1:1 Fuit vir unus de Ramathaimsophim, de monte Ephraim, et nomen ejus Elcana, filius Jeroham, filii Eliu, filii Thohu, filii Suph, Ephrathæus :
1:1 Hubo un hombre Ephrathéo de Ramathaim-Sophim, del monte de Ephraím, cuyo nombre era Elcana, hijo de Jeroham, hijo de Eliú, hijo de Thohu, hijo de Suph:
1:2 et habuit duas uxores, nomen uni Anna, et nomen secundæ Phenenna. Fueruntque Phenennæ filii : Annæ autem non erant liberi.
1:2 Y tuvo dos mugeres; el nombre de la una era Anna, y el de la segunda Phenenna. Y Phenenna tenia hijos: mas Anna no los tenia.
1:3 Et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus, ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo. Erant autem ibi duo filii Heli, Ophni et Phinees, sacerdotes Domini.
1:3 Y subia este hombre de su ciudad en los dias establecidos, á adorar y ofrecer sacrificios al Señor de los exércitos en Silo. Y habia allí dos hijos de Helí, Ophni y Phinees, Sacerdotes del Señor.
1:4 Venit ergo dies, et immolavit Elcana, deditque Phenennæ uxori suæ, et cunctis filiis ejus et filiabus, partes :
1:4 Llegó pues el dia, y Elcana ofreció su sacrificio, y dió sus porciones á Phenenna su muger, y á todos sus hijos, é hijas:
1:5 Annæ autem dedit partem unam tristis, quia Annam diligebat. Dominus autem concluserat vulvam ejus.
1:5 Mas á Anna dió una sola porcion, triste, porque amaba á Anna. Y el Señor habia cerrado la matriz de ella.
1:6 Affligebat quoque eam æmula ejus, et vehementer angebat, in tantum ut exprobraret quod Dominus conclusisset vulvam ejus :
1:6 Y su competidora la inquietaba tambien y angustiaba en gran manera, en tanto grado, que la echaba en rostro que el Señor habia cerrado la matriz de ella.
1:7 sicque faciebat per singulos annos : cum redeunte tempore ascenderent ad templum Domini, et sic provocabat eam : porro illa flebat, et non capiebat cibum.
1:7 Y lo mismo hacia cada año, quando llegando el tiempo subian al templo del Señor: y de este modo la zahería. Mas Anna se ponia á llorar, y no tomaba alimento.
1:8 Dixit ergo ei Elcana vir suus : Anna, cur fles ? et quare non comedis ? et quam ob rem affligitur cor tuum ? numquid non ego melior tibi sum, quam decem filii ?
1:8 Elcana pues su marido la dixo: Anna, ¿por qué lloras? ¿y por qué no comes? ¿y por qué causa está afligido tu corazon? ¿Por ventura no soy yo mejor para tí, que diez hijos?
1:9 Surrexit autem Anna postquam comederat et biberat in Silo. Et Heli sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini,
1:9 Y levantóse Anna despues de haber comido y bebido en Silo. Y como el Sacerdote Helí estuviese sentado en su silla delante de las puertas del templo del Señor,
1:10 cum esset Anna amaro animo, oravit ad Dominum, flens largiter,
1:10 Anna con un corazon lleno de amargura, oró al Señor, derramando copiosas lágrimas,
1:11 et votum vovit, dicens : Domine exercituum, si respiciens videris afflictionem famulæ tuæ, et recordatus mei fueris, nec oblitus ancillæ tuæ, dederisque servæ tuæ sexum virilem : dabo eum Domino omnibus diebus vitæ ejus, et novacula non ascendet super caput ejus.
1:11 E hizo un voto, diciendo: Señor de los exércitos, si volviendo los ojos mirares la aflicción de tu esclava, y te acordares de mí, y no olvidares á tu criada, y dieres á tu sierva un hijo varon: le consagraré al Señor por todos los dias de su vida, y no subirá navaja sobre su cabeza.
1:12 Factum est autem, cum illa multiplicaret preces coram Domino, ut Heli observaret os ejus.
1:12 Y acaeció, que repitiendo ella muchas veces sus ruegos delante del Señor, Helí estaba observando la boca de ella.
1:13 Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia illius movebantur, et vox penitus non audiebatur. Æstimavit ergo eam Heli temulentam,
1:13 Pero Anna hablaba en su corazon, y solamente se movian los labios de ella, y la voz absolutamente no se oía. Y así Helí la tuvo por embriagada.
1:14 dixitque ei : Usquequo ebria eris ? digere paulisper vinum, quo mades.
1:14 Y la dixo: ¿Hasta quándo estarás embriagada? digiere un poco el vino, de que estás llena.
1:15 Respondens Anna : Nequaquam, inquit, domine mi : nam mulier infelix nimis ego sum : vinumque et omne quod inebriare potest, non bibi, sed effudi animam meam in conspectu Domini.
1:15 Anna le respondió diciendo: No es así, señor mio: porque soy una muger muy infeliz, y no he bebido vino ni cosa que pueda embriagar, sino que he derramado mi alma en la presencia del Señor.
1:16 Ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial : quia ex multitudine doloris et mœroris mei locuta sum usque in præsens.
1:16 No tengas á tu sierva como á una de las hijas de Beliál: pues por la muchedumbre de mi dolor, y de mi tristeza he hablado hasta ahora.
1:17 Tunc Heli ait ei : Vade in pace : et Deus Israël det tibi petitionem tuam quam rogasti eum.
1:17 Helí entónces la dixo: Vete en paz: y el Dios de Israél te conceda la peticion, que le has hecho.
1:18 Et illa dixit : Utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis. Et abiit mulier in viam suam, et comedit, vultusque illius non sunt amplius in diversa mutati.
1:18 Y ella respondió: Oxalá tu sierva halle gracia en tus ojos. Y la muger se fué su camino, y comió, y su rostro no se demudó mas en adelante.
1:19 Et surrexerunt mane, et adoraverunt coram Domino : reversique sunt, et venerunt in domum suam Ramatha. Cognovit autem Elcana Annam uxorem suam : et recordatus est ejus Dominus.
1:19 Y se levantáron de mañana, y adoráron delante del Señor: y se volviéron, y viniéron á su casa en Ramatha. Y Elcana conoció á Anna su muger: y el Señor se acordó de ella.
1:20 Et factum est post circulum dierum, concepit Anna, et peperit filium : vocavitque nomen ejus Samuel, eo quod a Domino postulasset eum.
1:20 Y acaeció que pasado el círculo de dias, concibió Anna, y parió un hijo, y llamóle Samuél: porque le habia pedido al Señor.
1:21 Ascendit autem vir ejus Elcana, et omnis domus ejus, ut immolaret Domino hostiam solemnem, et votum suum.
1:21 Y Elcana su marido subió con toda su familia, para sacrificar al Señor una hostia solemne, y (cumplir) su voto,
1:22 Et Anna non ascendit : dixit enim viro suo : Non vadam donec ablactetur infans, et ducam eum, ut appareat ante conspectum Domini, et maneat ibi jugiter.
1:22 Mas Anna no subió: porque dixo á su marido: No iré, hasta que el niño esté destetado, y que yo le lleve para presentarle al Señor, y que se quede allí para siempre.
1:23 Et ait ei Elcana vir suus : Fac quod bonum tibi videtur, et mane donec ablactes eum : precorque ut impleat Dominus verbum suum. Mansit ergo mulier, et lactavit filium suum, donec amoveret eum a lacte.
1:23 Y díxola Elcana su marido: Haz lo que bien te parezca, y quédate hasta que le destetes: y ruego al Señor que nos cumpla su palabra. Quedóse pues Anna, y dió de mamar á su hijo, hasta que le apartó de la leche.
1:24 Et adduxit eum secum, postquam ablactaverat, in vitulis tribus, et tribus modiis farinæ, et amphora vini, et adduxit eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc infantulus :
1:24 Y llevóle consigo, despues de haberle destetado, con tres becerros, y tres modios de harina, y un cántaro de vino, y tráxole á la casa del Señor en Silo. Y el niño era aun pequeñito:
1:25 et immolaverunt vitulum, et obtulerunt puerum Heli.
1:25 Y sacrificáron un becerro, y presentáron el niño á Helí.
1:26 Et ait Anna : Obsecro mi domine, vivit anima tua, domine : ego sum illa mulier, quæ steti coram te hic orans Dominum.
1:26 Y dixo Anna: Ruégote señor mio, vive tu ánima señor: yo soy aquella muger, que estuve aquí orando al Señor delante de tí.
1:27 Pro puero isto oravi, et dedit mihi Dominus petitionem meam quam postulavi eum.
1:27 Por este niño oré, y el Señor me concedió la peticion, que le pedí.
1:28 Idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit commodatus Domino. Et adoraverunt ibi Dominum. Et oravit Anna, et ait :
1:28 Por tanto yo le entrego tambien al Señor por todos los dias, que el Señor le diere. Y adoráron allí al Señor. Y oró Anna, y dixo: