50:1 In finem. Psalmus David,
50:1 Para el fin, Psalmo á David,
50:2 cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.
50:2 Quando vino á él el Propheta Nathán, despues que entró á Bethsabee.
50:3 Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam ; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
50:3 Ten en piedad de mí, ó Dios, segun tu grande misericordia. Y segun la multitud de tus piedades, borra mi iniquidad.
50:4 Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.
50:4 Lávame mas y mas de mi iniquidad, y límpiame de mi pecado.
50:5 Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.
50:5 Porque yo conozco mi iniquidad: y mi pecado está siempre enfrente de mí.
50:6 Tibi soli peccavi, et malum coram te feci ; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.
50:6 Contra tí solo he pecado, y he hecho el mal delante de tí: para que seas justificado en tus palabras, y venzas quando eres juzgado.
50:7 Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.
50:7 Pues mira que yo he sido concebido en iniquidades, y en pecados me concibió mi madre.
50:8 Ecce enim veritatem dilexisti ; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.
50:8 He aquí que tú has amado la verdad: me has manifestado lo arcano y lo oculto de tu saber.
50:9 Asperges me hyssopo, et mundabor ; lavabis me, et super nivem dealbabor.
50:9 Me rociarás con hysopo, y seré limpiado: me lavarás, y mas que la nieve seré emblanquecido.
50:10 Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.
50:10 A mi oido darás gozo y alegría, y se regocijarán mis huesos abatidos.
50:11 Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.
50:11 Aparta tu rostro de mis pecados, y borra todas mis iniquidades.
50:12 Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.
50:12 Cria en mí, ó Dios, un corazon puro, y renueva en mis entrañas un espíritu recto.
50:13 Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.
50:13 No me deseches de tu rostro, y no quites de mí tu Espíritu Santo.
50:14 Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.
50:14 Vuélveme la alegría de tu salud, y confórtame con un espíritu principal.
50:15 Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.
50:15 Enseñaré á los iniquos tus caminos, y los impíos se convertirán á tí.
50:16 Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.
50:16 Líbrame de las sangres, Dios, Dios de mi salud; y ensalzará mi lengua tu justicia.
50:17 Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.
50:17 Señor, abrirás mis labios: y mi boca anunciará tu alabanza.
50:18 Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique ; holocaustis non delectaberis.
50:18 Porque si hubieras querido sacrificio, lo hubiera sin duda ofrecido: tú no te deleytarás con holocaustos.
50:19 Sacrificium Deo spiritus contribulatus ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.
50:19 Sacrificio para Dios es el espíritu atribulado: al corazon contrito y humillado no lo despreciarás, ó Dios.
50:20 Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.
50:20 Haz bien, Señor, á Sión con tu buena voluntad, para que se edifiquen los muros de Jerusalém.
50:21 Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta ; tunc imponent super altare tuum vitulos.
50:21 Entónces aceptarás sacrificio de justicia, ofrendas, y holocaustos: entónces pondrán sobre tu altar becerros.