. Plenus sum : holocausta arietum, et adipem pinguium, et sanguinem vitulorum et agnorum et hircorum, nolui.
1:11 ¿Qué me sirve á mí la muchedumbre de vuestros sacrificios, dice el Señor? harto estoy. No quiero holocaustos de carneros, ni sebo de animales gruesos, ni sangre de becerros, y de corderos, y de machos de cabrío.
1:12 Cum veniretis ante conspectum meum, quis quæsivit hæc de manibus vestris, ut ambularetis in atriis meis ?
1:12 Quando veníais delante de mí, ¿quién demandó estas cosas de vuestras manos, para que viniéseis á pasear en mis atrios?
1:13 Ne offeratis ultra sacrificium frustra : incensum abominatio est mihi. Neomeniam et sabbatum, et festivitates alias, non feram ; iniqui sunt cœtus vestri.
1:13 No ofrezcais mas sacrificios en vano: el incienso es abominacion para mí. Neomenia, y Sábado, y otras fiestas no las sufriré: son iniquas vuestras juntas.
1:14 Calendas vestras, et solemnitates vestras odivit anima mea : facta sunt mihi molesta ; laboravi sustinens.
1:14 Vuestras Calendas, y vuestras solemnidades las aborrece mi alma: me son enojosas, cansado estoy de sufrirlas.
1:15 Et cum extenderitis manus vestras, avertam oculos meos a vobis, et cum multiplicaveritis orationem, non exaudiam : manus enim vestræ sanguine plenæ sunt.
1:15 Y quando extendiéreis vuestras manos, apartaré mis ojos de vosotros; y quando multiplicáreis vuestras oraciones, no os oiré: porque vuestras manos llenas están de sangre.
1:16 Lavamini, mundi estote ; auferte malum cogitationum vestrarum ab oculis meis : quiescite agere perverse,
1:16 Lavaos, purificaos, apartad de mis ojos la malignidad de vuestros pensamientos: cesad de obrar perversamente.
1:17 discite benefacere ; quærite judicium, subvenite oppresso, judicate pupillo, defendite viduam.
1:17 Aprended á hacer bien: buscad lo justo, socorred al oprimido, haced justicia al huérfano, defended á la viuda.
1:18 Et venite, et arguite me, dicit Dominus. Si fuerint peccata vestra ut coccinum, quasi nix dealbabuntur ; et si fuerint rubra quasi vermiculus, velut lana alba erunt.
1:18 Y venid, y acusadme, dice el Señor: si fueren vuestros pecados como la grana, como nieve serán emblanquecidos; y si fueren roxos como el carmesí, como lana blanca serán.
1:19 Si volueritis, et audieritis me, bona terræ comeditis.
1:19 Si quisiéreis, y me oyéreis, comeréis los bienes de la tierra.
1:20 Quod si nolueritis, et me ad iracundiam provocaveritis, gladius devorabit vos, quia os Domini locutum est.
1:20 Mas si no quisiéreis, y me provocáreis á enojo: la espada os devorará, porque la boca del Señor habló.
1:21 Quomodo facta est meretrix civitas fidelis, plena judicii ? justitia habitavit in ea, nunc autem homicidæ.
1:21 ¿Cómo se ha hecho ramera la ciudad fiel, llena de juicio? la justicia moró en ella, mas ahora los homicidas.
1:22 Argentum tuum versum est in scoriam ; vinum tuum mistum est aqua.
1:22 Tu plata se ha mudado en escoria: tu vino mezclado está con agua.
1:23 Principes tui infideles, socii furum. Omnes diligunt munera, sequuntur retributiones. Pupillo non judicant, et causa viduæ non ingreditur ad illos.
1:23 Tus Príncipes desleales, compañeros son de ladrones: todos aman las dádivas, van detrás de las recompensas. No hacen justicia al huérfano; y la causa de la viuda no entra á ellos.
1:24 Propter hoc ait Dominus, Deus exercituum, Fortis Israël : Heu ! consolabor super hostibus meis, et vindicabor de inimicis meis.
1:24 Por esto dice el Señor Dios de los exércitos, el fuerte de Israél: ¡Ay! me consolaré sobre mis adversarios, y me vengaré de mis enemigos.
1:25 Et convertam manum meam ad te, et excoquam ad puram scoriam tuam, et auferam omne stannum tuum.
1:25 Y volveré mi mano sobre tí, y acrisolaré tu escoria hasta lo puro, y quitaré de tí todo tu estaño.
1:26 Et restituam judices tuos ut fuerunt prius, et consiliarios tuos sicut antiquitus ; post hæc vocaberis civitas justi, urbs fidelis.
1:26 Y restituiré tus Jueces como fuéron ántes, y tus consejeros como antiguamente: despues de esto serás llamada la ciudad del justo, la ciudad fiel.
1:27 Sion in judicio redimetur, et reducent eam in justitia.
1:27 Sión será rescatada en juicio, y será restablecida en justicia.
1:28 Et conteret scelestos, et peccatores simul ; et qui dereliquerunt Dominum consumentur.
1:28 Y quebrantará á los malvados, y pecadores juntamente; y los que desampararon al Señor, serán consumidos.
1:29 Confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt, et erubescetis super hortis quos elegeratis,
1:29 Porque se avergonzarán de los ídolos, á quienes sacrificáron; y os afrentaréis de los huertos, que habiais escogido,
1:30 cum fueritis velut quercus defluentibus foliis, et velut hortus absque aqua.
1:30 Quando fuéreis como encina, á quien se caen las hojas, y como huerto sin agua.
1:31 Et erit fortitudo vestra ut favilla stuppæ, et opus vestrum quasi scintilla, et succendetur utrumque simul, et non erit qui extinguat.
1:31 Y será vuestra fuerza como pavesa de estopa, y vuestra obra como chispa; y lo uno y lo otro será abrasado juntamente, y no habrá quien lo apague.