Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Exodus
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

22:1 si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis

22:1 Si el ladrón sorprendido al forzar (una casa) es herido de modo que muera, no hay delito de sangre.

22:2 quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si non habuerit quod pro furto reddat venundabitur

22:2 Mas si esto sucede salido ya el sol, es delito de sangre. Debe restituir. Si no tiene con qué hacerlo, sea vendido por su robo.

22:3 si inventum fuerit apud eum quod furatus est vivens sive bos sive asinus sive ovis duplum restituet

22:3 Si lo robado fuere hallado vivo en su poder, sea buey o asno u oveja, restituirá el doble.

22:4 si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro damni aestimatione restituet

22:4 Si uno causa daño en un campo o en una viña, dejando suelto su ganado de modo que pazca en campo ajeno, tiene que dar en compensación lo mejor de su propio campo y lo mejor de su propia viña,

22:5 si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit

22:5 Si se declara un fuego, y encuentra espinos, y se abrasan las cosechas recogidas o en pie, o el campo, debe restituir el daño el que haya encendido el fuego.

22:6 si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet

22:6 Si uno da a otro dinero o utensilios en custodia, y fueren estos robados de la casa de tal hombre, si fuere hallado el ladrón, restituirá el doble.

22:7 si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui

22:7 Si el ladrón no es hallado, el dueño de la casa se presentará ante Dios para declarar si no ha puesto su mano sobre los bienes de su prójimo.

22:8 ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo

22:8 En todo caso de fraude, trátese de buey, o asno, u oveja, o ropa, o cualquier otra cosa desaparecida, si uno dice: Esto es (mío), ante Dios vendrá la causa de ambos; y aquel a quien Dios condenare, restituirá el doble a su prójimo.

22:9 si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab hostibus nullusque hoc viderit

22:9 Si uno entrega un asno, o buey, u oveja, o cualquier otro animal en custodia de otro, y estos mueren o sufren daño o llevados por los enemigos sin que nadie los haya visto,

22:10 iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur

22:10 se interponga entre los dos el juramento de Yahvé (para averiguar) si (el depositario) no ha puesto su mano sobre la hacienda de su prójimo; lo cual el dueño ha de aceptar, y no habrá restitución.

22:11 quod si furto ablatum fuerit restituet damnum domino

22:11 Pero si la (bestia) le ha sido robada hará restitución al dueño de ella.

22:12 si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet

22:12 Si ha sido destrozada, traiga lo destrozado en testimonio, y no ha de restituir el daño.

22:13 qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur

22:13 Si uno pide a otro prestada (una bestia) y esta sufre daño o muere, en ausencia de su dueño, deberá restituirla sin falta.

22:14 quod si inpraesentiarum fuit dominus non restituet maxime si conductum venerat pro mercede operis sui

22:14 Si estaba presente su dueño, no se hará restitución. Si era alquilada, la compensación consistirá en el precio del alquiler.

22:15 si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea dotabit eam et habebit uxorem

22:15 Si uno seduce a una doncella no desposada, acostándose con ella, le pagará sin falta la dote, y sea ella su mujer.

22:16 si pater virginis dare noluerit reddet pecuniam iuxta modum dotis quam virgines accipere consuerunt

22:16 Si el padre de ella de ningún modo quiere dársela, (el seductor) pagará la suma correspondiente a la dote de las vírgenes.

22:17 maleficos non patieris vivere

22:17 A la hechicera no la dejarás con vida.

22:18 qui coierit cum iumento morte moriatur

22:18 Todo aquel que pecare con bestia, será muerto irremisiblemente.

22:19 qui immolat diis occidetur praeter Domino soli

22:19 Quien ofreciere sacrificios a dioses, y no a Yahvé solo, será exterminado.

22:20 advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti

22:20 No maltratarás al extranjero, ni lo oprimirás, pues extranjeros fuisteis vosotros en el país de Egipto.

22:21 viduae et pupillo non nocebitis

22:21 No afligiréis a la viuda ni al huérfano.

22:22 si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum

22:22 Si los afligiereis, clamarán a Mí, y Yo no dejaré de oír su clamor;

22:23 et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores vestrae viduae et filii vestri pupilli

22:23 y se encenderá mi ira, y os mataré a espada; y vuestras mujeres quedarán viudas, y vuestros hijos, huérfanos.

22:24 si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum non urgues eum quasi exactor nec usuris opprimes

22:24 Si prestas dinero a uno de mi pueblo, al pobre que habita contigo, no serás con él como usurero; no le exigirás interés.

22:25 si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum ante solis occasum redde ei

22:25 Si tomas en prenda el manto de tu prójimo, se lo devolverás antes de ponerse el sol;

22:26 ipsum enim est solum quo operitur indumentum carnis eius nec habet aliud in quo dormiat si clamaverit ad me exaudiam eum quia misericors sum

22:26 porque es su único abrigo; es el vestido de su cuerpo. ¿Sobre qué dormirá? Si clamare a Mí, le prestaré oído, porque soy misericordioso.

22:27 diis non detrahes et principi populi tui non maledices

22:27 No blasfemarás contra Dios, ni maldecirás al príncipe de tu pueblo.

22:28 decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum tuorum dabis mihi

22:28 No tardarás (en darme) las primicias de tu cosecha y de tu lagar. Me darás el primogénito de tus hijos.

22:29 de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre sua die octavo reddes illum mihi

22:29 Lo mismo has de hacer con el de tus vacas y ovejas. Siete días estará con su madre, y al octavo me lo darás.

22:30 viri sancti eritis mihi carnem quae a bestiis fuerit praegustata non comedetis sed proicietis canibus

22:30 Gente santa seréis para Mí. No comáis la carne destrozada (por una fiera) en el campo; echádsela a los perros.

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI