6:1 Audite quæ Dominus loquitur : Surge, contende judicio adversum montes, et audiant colles vocem tuam.
6:1 Oid lo que dice el Señor: Levántate, y disputa en juicio contra los montes, y oigan los collados tu voz.
6:2 Audiant montes judicium Domini, et fortia fundamenta terræ ; quia judicium Domini cum populo suo, et cum Israël dijudicabitur.
6:2 Oigan el juicio del Señor los montes, y los cimientos fuertes de la tierra: porque juicio del Señor con su pueblo, y se hará justicia con Israél.
6:3 Popule meus, quid feci tibi ? aut quid molestus fui tibi ? Responde mihi.
6:3 ¿Pueblo mio, qué te hice, ó en qué te fui molesto? respóndeme.
6:4 Quia eduxi te de terra Ægypti, et de domo servientium liberavi te, et misi ante faciem tuam Moysen, et Aaron, et Mariam.
6:4 ¿Por qué te saqué de tierra de Egypto, y te libré de la casa de servidumbre; y envié delante de tí á Moysés, y á Aarón, y á María?
6:5 Popule meus, memento, quæso, quid cogitaverit Balach, rex Moab, et quid responderit ei Balaam, filius Beor, de Setim usque ad Galgalam, ut cognosceres justitias Domini.
6:5 Pueblo mio, mira que te acuerdes de lo que maquinó contra tí Balách Rey de Moáb, y qué le respondió Balaam hijo de Beór, desde Setim hasta Gálgala, para que conocieses las justicias del Señor.
6:6 Quid dignum offeram Domino ? curvabo genu Deo excelso ? Numquid offeram ei holocautomata et vitulos anniculos ?
6:6 ¿Qué cosa digna ofreceré al Señor? ¿doblaré la rodilla al Dios Excelso? ¿por ventura le ofreceré holocaustos, y becerros de un año?
6:7 numquid placari potest Dominus in millibus arietum, aut in multis millibus hircorum pinguium ? numquid dabo primogenitum meum pro scelere meo, fructum ventris mei pro peccato animæ meæ ?
6:7 ¿Pues qué, puede el Señor aplacarse con millares de carneros, ó con muchos millares de gruesos machos de cabrío? ¿ó le ofreceré mi primogénito por mi maldad, el fruto de mi vientre por el pecado de mi alma?
6:8 Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum, et quid Dominus requirat a te : utique facere judicium, et diligere misericordiam, et sollicitum ambulare cum Deo tuo.
6:8 Te mostraré, ó hombre, lo que es bueno, y lo que te demanda el Señor. Esto es, que hagas justicia, y que ames la misericordia, y que camines solícito con tu Dios.
6:9 Vox Domini ad civitatem clamat, et salus erit timentibus nomen tuum : audite, tribus, et quis approbabit illud ?
6:9 La voz del Señor clama á la ciudad, y tendrán salud los que temen tu nombre: Oid, tribus, ¿mas quién aprobará esto?
6:10 Adhuc ignis in domo impii thesauri iniquitatis, et mensura minor iræ plena.
6:10 Aun el fuego está en casa del impio, los thesoros de maldad, y la medida menor llena de ira.
6:11 Numquid justificabo stateram impiam, et saccelli pondera dolosa ?
6:11 ¿Por ventura daré por justa la balanza injusta, y los falsos pesos del saquillo?
6:12 In quibus divites ejus repleti sunt iniquitate, et habitantes in ea loquebantur mendacium, et lingua eorum fraudulenta in ore eorum.
6:12 Con las quales cosas los ricos de ella están llenos de injusticia, y los que moran en ella hablaban mentira, y la lengua de ellos engañosa en la boca de ellos.
6:13 Et ego ergo cœpi percutere te perditione super peccatis tuis.
6:13 Y así yo tambien comencé á castigarte con desolacion por tus pecados.
6:14 Tu comedes, et non saturaberis, et humiliatio tua in medio tui : et apprehendes, et non salvabis, et quos salvaveris, in gladium dabo.
6:14 Tú comerás, y no te hartarás: y tu humillacion en medio de tí: y echarás mano, y no salvarás, y los que salvares, los entregaré á la espada.
6:15 Tu seminabis, et non metes : tu calcabis olivam, et non ungeris oleo ; et mustum, et non bibes vinum.
6:15 Tú sembrarás, y no segarás: tú prensarás la aceytuna, y no te ungirás con el óleo; y el mosto, y no beberás el vino.
6:16 Et custodisti præcepta Amri, et omne opus domus Achab, et ambulasti in voluntatibus eorum : ut darem te in perditionem, et habitantes in ea in sibilum, et opprobrium populi mei portabitis.
6:16 Y guardaste los mandamientos de Amri, y todos los usos de la casa de Achâb, y anduviste en los antojos de ellos para que te abandonase á perdicion, y á escarnio á los moradores de ella: y llevareis la afrenta de mi pueblo.