Mateo 6

Matthaeus

6:1 Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis : alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in cælis est.

6:1 Mirad, que no hagais vuestra justicia delante de los hombres, para ser vistos de ellos: de otra manera, no tendréis galardon de vuestro Padre, que está en los cielos.

6:2 Cum ergo facis eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritæ faciunt in synagogis, et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam.

6:2 Y así quando haces limosna, no hagas tocar la trompeta delante de ti, como los hypócritas hacen en las Synagogas, y en las calles, para ser honrados de los hombres: En verdad os digo, recibiéron su galardón.

6:3 Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua :

6:3 Mas tú, quando haces limosna, no sepa tu izquierda, lo que hace tu derecha.

6:4 ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

6:4 Para que tu limosna sea en oculto, y tu Padre, que ve en lo oculto, te premiará.

6:5 Et cum oratis, non eritis sicut hypocritæ qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus : amen dico vobis, receperunt mercedem suam.

6:5 Y quando orais, no seréis como los hypócritas, que aman el orar en pie en las Synagogas, y en los cantones de las plazas, para ser vistos de los hombres. En verdad os digo, recibiéron su galardón.

6:6 Tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito : et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

6:6 Mas tú quando orares, entra en tu aposento, y cerrada la puerta, ora á tu Padre en secreto: y tu Padre, que ve en secreto, te recompensará.

6:7 Orantes autem, nolite multum loqui, sicut ethnici, putant enim quod in multiloquio suo exaudiantur.

6:7 Y quando oráreis, no hableis mucho, como los Gentiles. Pues piensan, que por mucho hablar serán oídos.

6:8 Nolite ergo assimilari eis : scit enim Pater vester, quid opus sit vobis, antequam petatis eum.

6:8 Pues no querais asemejaros á ellos, porque vuestro Padre sabe lo que habéis menestér, antes que se lo pidáis.

6:9 Sic ergo vos orabitis : Pater noster, qui es in cælis, sanctificetur nomen tuum.

6:9 Vosotros pues así habéis de orar: Padre nuestro, que estás en los cielos: santificado sea el tu nombre.

6:10 Adveniat regnum tuum ; fiat voluntas tua, sicut in cælo et in terra.

6:10 Venga el tu reyno: hágase tu voluntad, como en el cielo, así también en la tierra.

6:11 Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie,

6:11 Danos hoy nuestro pan sobresubstancial.

6:12 et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.

6:12 Y perdónanos nuestras deudas, así como nosotros perdonamos á nuestros deudores.

6:13 Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen.

6:13 Y no nos dexes caer en la tentación. Mas libranos de mal. Amén.

6:14 Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum : dimittet et vobis Pater vester cælestis delicta vestra.

6:14 Porque si perdonáreis á los hombres sus pecados, os perdonará también vuestro Padre celestial vuestros pecados.

6:15 Si autem non dimiseritis hominibus : nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra.

6:15 Mas si no perdonáreis á los hombres, tampoco vuestro Padre os perdonará vuestros pecados.

6:16 Cum autem jejunatis, nolite fieri sicut hypocritæ, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus jejunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam.

6:16 Y quando ayuneis, no os pongáis tristes como los hypócritas. Porque desfiguran sus rostros, para hacer ver á los hombres que ayunan. En verdad os digo, que recibieron su galardón.

6:17 Tu autem, cum jejunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava,

6:17 Mas tú, quando ayunas, unge tu cabeza, y lava tu cara

6:18 ne videaris hominibus jejunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito : et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.

6:18 Para no parecer á los hombres que ayunas, sino solamente á tu Padre, que está en lo escondido: y tu Padre, que vé en lo escondido, te galardonará.

6:19 Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra : ubi ærugo, et tinea demolitur : et ubi fures effodiunt, et furantur.

6:19 No querais athesorar para vosotros thesoros en la tierra; donde orín y polilla los consume; y en donde ladrones los desentierran, y roban.

6:20 Thesaurizate autem vobis thesauros in cælo, ubi neque ærugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur.

6:20 Mas athesorad para vosotros thesoros en el cielo, en donde ni los consume orín ni polilla; y en donde ladrones no los desentierran, ni roban.

6:21 Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum.

6:21 Porque en donde está tu thesoro, allí está también tu corazón.

6:22 Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit.

6:22 La antorcha de tu cuerpo es tu ojo. Si tu ojo fuere sencillo: todo tu cuerpo será luminoso.

6:23 Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebræ sunt : ipsæ tenebræ quantæ erunt ?

6:23 Mas si tu ojo fuere malo, todo tu cuerpo será tenebroso. Pues si la lumbre, que hay en tí, son tinieblas, ¿quán grandes serán las mismas tinieblas?

6:24 Nemo potest duobus dominis servire : aut enim unum odio habebit, et alterum diliget : aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonæ.

6:24 Ninguno puede servir á dos señores, porque ó aborrecerá al uno, y amará al otro: ó al uno sufrirá, y al otro despreciará. No podeis servir á Dios, y á las riquezas.

6:25 Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animæ vestræ quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum ?

6:25 Por tanto es digo, no andeis afanados para vuestra alma, qué comeréis; ni para vuestro cuerpo, qué vestiréis. ¿No es mas el alma, qué la comida: y el cuerpo mas qué el vestido?

6:26 Respicite volatilia cæli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea : et Pater vester cælestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis ?

6:26 Mirad las aves del cielo, que no siembran, ni siegan, ni allegan en troxes; y vuestro Padre celestial las alimenta. ¿Pues no sois vosotros mucho mas que ellas?

6:27 Quis autem vestrum cogitans potest adjicere ad staturam suam cubitum unum ?

6:27 ¿Y quien de vosotros discurriendo puede añadir un codo á su estatura?

6:28 Et de vestimento quid solliciti estis ? Considerate lilia agri quomodo crescunt : non laborant, neque nent.

6:28 ¿Y porqué andais acongojados por el vestido? Considerad como crecen los lirios del campo: no trabajan; ni hilan.

6:29 Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis.

6:29 Mas digoos, que ni Salomón en toda su gloria fué cubierto como uno de éstos.

6:30 Si autem fœnum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicæ fidei ?

6:30 Pues si al heno del campo, que hoy es, y mañana es echado en el horno, Dios viste así: ¿quanto mas á vosotros, hombres de poca fe?

6:31 Nolite ergo solliciti esse, dicentes : Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur ?

6:31 No os acongojéis pues, diciendo: ¿Qué comeremos, ó qué beberemos, ó con qué nos cubriremos?

6:32 hæc enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis.

6:32 Porque los Gentiles se afanan por éstas cosas: y vuestro Padre sabe, que tenéis necesidad de todas ellas.

6:33 Quærite ergo primum regnum Dei, et justitiam ejus : et hæc omnia adjicientur vobis.

6:33 Buscad pues primeramente el reyno de Dios, y su justicia: y todas éstas cosas os serán añadidas.

6:34 Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi : sufficit diei malitia sua.

6:34 Y así no andeis cuidadosos por el día de mañana. Porque el día de mañana á si mismo se traherá su cuidado. Le basta al día su propio afan.