Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
2:1 et levavi oculos meos et vidi et ecce quattuor cornua
2:1 Levanté los ojos, y miré, y vi cuatro cuernos.
2:2 et dixi ad angelum qui loquebatur in me quid sunt haec et dixit ad me haec sunt cornua quae ventilaverunt Iudam et Israhel et Hierusalem
2:2 Pregunté al ángel que hablaba conmigo: «¿Qué son estos?» Me contestó: «Estos son los cuernos que han dispersado a Judá, a Israel y a Jerusalén.»
2:3 et ostendit mihi Dominus quattuor fabros
2:3 Luego me mostró Yahvé cuatro herreros.
2:4 et dixi quid isti veniunt facere qui ait dicens haec sunt cornua quae ventilaverunt Iudam per singulos viros et nemo eorum levavit caput suum et venerunt isti deterrere ea ut deiciant cornua gentium quae levaverunt cornu super terram Iuda ut dispergerent eam
2:4 Y dije yo: «¿Qué vienen a hacer estos?» Él me respondió, diciendo: «Aquellos son los cuernos que han dispersado a Judá, de tal manera que nadie pudo ya alzar la cabeza, y estos han venido para aterrarlos, y para abatir los cuernos de los gentiles que alzaron su cuerno contra la tierra de Judá para dispersarla.»
2:5 et levavi oculos meos et vidi et ecce vir et in manu eius funiculus mensorum
2:5 Alcé entonces mis ojos, y miré, y vi a un hombre que tenía en su mano una cuerda de medir.
2:6 et dixi quo tu vadis et dixit ad me ut metiar Hierusalem et videam quanta sit latitudo eius et quanta longitudo eius
2:6 Le pregunté: «¿A dónde vas?» «A medir a Jerusalén», me contestó. «Quiero ver cuánta es su anchura, y cuánta su longitud.»
2:7 et ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur et angelus alius egrediebatur in occursum eius
2:7 Y he aquí que el ángel que hablaba conmigo salió fuera, y otro ángel vino a su encuentro.
2:8 et dixit ad eum curre loquere ad puerum istum dicens absque muro habitabitur Hierusalem prae multitudine hominum et iumentorum in medio eius
2:8 y le dijo: «Corre, habla a ese joven y dile: Sin muros será habitada Jerusalén, a causa de la multitud de hombres y animales que habrá en ella.»
2:9 et ego ero ei ait Dominus murus ignis in circuitu et in gloria ero in medio eius
2:9 Porque Yo mismo, dice Yahvé, la circundaré como muralla de fuego; y seré glorificado en medio de ella.
2:10 o o fugite de terra aquilonis dicit Dominus quoniam in quattuor ventos caeli dispersi vos dicit Dominus
2:10 ¡Ay, ay! Huid de la tierra del Norte, dice Yahvé; porque por los cuatro vientos del cielo os dispersaré, dice Yahvé.
2:11 o Sion fuge quae habitas apud filiam Babylonis
2:11 ¡Sálvate, oh Sión, tú que habitas en Babilonia!
2:12 quia haec dicit Dominus exercituum post gloriam misit me ad gentes quae spoliaverunt vos qui enim tetigerit vos tangit pupillam oculi eius
2:12 Porque así dice Yahvé de los ejércitos, el cual me ha enviado, para gloria suya, a los pueblos que os despojaron: Quien os toca a vosotros, toca a la niña de sus ojos.
2:13 quia ecce ego levo manum meam super eos et erunt praedae his qui serviebant sibi et cognoscetis quia Dominus exercituum misit me
2:13 He aquí que extiendo sobre ellos mi mano, y serán presa de los que fueron sus esclavos. Y conoceréis que Yahvé de los ejércitos me ha enviado.
2:14 lauda et laetare filia Sion quia ecce ego venio et habitabo in medio tui ait Dominus
2:14 ¡Canta y alégrate, hija de Sión! pues he aquí que vengo, y moraré en medio de ti, dice Yahvé.
2:15 et adplicabuntur gentes multae ad Dominum in die illa et erunt mihi in populum et habitabo in medio tui et scies quia Dominus exercituum misit me ad te
2:15 En aquel día se allegarán a Yahvé muchas naciones y serán el pueblo mío. Yo habitaré en medio de ti, y conocerás que Yahvé de los ejércitos me ha enviado a ti.
2:16 et possidebit Dominus Iudam partem suam in terra sanctificata et eliget adhuc Hierusalem
2:16 Yahvé ocupará a Judá como porción suya, en la tierra santa, y escogerá de nuevo a Jerusalén.
2:17 sileat omnis caro a facie Domini quia consurrexit de habitaculo sancto suo
2:17 Calle toda carne ante Yahvé, porque se levanta ya de su santa morada.