vivus, -a, -um
Deus vivus (El Dios vivo). Fons aquae vivae (Fuente de agua viva)
En la Escritura
Murmurabant ergo Judæi de illo, quia dixisset : Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi,
The Jews therefore murmured at him, because he had said: I am the living bread which came down from heaven.
Ioannes 6 · 41