Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Lucas
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59

12:1 multis autem turbis circumstantibus ita ut se invicem conculcarent coepit dicere ad discipulos suos adtendite a fermento Pharisaeorum quae est hypocrisis

12:1 Mientras tanto, habiéndose reunido miles y miles del pueblo, hasta el punto que unos a otros se pisoteaban, se puso a decir, dirigiéndose primeramente a sus discípulos: “Guardaos a vosotros mismos de la levadura —es decir de la hipocresía— de los fariseos.

12:2 nihil autem opertum est quod non reveletur neque absconditum quod non sciatur

12:2 Nada hay oculto que no haya de ser descubierto, nada secreto que no haya de ser conocido.

12:3 quoniam quae in tenebris dixistis in lumine dicentur et quod in aurem locuti estis in cubiculis praedicabitur in tectis

12:3 En consecuencia, lo que hayáis dicho en las tinieblas, será oído en plena luz; y lo que hayáis dicho al oído en los sótanos, será pregonado sobre los techos.

12:4 dico autem vobis amicis meis ne terreamini ab his qui occidunt corpus et post haec non habent amplius quod faciant

12:4 Os lo digo a vosotros, amigos míos, no temáis a los que matan el cuerpo y después de esto nada más pueden hacer.

12:5 ostendam autem vobis quem timeatis timete eum qui postquam occiderit habet potestatem mittere in gehennam ita dico vobis hunc timete

12:5 Voy a deciros a quién debéis temer: temed a Aquel que, después de haber dado la muerte, tiene el poder de arrojar en la gehenna. Sí, os lo digo, a Aquel temedle”.

12:6 nonne quinque passeres veneunt dipundio et unus ex illis non est in oblivione coram Deo

12:6 “¿No se venden cinco pájaros por dos ases? Con todo, ni uno solo es olvidado de Dios.

12:7 sed et capilli capitis vestri omnes numerati sunt nolite ergo timere multis passeribus pluris estis

12:7 Aun los cabellos de vuestra cabeza están todos contados. No tenéis vosotros que temer: valéis más que muchos pájaros.

12:8 dico autem vobis omnis quicumque confessus fuerit in me coram hominibus et Filius hominis confitebitur in illo coram angelis Dei

12:8 Yo os lo digo: a quien me confesare delante de los hombres, el Hijo del hombre lo confesará también delante de los ángeles de Dios.

12:9 qui autem negaverit me coram hominibus denegabitur coram angelis Dei

12:9 Mas el que me haya negado delante de los hombres, será negado delante de los ángeles de Dios”.

12:10 et omnis qui dicit verbum in Filium hominis remittetur illi ei autem qui in Spiritum Sanctum blasphemaverit non remittetur

12:10 “A cualquiera que hable mal contra el Hijo del hombre, le será perdonado, pero a quien blasfemare contra el Santo Espíritu, no le será perdonado.

12:11 cum autem inducent vos in synagogas et ad magistratus et potestates nolite solliciti esse qualiter aut quid respondeatis aut quid dicatis

12:11 Cuando os llevaren ante las sinagogas, los magistrados y las autoridades, no os preocupéis de cómo y qué diréis para defenderos o qué hablaréis.

12:12 Spiritus enim Sanctus docebit vos in ipsa hora quae oporteat dicere

12:12 Porque el Espíritu Santo os enseñará en el momento mismo lo que habrá que decir”.

12:13 ait autem quidam ei de turba magister dic fratri meo ut dividat mecum hereditatem

12:13 Entonces uno del pueblo le dijo: “Maestro, dile a mi hermano que parta conmigo la herencia”.

12:14 at ille dixit ei homo quis me constituit iudicem aut divisorem super vos

12:14 Jesús le respondió: “Hombre, ¿quién me ha constituido sobre vosotros juez o partidor?”.

12:15 dixitque ad illos videte et cavete ab omni avaritia quia non in abundantia cuiusquam vita eius est ex his quae possidet

12:15 Y les dijo: “Mirad: preservaos de toda avaricia; porque, la vida del hombre no consiste en la abundancia de lo que posee”.

12:16 dixit autem similitudinem ad illos dicens hominis cuiusdam divitis uberes fructus ager adtulit

12:16 Y les dijo una parábola: “Había un rico, cuyas tierras habían producido mucho.

12:17 et cogitabat intra se dicens quid faciam quod non habeo quo congregem fructus meos

12:17 Y se hizo esta reflexión: “¿Qué voy a hacer? porque no tengo dónde recoger mis cosechas”.

12:18 et dixit hoc faciam destruam horrea mea et maiora faciam et illuc congregabo omnia quae nata sunt mihi et bona mea

12:18 Y dijo: “He aquí lo que voy a hacer: derribaré mis graneros y construiré unos mayores; allí amontonaré todo mi trigo y mis bienes.

12:19 et dicam animae meae anima habes multa bona posita in annos plurimos requiesce comede bibe epulare

12:19 Y diré a mi alma: Alma mía, tienes cuantiosos bienes en reserva para un gran número de años; reposa, come, bebe, haz fiesta”.

12:20 dixit autem illi Deus stulte hac nocte animam tuam repetunt a te quae autem parasti cuius erunt

12:20 Mas Dios le dijo: “¡Insensato! esta misma noche te van a pedir el alma, y lo que tú has allegado, ¿para quién será?”

12:21 sic est qui sibi thesaurizat et non est in Deum dives

12:21 Así ocurre con todo aquel que atesora para sí mismo, y no es rico ante Dios”.

12:22 dixitque ad discipulos suos ideo dico vobis nolite solliciti esse animae quid manducetis neque corpori quid vestiamini

12:22 Y dijo a sus discípulos: “Por eso, os digo, no andéis solícitos por vuestra vida, qué comeréis, ni por vuestro cuerpo, con qué lo vestiréis.

12:23 anima plus est quam esca et corpus quam vestimentum

12:23 Porque la vida vale más que el alimento, y el cuerpo más que el vestido.

12:24 considerate corvos quia non seminant neque metunt quibus non est cellarium neque horreum et Deus pascit illos quanto magis vos pluris estis illis

12:24 Mirad los cuervos: no siembran, ni siegan, ni tienen bodegas ni graneros, y sin embargo Dios los alimenta. ¡Cuánto más valéis vosotros que las aves!

12:25 quis autem vestrum cogitando potest adicere ad staturam suam cubitum unum

12:25 ¿Quién de vosotros podría, a fuerza de preocuparse, añadir un codo a su estatura?

12:26 si ergo neque quod minimum est potestis quid de ceteris solliciti estis

12:26 Si pues no podéis ni aun lo mínimo ¿a qué os acongojáis por lo restante?

12:27 considerate lilia quomodo crescunt non laborant non nent dico autem vobis nec Salomon in omni gloria sua vestiebatur sicut unum ex istis

12:27 Ved los lirios cómo crecen: no trabajan, ni hilan. Sin embargo, Yo os digo que el mismo Salomón, con toda su magnificencia, no estaba vestido como uno de ellos.

12:28 si autem faenum quod hodie in agro est et cras in clibanum mittitur Deus sic vestit quanto magis vos pusillae fidei

12:28 Si pues a la yerba que está en el campo y mañana será echada al horno, Dios viste así ¿cuánto más a vosotros, hombres de poca fe?

12:29 et vos nolite quaerere quid manducetis aut quid bibatis et nolite in sublime tolli

12:29 Tampoco andéis pues afanados por lo que habéis de comer o beber, y no estéis ansiosos.

12:30 haec enim omnia gentes mundi quaerunt Pater autem vester scit quoniam his indigetis

12:30 Todas estas cosas, los paganos del mundo las buscan afanosamente; pero vuestro Padre sabe que tenéis necesidad de ellas.

12:31 verumtamen quaerite regnum Dei et haec omnia adicientur vobis

12:31 Buscad pues antes su reino, y todas las cosas os serán puestas delante.

12:32 nolite timere pusillus grex quia conplacuit Patri vestro dare vobis regnum

12:32 No tengas temor, pequeño rebaño mío, porque plugo a vuestro Padre daros el Reino.

12:33 vendite quae possidetis et date elemosynam facite vobis sacculos qui non veterescunt thesaurum non deficientem in caelis quo fur non adpropiat neque tinea corrumpit

12:33 Vended aquello que poseéis y dad limosna. Haceos bolsas que no se envejecen, un tesoro inagotable en los cielos, donde el ladrón no llega, y donde la polilla no destruye.

12:34 ubi enim thesaurus vester est ibi et cor vestrum erit

12:34 Porque allí donde está vuestro tesoro, allí también está vuestro corazón”.

12:35 sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes

12:35 “Estén ceñidos vuestros lomos, y vuestras lámparas encendidas.

12:36 et vos similes hominibus expectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis ut cum venerit et pulsaverit confestim aperiant ei

12:36 Y sed semejantes a hombres que aguardan a su amo a su regreso de las bodas, a fin de que, cuando Él llegue y golpee, le abran en seguida.

12:37 beati servi illi quos cum venerit dominus invenerit vigilantes amen dico vobis quod praecinget se et faciet illos discumbere et transiens ministrabit illis

12:37 ¡Felices esos servidores, que el amo, cuando llegue, hallará velando! En verdad, os lo digo, él se ceñirá, los hará sentar a la mesa y se pondrá a servirles.

12:38 et si venerit in secunda vigilia et si in tertia vigilia venerit et ita invenerit beati sunt servi illi

12:38 Y si llega a la segunda vela, o a la tercera, y así los hallare, ¡felices de ellos!

12:39 hoc autem scitote quia si sciret pater familias qua hora fur veniret vigilaret utique et non sineret perfodiri domum suam

12:39 Sabedlo bien; porque si el dueño de casa supiese a qué hora el ladrón ha de venir, no dejaría horadar su casa.

12:40 et vos estote parati quia qua hora non putatis Filius hominis venit

12:40 Vosotros también estad prontos, porque a la hora que no pensáis es cuando vendrá el Hijo del hombre”.

12:41 ait autem ei Petrus Domine ad nos dicis hanc parabolam an et ad omnes

12:41 Entonces, Pedro le dijo: “Señor, ¿dices por nosotros esta parábola o también por todos?”

12:42 dixit autem Dominus quis putas est fidelis dispensator et prudens quem constituet dominus super familiam suam ut det illis in tempore tritici mensuram

12:42 Y el Señor dijo: “¿Quién es pues el mayordomo fiel y prudente, que el amo pondrá a la cabeza de la servidumbre suya para dar a su tiempo la ración de trigo?

12:43 beatus ille servus quem cum venerit dominus invenerit ita facientem

12:43 ¡Feliz ese servidor a quien el amo, a su regreso, hallará haciéndolo así!

12:44 vere dico vobis quia supra omnia quae possidet constituet illum

12:44 En verdad, os digo, lo colocará al frente de toda su hacienda.

12:45 quod si dixerit servus ille in corde suo moram facit dominus meus venire et coeperit percutere pueros et ancillas et edere et bibere et inebriari

12:45 Pero si ese servidor se dice a sí mismo: “Mi amo tarda en regresar”, y se pone a maltratar a los servidores y a las sirvientas, a comer, a beber, y a embriagarse,

12:46 veniet dominus servi illius in die qua non sperat et hora qua nescit et dividet eum partemque eius cum infidelibus ponet

12:46 el amo de este servidor vendrá en día que no espera y en hora que no sabe, lo partirá por medio, y le asignará su suerte con los que no creyeron.

12:47 ille autem servus qui cognovit voluntatem domini sui et non praeparavit et non fecit secundum voluntatem eius vapulabit multas

12:47 Pero aquel servidor que, conociendo la voluntad de su amo, no se preparó, ni obró conforme a la voluntad de este, recibirá muchos azotes.

12:48 qui autem non cognovit et fecit digna plagis vapulabit paucis omni autem cui multum datum est multum quaeretur ab eo et cui commendaverunt multum plus petent ab eo

12:48 En cambio aquel que, no habiéndole conocido, haya hecho cosas dignas de azotes, recibirá pocos. A todo aquel a quien se haya dado mucho, mucho le será demandado; y más aún le exigirán a aquel a quien se le haya confiado mucho”.

12:49 ignem veni mittere in terram et quid volo si accendatur

12:49 Fuego vine a echar sobre la tierra, ¡y cuánto deseo que ya esté encendido!

12:50 baptisma autem habeo baptizari et quomodo coartor usque dum perficiatur

12:50 Un bautismo tengo para bautizarme, ¡y cómo estoy en angustias hasta que sea cumplido!

12:51 putatis quia pacem veni dare in terram non dico vobis sed separationem

12:51 ¿Pensáis que vine aquí para poner paz en la tierra? No, os digo, sino división.

12:52 erunt enim ex hoc quinque in domo una divisi tres in duo et duo in tres

12:52 Porque desde ahora, cinco en una casa estarán divididos: tres contra dos, y dos contra tres.

12:53 dividentur pater in filium et filius in patrem suum mater in filiam et filia in matrem socrus in nurum suam et nurus in socrum suam

12:53 Estarán divididos, el padre contra el hijo, y el hijo contra el padre; la madre contra la hija, y la hija contra la madre; la suegra contra su nuera, y la nuera contra su suegra”.

12:54 dicebat autem et ad turbas cum videritis nubem orientem ab occasu statim dicitis nimbus venit et ita fit

12:54 Dijo también a la muchedumbre: “Cuando veis una nube levantarse al poniente, luego decís: “Va a llover”. Y eso sucede.

12:55 et cum austrum flantem dicitis quia aestus erit et fit

12:55 Y cuando sopla el viento del mediodía, decís: “Habrá calor”. Y eso sucede.

12:56 hypocritae faciem terrae et caeli nostis probare hoc autem tempus quomodo non probatis

12:56 Hipócritas, sabéis conocer el aspecto de la tierra y del cielo; ¿por qué entonces no conocéis este tiempo?

12:57 quid autem et a vobis ipsis non iudicatis quod iustum est

12:57 ¿Por qué no juzgáis por vosotros mismos lo que es justo?

12:58 cum autem vadis cum adversario tuo ad principem in via da operam liberari ab illo ne forte trahat te apud iudicem et iudex tradat te exactori et exactor mittat te in carcerem

12:58 Mientras vas con tu adversario en busca del magistrado, procura en el camino librarte de él, no sea que te arrastre ante el juez, que el juez te entregue al alguacil y que el alguacil te meta en la cárcel.

12:59 dico tibi non exies inde donec etiam novissimum minutum reddas

12:59 Yo te lo declaro, no saldrás de allí hasta que no hayas reintegrado el último lepte”.

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI