1:1 Paulus, servus Jesu Christi, vocatus Apostolus, segregatus in Evangelium Dei,

1:1 Pablo, siervo de Jesu-Christo, llamado Apóstol, escogido para el Evangelio de Dios,

1:2 quod ante promiserat per prophetas suos in Scripturis sanctis

1:2 El qual habia prometido antes por sus Prophetas en las santas Escrituras

1:3 de Filio suo, qui factus est ei ex semine David secundum carnem,

1:3 Acerca de su Hijo, que le fué hecho del linage de David según la carne,

1:4 qui prædestinatus est Filius Dei in virtute secundum spiritum sanctificationis ex resurrectione mortuorum Jesu Christi Domini nostri :

1:4 El que ha sido predestinado Hijo de Dios con poder según el espíritu de santificación por la resurrección de Jesu-Christo Señor nuestro de entre los muertos:

1:5 per quem accepimus gratiam, et apostolatum ad obediendum fidei in omnibus gentibus pro nomine ejus,

1:5 Por el qual habemos recibido gracia, y Apostolado para que se obedezca á la fé en todas las gentes por su nombre,

1:6 in quibus estis et vos vocati Jesu Christi :

1:6 Entre las que también vosotros sois llamados de Jesu-Christo:

1:7 omnibus qui sunt Romæ, dilectis Dei, vocatis sanctis. Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.

1:7 A todos los que están en Roma amados de Dios, llamados santos. Gracia á vosotros, y paz de Dios nuestro Padre, y del Señor Jesu-Christo.

1:8 Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis : quia fides vestra annuntiatur in universo mundo.

1:8 Primeramente doy gracias á mi Dios por Jesu-Christo acerca de todos vosotros; porque vuestra fé es divulgada por todo el mundo.

1:9 Testis enim mihi est Deus, cui servio in spiritu meo in Evangelio Filii ejus, quod sine intermissione memoriam vestri facio

1:9 Porque Dios, á quien sirvo en mi espíritu en el Evangelio de su Hijo, me es testigo, que sin cesar hago mencion de vosotros,

1:10 semper in orationibus meis : obsecrans, si quomodo tandem aliquando prosperum iter habeam in voluntate Dei veniendi ad vos.

1:10 Rogándole siempre en mis oraciones, que me abra por fin algún camino favorable, siendo ésta su voluntad, para ir á vosotros.

1:11 Desidero enim videre vos, ut aliquid impertiar vobis gratiæ spiritualis ad confirmandos vos :

1:11 Porque os deseo ver, para comunicaros alguna gracia espiritual con que seáis confirmados:

1:12 id est, simul consolari in vobis per eam quæ invicem est, fidem vestram atque meam.

1:12 Esto es, para consolarme justamente con vosotros por aquella fé que tenemos los unos y los otros, vuestra y mia.

1:13 Nolo autem vos ignorare fratres : quia sæpe proposui venire ad vos (et prohibitus sum usque adhuc) ut aliquem fructum habeam et in vobis, sicut et in ceteris gentibus.

1:13 Mas no quiero que ignoreis, hermanos, que muchas veces he propuesto ir á vosotros (y he sido impedido hasta ahora) para lograr también algun fruto entre vosotros, como entre las otras naciones.

1:14 Græcis ac barbaris, sapientibus, et insipientibus debitor sum :

1:14 Soy deudor á Griegos, y á Bárbaros, á sabios, y á ignorantes:

1:15 ita (quod in me) promptum est et vobis, qui Romæ estis, evangelizare.

1:15 Y así (quanto está en mí) estoy pronto para anunciar el Evangelio á vosotros que estáis en Roma.

1:16 Non enim erubesco Evangelium. Virtus enim Dei est in salutem omni credenti, Judæo primum, et Græco.

1:16 Pues no me avergüenzo del Evangelio: Que es virtud de Dios para salud á todo el que cree: al Judío primero, y al Griego.

1:17 Justitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem : sicut scriptum est : Justus autem ex fide vivit.

1:17 Porque la justicia de Dios se descubre en él, de fé en fé; como está escrito: Que el justo vive de fé.

1:18 Revelatur enim ira Dei de cælo super omnem impietatem, et injustitiam hominum eorum, qui veritatem Dei in injustitia detinent :

1:18 Porque la ira de Dios se manifiesta del cielo contra toda la impiedad, é injusticia de aquellos hombres, que detienen la verdad de Dios en injusticia:

1:19 quia quod notum est Dei, manifestum est in illis. Deus enim illis manifestavit.

1:19 Puesto que lo que se puede conocer de Dios, les es manifiesto á ellos. Porque Dios se lo manifestó.

1:20 Invisibilia enim ipsius, a creatura mundi, per ea quæ facta sunt, intellecta, conspiciuntur : sempiterna quoque ejus virtus, et divinitas : ita ut sint inexcusabiles.

1:20 Porque las cosas de él invisibles, se ven después de la creación del mundo, considerándolas por las obras criadas: aún su virtud eterna, y su divinidad; de modo que son inexcusables.

1:21 Quia cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt : sed evanuerunt in cogitationibus suis, et obscuratum est insipiens cor eorum :

1:21 Pues aunque conociéron á Dios, no le glorificaron como á Dios, ó diéron gracias: antes se desvaneciéron en sus pensamientos, y se obscureció su corazón insensato:

1:22 dicentes enim se esse sapientes, stulti facti sunt.

1:22 Porque teniéndose ellos por sabios, se hicieron necios.

1:23 Et mutaverunt gloriam incorruptibilis Dei in similitudinem imaginis corruptibilis hominis, et volucrum, et quadrupedum, et serpentium.

1:23 Y mudáron la gloria del Dios incorruptible en semejanza de figura de hombre corruptible, y de aves, y de quadrúpedos, y de sierpes.

1:24 Propter quod tradidit illos Deus in desideria cordis eorum, in immunditiam, ut contumeliis afficiant corpora sua in semetipsis :

1:24 Por lo qual los entregó Dios á los deseos de su corazón, á la inmundicia: de modo que deshonráron sus cuerpos en sí mismos:

1:25 qui commutaverunt veritatem Dei in mendacium : et coluerunt, et servierunt creaturæ potius quam Creatori, qui est benedictus in sæcula. Amen.

1:25 Los quales mudáron la verdad de Dios en la mentira; y adoráron, y sirviéron á la criatura antes que al Criador, el qual es bendito por los siglos, Amén.

1:26 Propterea tradidit illos Deus in passiones ignominiæ : nam feminæ eorum immutaverunt naturalem usum in eum usum qui est contra naturam.

1:26 Por esto los entregó Dios á pasiones vergonzosas. Porque sus mugeres mudáron el natural uso, en otro uso que es contra naturaleza.

1:27 Similiter autem et masculi, relicto naturali usu feminæ, exarserunt in desideriis suis in invicem, masculi in masculos turpitudinem operantes, et mercedem, quam oportuit, erroris sui in semetipsis recipientes.

1:27 Y asímismo los hombres dexáron el natural uso de las mugeres, y ardiéron en sus deseos mútuamente, haciendo unos con otros cosas nefandas; y recibiendo en sí mismos la paga que era debida á su pecado.

1:28 Et sicut non probaverunt Deum habere in notitia, tradidit illos Deus in reprobum sensum, ut faciant ea quæ non conveniunt,

1:28 Y como no diéron pruebas que conociesen á Dios: así los entregó Dios á un réprobo sentido, para que hiciesen cosas, que no convienen,

1:29 repletos omni iniquitate, malitia, fornicatione, avaritia, nequitia, plenos invidia, homicidio, contentione, dolo, malignitate : susurrones,

1:29 Llenos de toda iniquidad, de malicia, de fornicación, de avaricia, de maldad; llenos de envidia, de homicidios, de contiendas, de engaño, de malignidad, chismosos,

1:30 detractores, Deo odibiles, contumeliosos, superbos, elatos, inventores malorum, parentibus non obedientes,

1:30 Murmuradores, aborrecidos de Dios, injuriadores, soberbios, altivos, inventores de males, desobedientes á sus padres,

1:31 insipientes, incompositos, sine affectione, absque fœdere, sine misericordia.

1:31 Necios, inmodestos, malévolos, sin fé, sin misericordia.

1:32 Qui cum justitiam Dei cognovissent, non intellexerunt quoniam qui talia agunt, digni sunt morte : et non solum qui ea faciunt, sed etiam qui consentiunt facientibus.

1:32 Los que habiendo conocido la justicia de Dios, no entendiéron, que los que tales cosas hacen, son dignos de muerte: y no tan solamente los que éstas cosas hacen, sino también los que consienten á los que las hacen.