26:1 Ego Dominus Deus vester : non facietis vobis idolum, et sculptile, nec titulos erigetis, nec insignem lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum. Ego enim sum Dominus Deus vester.
26:1 Yo el Señor Dios vuestro: No os hareis ídolo ni escultura, ni alzaréis títulos, ni pondreis piedra señalada en vuestra tierra para adorarla. Porque yo soy el Señor vuestro Dios.
26:2 Custodite sabbata mea, et pavete ad sanctuarium meum. Ego Dominus.
26:2 Guardad mis sábados, y tened pavor á mi Santuario. Yo el Señor.
26:3 Si in præceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis, et feceritis ea, dabo vobis pluvias temporibus suis,
26:3 Si anduviereis en mis preceptos, y guardareis mis mandamientos, y los cumpliereis; os daré lluvias á sus tiempos,
26:4 et terra gignet germen suum, et pomis arbores replebuntur.
26:4 Y la tierra producirá su esquilmo, y los árboles se cargarán de frutas.
26:5 Apprehendet messium tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem : et comedetis panem vestrum in saturitate, et absque pavore habitabitis in terra vestra.
26:5 La trilla de las mieses alcanzará á la vendimia, y la vendimia embarazará á la sementera: y comereis vuestro pan en hartura, y sin miedo habitaréis en vuestra tierra.
26:6 Dabo pacem in finibus vestris : dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros.
26:6 Daré paz en vuestros términos: dormireis, y no habrá quien os espante. Quitaré las malas bestias: y espada no pasará por vuestros términos.
26:7 Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis.
26:7 Perseguireis á vuestros enemigos, y caerán delante de vosotros.
26:8 Persequentur quinque de vestris centum alienos, et centum de vobis decem millia : cadent inimici vestri gladio in conspectu vestro.
26:8 Cinco de vosotros perseguirán á ciento de los extraños, y ciento de vosotros á diez mil: caerán á espada vuestros enemigos delante de vosotros.
26:9 Respiciam vos, et crescere faciam : multiplicabimini, et firmabo pactum meum vobiscum.
26:9 Os miraré, y os haré crecer: seréis multiplicados, y afirmaré mi pacto con vosotros.
26:10 Comedetis vetustissima veterum, et vetera novis supervenientibus projicietis.
26:10 Comereis lo mas añejo de lo añejo, y sobreviniendo lo nuevo arrojaréis lo añejo.
26:11 Ponam tabernaculum meum in medio vestri, et non abjiciet vos anima mea.
26:11 Pondré mi tabernáculo en medio de vosotros, y no os desechará mi alma.
26:12 Ambulabo inter vos, et ero Deus vester, vosque eritis populus meus.
26:12 Andaré entre vosotros, y seré vuestro Dios, y vosotros sereis mi pueblo.
26:13 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægyptiorum, ne serviretis eis : et qui confregi catenas cervicum vestrarum, ut incederetis erecti.
26:13 Yo el Señor vuestro Dios: que os saqué de la Tierra de los Egypcios, para que no los sirvieseis, y que quebré las cadenas de vuestras cervices, para que anduvieseis derechos.
26:14 Quod si non audieritis me, nec feceritis omnia mandata mea,
26:14 Mas si no me oyereis, ni cumpliereis todos mis mandamientos,
26:15 si spreveritis leges meas, et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea quæ a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum :
26:15 Si despreciareis mis leyes, y no hiciereis aprecio de mis juicios, de manera que no cumplais las cosas que yo he establecido, é invalidaseis mi pacto:
26:16 ego quoque hæc faciam vobis : visitabo vos velociter in egestate, et ardore, qui conficiat oculos vestros, et consumat animas vestras. Frustra seretis sementem, quæ ab hostibus devorabitur.
26:16 Yo tambien haré esto con vosotros: Os visitaré prontamente con carestía, y con un ardor que acabe con vuestros ojos, y consuma vuestras almas. En vano sembraréis granos, que serán devorados por vuestros enemigos.
26:17 Ponam faciem meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris, et subjiciemini his qui oderunt vos : fugietis, nemine persequente.
26:17 Pondré mi rostro contra vosotros, y caeréis delante de vuestros enemigos, y quedaréis sujetos á aquellos que os aborrecen. Huireis, sin que ninguno os persiga.
26:18 Sin autem nec sic obedieritis mihi, addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra,
26:18 Y si ni aun así me obedeciereis, añadiré siete tantos mas á vuestros castigos por causa de vuestros pecados,
26:19 et conteram superbiam duritiæ vestræ. Daboque vobis cælum desuper sicut ferrum, et terram æneam.
26:19 Y quebrantaré la soberbia de vuestra dureza. Y os daré un cielo de arriba como de hierro, y una tierra de bronce.
26:20 Consumetur incassum labor vester, non proferet terra germen, nec arbores poma præbebunt.
26:20 Se gastará inútilmente vuestro trabajo, no producirá la tierra su esquilmo, ni los árboles darán frutas.
26:21 Si ambulaveritis ex adverso mihi, nec volueritis audire me, addam plagas vestras in septuplum propter peccata vestra :
26:21 Si anduviereis en oposicion á mí, y no me quisiereis oir, añadiré siete tantos mas á vuestras plagas por causa de vuestros pecados.
26:22 immittamque in vos bestias agri, quæ consumant vos, et pecora vestra, et ad paucitatem cuncta redigant, desertæque fiant viæ vestræ.
26:22 Y enviaré contra vosotros fieras del campo, que consuman á vosotros, y á vuestros ganados, y lo reduzcan todo á poco, y se hagan desiertos vuestros caminos.
26:23 Quod si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambulaveritis ex adverso mihi :
26:23 Y si ni aun así quisiereis recibir la correccion, sino que anduviereis en oposicion á mí:
26:24 ego quoque contra vos adversus incedam, et percutiam vos septies propter peccata vestra,
26:24 Yo tambien andaré en oposicion contra vosotros, y os castigaré siete veces por vuestros pecados.
26:25 inducamque super vos gladium ultorem fœderis mei. Cumque confugeritis in urbes, mittam pestilentiam in medio vestri, et trademini in manibus hostium,
26:25 Y traheré sobre vosotros espada vengadora de mi alianza. Y quando os refugiareis á las ciudades, enviaré pestilencia en medio de vosotros, y sereis entregados en manos de enemigos,
26:26 postquam confregero baculum panis vestri : ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes, et reddant eos ad pondus : et comedetis, et non saturabimini.
26:26 Despues que hubiere quebrado el báculo de vuestro pan: por manera que diez mugeres cuezcan panes en un solo horno, y los entreguen por peso: y comereis, y no os saciaréis.
26:27 Sin autem nec per hæc audieritis me, sed ambulaveritis contra me :
26:27 Pero si ni aun con todo esto me oyereis, sino que anduviereis contra mí:
26:28 et ego incedam adversus vos in furore contrario, et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra :
26:28 Yo tambien andaré contra vosotros con saña enemiga, y os castigaré con siete plagas por vuestros pecados,
26:29 ita ut comedatis carnes filiorum vestrorum et filiarum vestrarum.
26:29 De suerte que comais las carnes de vuestros hijos y de vuestras hijas.
26:30 Destruam excelsa vestra, et simulacra confringam. Cadetis inter ruinas idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima mea,
26:30 Destruiré vuestros altos, y quebraré vuestras estatuas. Caereis entre las ruinas de vuestros ídolos, y os abominará mi alma,
26:31 in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem, et deserta faciam sanctuaria vestra, nec recipiam ultra odorem suavissimum.
26:31 En tanto extremo, que reduciré á desierto vuestras ciudades, y haré yermos vuestros Santuarios, y no recibiré mas el olor suavísimo.
26:32 Disperdamque terram vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, cum habitatores illius fuerint.
26:32 Y destruiré vuestra tierra, y se pasmarán vuestros enemigos sobre ella, quando fueren habitadores suyos.
26:33 Vos autem dispergam in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque terra vestra deserta, et civitates vestræ dirutæ.
26:33 Y á vosotros os esparciré por las Naciones, y desenvaynaré mi espada en pos de vosotros, y quedará yerma vuestra tierra, y vuestras ciudades arruinadas.
26:34 Tunc placebunt terræ sabbata sua cunctis diebus solitudinis suæ : quando fueritis
26:34 Entónces agradarán á la tierra sus sábados todos los dias de su soledad: quando estuviereis
26:35 in terra hostili, sabbatizabit, et requiescet in sabbatis solitudinis suæ, eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea.
26:35 En tierra de enemigos reposará, y descansará en los sábados de su soledad, por quanto no reposó en vuestros sábados, quando habitabais en ella.
26:36 Et qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium, terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium : cadent, nullo persequente,
26:36 Y á los que quedaren de vosotros, pondré espanto en sus corazones en las tierras de los enemigos, el ruido de una hoja volante los espantará, y así huirán como de una espada: caerán, sin que ninguno los persiga,
26:37 et corruent singuli super fratres suos, quasi bella fugientes, nemo vestrum inimicis audebit resistere.
26:37 Y caerán cada uno sobre sus hermanos, como si huyeran de batallas, ninguno de vosotros osará resistir á los enemigos.
26:38 Peribitis inter gentes, et hostilis vos terra consumet.
26:38 Pereceréis entre las Gentes, y la tierra enemiga os consumirá.
26:39 Quod si et de iis aliqui remanserint, tabescent in iniquitatibus suis, in terra inimicorum suorum, et propter peccata patrum suorum et sua affligentur :
26:39 Y si quedaren aun algunos de ellos, se podrirán en sus iniquidades en la tierra de sus enemigos, y serán afligidos por los pecados de sus padres y por los suyos:
26:40 donec confiteantur iniquitates suas, et majorum suorum, quibus prævaricati sunt in me, et ambulaverunt ex adverso mihi.
26:40 Hasta que confiesen sus maldades, y las de sus mayores, con que prevaricáron contra mí, y anduvieron en oposicion á mí.
26:41 Ambulabo igitur et ego contra eos, et inducam illos in terram hostilem, donec erubescat incircumcisa mens eorum : tunc orabunt pro impietatibus suis.
26:41 Yo pues andaré tambien contra ellos, y los llevaré á tierra enemiga, hasta que se avergüence su alma incircuncisa: entónces pedirán perdon de sus impiedades.
26:42 Et recordabor fœderis mei, quod pepigi cum Jacob, et Isaac, et Abraham. Terræ quoque memor ero :
26:42 Y me recordaré de mi alianza, que hice con Jacob, y con Isaac, y con Abraham. Me acordaré tambien de la tierra:
26:43 quæ cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sabbatis suis, patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero rogabunt pro peccatis suis, eo quod abjecerint judicia mea, et leges meas despexerint.
26:43 La qual despues que ellos la hayan abandonado, se holgará en sus sábados, padeciendo soledad á causa de ellos. Mas ellos rogarán por sus pecados, porque desecháron mis juicios, y despreciáron mis leyes.
26:44 Et tamen etiam cum essent in terra hostili, non penitus abjeci eos, neque sic despexi ut consumerentur, et irritum facerent pactum meum cum eis. Ego enim sum Dominus Deus eorum,
26:44 Y con todo eso aun quando estaban en tierra enemiga, no los deseché enteramente, ni los abandoné de modo que fuesen consumidos, y yo invalidase mi pacto con ellos. Porque yo soy el Señor Dios de ellos.
26:45 et recordabor fœderis mei pristini, quando eduxi eos de terra Ægypti in conspectu gentium, ut essem Deus eorum. Ego Dominus. Hæc sunt judicia atque præcepta et leges quas dedit Dominus inter se et filios Israël in monte Sinai per manum Moysi.
26:45 Y me acordaré de mi antigua alianza, quando los saqué de la Tierra de Egypto á vista de las Gentes, para ser yo su Dios. Yo el Señor. Estos son los juicios y los preceptos y las leyes, que estableció el Señor entre sí y los hijos de Israél en el monte Sínai por mano de Moysés.