Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
7:1 revertere revertere Sulamitis revertere revertere ut intueamur te
7:1 ¡Vuelve, vuelve, Sulamita! ¡Vuelve, vuelve, para que te miremos!
7:2 quid videbis in Sulamiten nisi choros castrorum quam pulchri sunt gressus tui in calciamentis filia principis iunctura feminum tuorum sicut monilia quae fabricata sunt manu artificis
7:2 ¿Por qué miráis a la Sulamita como las danzas de Mahanaim? ¡Qué hermosos son tus pies en las sandalias, hija de príncipe! Los contornos de tus caderas son como joyas, obra de manos de artista.
7:3 umbilicus tuus crater tornatilis numquam indigens poculis venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis
7:3 Tu seno es un tazón torneado, en que no falta el vino sazonado. Tu vientre es un montón de trigo rodeado de azucenas.
7:4 duo ubera tua sicut duo hinuli gemelli capreae
7:4 Como dos cervatillos son tus pechos, gemelos de gacela.
7:5 collum tuum sicut turris eburnea oculi tui sicut piscinae in Esebon quae sunt in porta filiae multitudinis nasus tuus sicut turris Libani quae respicit contra Damascum
7:5 Tu cuello es una torre de marfil, tus ojos como las piscinas de Hesebón, junto a la puerta de Bat-Rabim, tu nariz como la torre del Líbano que mira hacia Damasco.
7:6 caput tuum ut Carmelus et comae capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus
7:6 Tu cabeza está asentada como el Carmelo, y tu cabellera es como la púrpura: un rey está preso en sus trenzas.
7:7 quam pulchra es et quam decora carissima in deliciis
7:7 ¡Qué hermosa eres y qué encantadora, oh amor, con tus delicias!
7:8 statura tua adsimilata est palmae et ubera tua botris
7:8 Ese tu talle parece una palmera, y tus pechos, racimos.
7:9 dixi ascendam in palmam adprehendam fructus eius et erunt ubera tua sicut botri vineae et odor oris tui sicut malorum
7:9 Subiré, dije yo, a la palmera, y me asiré de sus ramas. ¡Séanme tus pechos como racimos de uvas! Tu aliento es como manzanas,
7:10 guttur tuum sicut vinum optimum dignum dilecto meo ad potandum labiisque et dentibus illius ruminandum
7:10 y tu boca como vino generoso... que fluye suavemente para mi amado, deslizándose entre mis labios y mis dientes.
7:11 ego dilecto meo et ad me conversio eius
7:11 Yo soy de mi amado y hacia mí tienden sus deseos.
7:12 veni dilecte mi egrediamur in agrum commoremur in villis
7:12 ¡Ven, amado mío, salgamos al campo, pasemos la noche en las aldeas!
7:13 mane surgamus ad vineas videamus si floruit vinea si flores fructus parturiunt si floruerunt mala punica ibi dabo tibi ubera mea
7:13 Madrugaremos para ir a las viñas; veremos si la vid está en cierne, si se abrieron los brotes, si han florecido los granados. Allí te daré mi amor.
7:14 mandragorae dederunt odorem in portis nostris omnia poma nova et vetera dilecte mi servavi tibi
7:14 Ya despiden su fragancia las mandrágoras; junto a nuestras puertas hay toda clase de frutas exquisitas; las nuevas y las pasadas he guardado, amado mío, para ti.