2:1 Exultavit cor meum in Domino, et exaltatum est cornu meum in Deo meo ; dilatatum est os meum super inimicos meos : quia lætata sum in salutari tuo.
2:1 Saltó de gozo mi corazon en el Señor, y se ha ensanchado mi poder en mi Dios: se ha ensanchado mi boca sobre mis enemigos: por quanto me alegré en tu salud.
2:2 Non est sanctus, ut est Dominus, neque enim est alius extra te, et non est fortis sicut Deus noster.
2:2 No hay santo, como es el Señor: porque no hay otro fuera de tí, y no hay fuerte como el Dios nuestro.
2:3 Nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes ; recedant vetera de ore vestro : quia Deus scientiarum Dominus est, et ipsi præparantur cogitationes.
2:3 No multipliqueis hablando grandezas, vanagloriándoos: apártense de vuestra boca cosas viejas: porque el Señor es el Dios de las ciencias, y á él están patentes los pensamientos.
2:4 Arcus fortium superatus est, et infirmi accincti sunt robore.
2:4 El arco de los fuertes fué quebrado, y los flacos han sido armados de fuerza.
2:5 Repleti prius, pro panibus se locaverunt : et famelici saturati sunt, donec sterilis peperit plurimos : et quæ multos habebat filios, infirmata est.
2:5 Los que ántes estaban hartos, se alquiláron por pan: y los hambrientos se hartáron, hasta que la estéril parió á muchísimos: y la que tenia muchos hijos se debilitó.
2:6 Dominus mortificat et vivificat ; deducit ad inferos et reducit.
2:6 El Señor es el que quita y da la vida, el que lleva á los infiernos y el que saca.
2:7 Dominus pauperem facit et ditat, humiliat et sublevat.
2:7 El Señor empobrece y enriquece, abate y ensalza.
2:8 Suscitat de pulvere egenum, et de stercore elevat pauperem : ut sedeat cum principibus, et solium gloriæ teneat. Domini enim sunt cardines terræ, et posuit super eos orbem.
2:8 Del polvo levanta al mendigo, y del estiércol ensalza al pobre: para que se siente con los Príncipes, y ocupe un throno de gloria. Porque del Señor son los polos de la tierra, y sobre ellos asentó el mundo.
2:9 Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent : quia non in fortitudine sua roborabitur vir.
2:9 Guardará los pies de sus santos, mas los impíos quedarán mudos en tinieblas: porque no será fuerte el hombre por su propia fuerza.
2:10 Dominum formidabunt adversarii ejus : et super ipsos in cælis tonabit. Dominus judicabit fines terræ, et dabit imperium regi suo, et sublimabit cornu christi sui.
2:10 Al Señor temerán sus adversarios: y sobre ellos tronará en los cielos: el Señor juzgará los términos de la Tierra, y dará el imperio á su Rey, y ensalzará el poder de su Christo.
2:11 Et abiit Elcana Ramatha, in domum suam : puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis.
2:11 Y volvióse Elcana á Ramatha, á su casa: y el niño exercia su ministerio delante del Señor á la vista del Sacerdote Helí.
2:12 Porro filii Heli, filii Belial, nescientes Dominum,
2:12 Mas los hijos de Helí, hijos de Belial, que no conocian al Señor.
2:13 neque officium sacerdotum ad populum : sed quicumque immolasset victimam, veniebat puer sacerdotis, dum coquerentur carnes, et habebat fuscinulam tridentem in manu sua,
2:13 Ni la obligacion de Sacerdotes respecto del pueblo: sino que quando qualquiera habia inmolado la víctima, venia el criado del Sacerdote, miéntras se cocian las carnes, y tenia en su mano un tenedor de tres dientes,
2:14 et mittebat eam in lebetem, vel in caldariam, aut in ollam, sive in cacabum : et omne quod levabat fuscinula, tollebat sacerdos sibi : sic faciebant universo Israëli venientium in Silo.
2:14 Y le metia en el perol, ó en el caldero, ó en la olla, ó en la marmita: y todo lo que sacaba el tenedor, tomábalo el Sacerdote para sí. Esto hacian con todos los de Israël que venian á Silo.
2:15 Etiam antequam adolerent adipem, veniebat puer sacerdotis, et dicebat immolanti : Da mihi carnem, ut coquam sacerdoti : non enim accipiam a te carnem coctam, sed crudam.
2:15 Y asímismo ántes que quemaran el sebo, venia el criado del Sacerdote, y decia al que sacrificaba: Dame carne, que cueza para el Sacerdote: pues no tomaré de tí carne cocida, sino cruda.
2:16 Dicebatque illi immolans : Incendatur primum juxta morem hodie adeps, et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua. Qui respondens aiebat ei : Nequaquam : nunc enim dabis, alioquin tollam vi.
2:16 Y el que sacrificaba le respondia: Quémese primero hoy el sebo segun costumbre, y despues toma de quanto quisieres. Mas él respondia diciéndole: No, que ahora me la has de dar, y si no, la tomaré por fuerza.
2:17 Erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino : quia retrahebant homines a sacrificio Domini.
2:17 Era pues muy grande el pecado de estos jóvenes delante del Señor: porque retrahian á la gente de sacrificar al Señor.
2:18 Samuel autem ministrabat ante faciem Domini, puer accinctus ephod lineo.
2:18 Y el jóven Samuél exercia su ministerio delante del Señor, vestido de un ephód de lino.
2:19 Et tunicam parvam faciebat ei mater sua, quam afferebat statutis diebus, ascendens cum viro suo, ut immolaret hostiam solemnem.
2:19 Y hacíale su madre una túnica pequeña, que le llevaba en ciertos dias, quando subia con su marido, á ofrecer el sacrificio solemne.
2:20 Et benedixit Heli Elcanæ et uxori ejus : dixitque ei : Reddat tibi Dominus semen de muliere hac, pro fœnore quod commodasti Domino. Et abierunt in locum suum.
2:20 Y bendixo Helí á Elcana y á su muger, y díxole: El Señor te dé sucesion de esta muger, en pago de la prenda que has depositado en manos del Señor. Y volviéronse á su casa.
2:21 Visitavit ergo Dominus Annam, et concepit, et peperit tres filios, et duas filias : et magnificatus est puer Samuel apud Dominum.
2:21 El Señor pues visitó á Anna, y concibió, y parió tres hijos, y dos hijas: y el jóven Samuél fué engrandecido delante del Señor.
2:22 Heli autem erat senex valde, et audivit omnia quæ faciebant filii sui universo Israëli, et quomodo dormiebant cum mulieribus quæ observabant ad ostium tabernaculi :
2:22 Mas Helí era muy viejo, y oyó todas las cosas que hacian sus hijos con todo Israél: y como dormian con las mugeres que venian á velar á la puerta del tabernáculo:
2:23 et dixit eis : Quare facitis res hujuscemodi quas ego audio, res pessimas, ab omni populo ?
2:23 Y les dixo: ¿Por qué haceis estas cosas muy malas, que yo oygo de todo el pueblo?
2:24 Nolite, filii mei : non enim est bona fama quam ego audio, ut transgredi faciatis populum Domini.
2:24 No así hijos mios: porque no es buena fama, la que yo oygo, que haceis prevaricar al pueblo del Señor.
2:25 Si peccaverit vir in virum, placari ei potest Deus : si autem in Dominum peccaverit vir, quis orabit pro eo ? Et non audierunt vocem patris sui : quia voluit Dominus occidere eos.
2:25 Sí pecare un hombre contra otro, puede Dios aplacarse con él: mas si el hombre pecare contra Dios, ¿quién rogará por él? Y no oyéron la voz de su padre: porque queria el Señor matarlos.
2:26 Puer autem Samuel proficiebat atque crescebat, et placebat tam Domino quam hominibus.
2:26 Mas el jóven Samuél iba adelantando, y creciendo, y era agradable tanto al Señor como á los hombres.
2:27 Venit autem vir Dei ad Heli, et ait ad eum : Hæc dicit Dominus : Numquid non aperte revelatus sum domui patris tui, cum essent in Ægypto in domo Pharaonis ?
2:27 Y vino un varon de Dios á Helí, y le dixo: Esto dice el Señor: ¿Por ventura no me he manifestado visiblemente á la casa de tu padre, quando estaban en Egypto en la casa de Pharaón?
2:28 Et elegi eum ex omnibus tribubus Israël mihi in sacerdotem, ut ascenderet ad altare meum, et adoleret mihi incensum, et portaret ephod coram me : et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israël.
2:28 Y me le escogí entre todas las tribus de Israél por Sacerdote, para que subiera á mi altar, y me quemara allí incienso, y llevara el ephod delante de mí: y dí á la casa de tu padre porcion de todos los sacrificios de los hijos de Israél.
2:29 Quare calce abjecistis victimam meam, et munera mea quæ præcepi ut offerrentur in templo : et magis honorasti filios tuos quam me, ut comederetis primitias omnis sacrificii Israël populi mei ?
2:29 ¿Por qué habeis acoceado mis víctimas, y los presentes que mandé que me fuesen ofrecidos en el templo: y has honrado á tus hijos mas que á mí, comiéndoos las primicias de todos los sacrificios de Israél mi pueblo?
2:30 Propterea ait Dominus Deus Israël : Loquens locutus sum, ut domus tua, et domus patris tui, ministraret in conspectu meo usque in sempiternum. Nunc autem dicit Dominus : Absit hoc a me : sed quicumque glorificaverit me, glorificabo eum : qui autem contemnunt me, erunt ignobiles.
2:30 Por tanto dice el Señor Dios de Israel: Hablando hablé, que tu casa, y la casa de tu padre ministraria delante de mí perpetuamente. Pero ahora dice el Señor: Lejos sea esto de mí: sino que á qualquiera que diere gloria á mí, yo se la daré: y los que me desprecian, viles serán.
2:31 Ecce dies veniunt, et præcidam brachium tuum, et brachium domus patris tui, ut non sit senex in domo tua.
2:31 He aquí que llegan los dias, en que cortaré tu brazo, y el brazo de la casa de tu padre, de modo que no haya viejo en tu casa.
2:32 Et videbis æmulum tuum in templo, in universis prosperis Israël : et non erit senex in domo tua omnibus diebus.
2:32 Y en medio de todas las prosperidades de Israél, verás á tu émulo en el templo: y no habrá jamas viejo en tu casa.
2:33 Verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo : sed ut deficiant oculi tui, et tabescat anima tua : et pars magna domus tuæ morietur cum ad virilem ætatem venerit.
2:33 Esto no obstante no quitaré del todo de mi altar varon de tu linage: pero será para que desfallezcan tus ojos, y se repudra tu alma: y una grande parte de tu casa morirá quando llegare á edad varonil.
2:34 Hoc autem erit tibi signum, quod venturum est duobus filiis tuis, Ophni et Phinees : in die uno morientur ambo.
2:34 Y la señal que tendrás, es lo que ha de acaecer á tus dos hijos, Ophni y Phinees: En un dia morirán entrámbos.
2:35 Et suscitabo mihi sacerdotem fidelem, qui juxta cor meum et animam meam faciet : et ædificabo ei domum fidelem, et ambulabit coram christo meo cunctis diebus.
2:35 Y levantaré para mí un Sacerdote fiel, que se portará conforme á mi corazon, y á mi alma: y le edificaré una casa fiel, y andará todos los dias delante de mi Christo.
2:36 Futurum est autem, ut quicumque remanserit in domo tua, veniat ut oretur pro eo, et offerat nummum argenteum, et tortam panis, dicatque : Dimitte me, obsecro, ad unam partem sacerdotalem, ut comedam buccellam panis.
2:36 Y acaecerá que todo aquel que hubiere quedado en tu casa, vendrá para que se ruegue por él, y ofrecerá una moneda de plata, y una torta de pan, y dirá: Ruégote que me admitas á alguna porcion sacerdotal, para que coma un bocado de pan.