Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23
14:1 infirmum autem in fide adsumite non in disceptationibus cogitationum
14:1 Pero al que es débil en la fe, acogedlo sin entrar en disputas sobre opiniones.
14:2 alius enim credit manducare omnia qui autem infirmus est holus manducat
14:2 Hay quien tiene fe para comer de todo, mientras el que es débil (de fe) come hierbas.
14:3 is qui manducat non manducantem non spernat et qui non manducat manducantem non iudicet Deus enim illum adsumpsit
14:3 El que come, no menosprecie al que no come; y el que no come, no juzgue al que come, porque Dios le ha acogido.
14:4 tu quis es qui iudices alienum servum suo domino stat aut cadit stabit autem potens est enim Deus statuere illum
14:4 ¿Quién eres tú para juzgar al siervo ajeno? Para su propio señor está en pie o cae. Será sostenido en pie, porque poderoso es el Señor para sostenerlo.
14:5 nam alius iudicat diem plus inter diem alius iudicat omnem diem unusquisque in suo sensu abundet
14:5 Hay quien distingue entre día y día; y hay quien estima (iguales) todos los días. Cada cual abunde en su sentido.
14:6 qui sapit diem Domino sapit et qui manducat Domino manducat gratias enim agit Deo et qui non manducat Domino non manducat et gratias agit Deo
14:6 El que se preocupa del día, lo hace para el Señor; y el que come, para el Señor come, pues a Dios da gracias; y el que no come, para el Señor no come, y da gracias a Dios.
14:7 nemo enim nostrum sibi vivit et nemo sibi moritur
14:7 Porque ninguno de nosotros vive para sí, ni nadie muere para sí;
14:8 sive enim vivimus Domino vivimus sive morimur Domino morimur sive ergo vivimus sive morimur Domini sumus
14:8 que si vivimos, vivimos para el Señor; y si morimos, morimos para el Señor. Luego, sea que vivamos, sea que muramos, del Señor somos.
14:9 in hoc enim Christus et mortuus est et revixit ut et mortuorum et vivorum dominetur
14:9 Porque para esto Cristo murió y volvió a la vida, para ser Señor así de los muertos como de los vivos.
14:10 tu autem quid iudicas fratrem tuum aut tu quare spernis fratrem tuum omnes enim stabimus ante tribunal Dei
14:10 Tú pues, ¿por qué juzgas a tu hermano? O tú también ¿por qué desprecias a tu hermano? Que todos hemos de comparecer ante el tribunal de Cristo;
14:11 scriptum est enim vivo ego dicit Dominus quoniam mihi flectet omne genu et omnis lingua confitebitur Deo
14:11 pues escrito está: “Vivo Yo, dice el Señor, que ante Mí se doblará toda rodilla, y toda lengua ensalzará a Dios”.
14:12 itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo
14:12 De manera que cada uno de nosotros ha de dar a Dios cuenta de sí mismo.
14:13 non ergo amplius invicem iudicemus sed hoc iudicate magis ne ponatis offendiculum fratri vel scandalum
14:13 Por tanto no nos juzguemos ya más unos a otros; al contrario, juzgad mejor no causar al hermano tropiezo o escándalo.
14:14 scio et confido in Domino Iesu quia nihil commune per ipsum nisi ei qui existimat quid commune esse illi commune est
14:14 Bien sé, y estoy persuadido en el Señor Jesús, que nada es de suyo inmundo; mas para el que estima ser inmunda una cosa, para ese lo es.
14:15 si enim propter cibum frater tuus contristatur iam non secundum caritatem ambulas noli cibo tuo illum perdere pro quo Christus mortuus est
14:15 Si a causa de tu comida tu hermano se contrista, tu proceder ya no es conforme a la caridad. No hagas se pierda por tu comida aquel por quien Cristo murió.
14:16 non ergo blasphemetur bonum nostrum
14:16 No sea, pues, vuestro bien ocasión de blasfemia.
14:17 non est regnum Dei esca et potus sed iustitia et pax et gaudium in Spiritu Sancto
14:17 Porque el reino, de Dios no consiste en comer y beber, sino en justicia y paz y gozo en el Espíritu Santo.
14:18 qui enim in hoc servit Christo placet Deo et probatus est hominibus
14:18 Por lo cual, quien en estas cosas sirve a Cristo, es agradable a Dios y probado ante los hombres.
14:19 itaque quae pacis sunt sectemur et quae aedificationis sunt in invicem
14:19 Así pues, sigamos las cosas que contribuyen a la paz y a la mutua edificación.
14:20 noli propter escam destruere opus Dei omnia quidem munda sunt sed malum est homini qui per offendiculum manducat
14:20 No anules la obra de Dios por causa de una comida. Todo, en verdad, es limpio; sin embargo, es malo para el hombre que come con escándalo.
14:21 bonum est non manducare carnem et non bibere vinum neque in quo frater tuus offendit aut scandalizatur aut infirmatur
14:21 Bueno es no comer carne, ni beber vino, ni (hacer cosa alguna) en que tu hermano tropiece [o se escandalice, o se debilite].
14:22 tu fidem habes penes temet ipsum habe coram Deo beatus qui non iudicat semet ipsum in eo quo probat
14:22 Aquella fe que tú tienes, guárdala para contigo delante de Dios. Bienaventurado aquel que en lo que aprueba no se condena a sí mismo.
14:23 qui autem discernit si manducaverit damnatus est quia non ex fide omne autem quod non ex fide peccatum est
14:23 Mas el que tiene dudas, si come, es condenado, porque no obra según fe, y todo lo que no procede de fe, es pecado.