Segundo de Paralipómenos 10

2. Paralipomenon

10:1 Profectus est autem Roboam in Sichem : illuc enim cunctus Israël convenerat ut constituerent eum regem.

10:1 Y Roboám pasó á Sichém: porque todo Israél se habia congregado allí para alzarlo por Rey.

10:2 Quod cum audisset Jeroboam filius Nabat, qui erat in Ægypto (fugerat quippe illuc ante Salomonem), statim reversus est.

10:2 Lo que habiendo oido Jeroboám hijo de Nabát, que estaba en Egypto (pues habia huido allá de la presencia de Salomón) volvióse luego.

10:3 Vocaveruntque eum, et venit cum universo Israël : et locuti sunt ad Roboam, dicentes :

10:3 Y le llamáron, y vino con todo Israél, y habláron á Roboám, diciendo:

10:4 Pater tuus durissimo jugo nos pressit : tu leviora impera patre tuo, qui nobis imposuit gravem servitutem, et paululum de onere subleva, ut serviamus tibi.

10:4 Tu padre nos oprimió con un yugo muy duro, sea tu gobierno mas suave que el de tu padre, el qual nos cargó una pesada servidumbre, y alívianos un poco la carga, y serémos tus siervos.

10:5 Qui ait : Post tres dies revertimini ad me. Cumque abiisset populus,

10:5 Y les dixo: Volved á mí de aquí á tres dias. Y habiéndose retirado el pueblo,

10:6 iniit consilium cum senibus qui steterant coram patre ejus Salomone dum adhuc viveret, dicens : Quid datis consilii ut respondeam populo ?

10:6 Tuvo consejo con los Ancianos, que habian asistido á Salomón su padre, quando aún vivia, y les dixo: ¿Qué me aconsejais, que responda al pueblo?

10:7 Qui dixerunt ei : Si placueris populo huic, et leniveris eos verbis clementibus, servient tibi omni tempore.

10:7 Los quales le dixéron: Si dieres gusto á este pueblo, y los suavizares con palabras dulces, serán tus siervos para siempre.

10:8 At ille reliquit consilium senum, et cum juvenibus tractare cœpit, qui cum eo nutriti fuerant, et erant in comitatu illius.

10:8 Pero él dexó el consejo de los Ancianos, y comenzó á tratar con los jóvenes, que se habian criado con él, y estaban en su compañía.

10:9 Dixitque ad eos : Quid vobis videtur ? vel respondere quid debeo populo huic, qui dixit mihi : Subleva jugum quod imposuit nobis pater tuus ?

10:9 Y les dixo: ¿Qué os parece? ¿ó qué es lo que debo responder á este pueblo, que ha venido á decirme: Aligéranos el yugo, que cargó tu padre sobre nosotros?

10:10 At illi responderunt ut juvenes, et nutriti cum eo in deliciis, atque dixerunt : Sic loqueris populo qui dixit tibi : Pater tuus aggravavit jugum nostrum, tu subleva : et sic respondebis ei : Minimus digitus meus grossior est lumbis patris mei.

10:10 Mas ellos le respondiéron como jóvenes, y como criados con él en delicias, y le dixéron: De este modo responderás al pueblo, que ha venido á decirte: Tu padre agravó nuestro yugo, tú aligéralo: pues así le responderás: El menor de mis dedos es mas grueso que los lomos de mi padre.

10:11 Pater meus imposuit vobis grave jugum, et ego majus pondus apponam ; pater meus cecidit vos flagellis, ego vero cædam vos scorpionibus.

10:11 Mi padre cargó sobre vosotros un yugo pesado, y yo os añadiré mayor peso: mi padre os azotó con varas, mas yo os azotaré con escorpiones.

10:12 Venit ergo Jeroboam et universus populus ad Roboam die tertio, sicut præceperat eis.

10:12 Vino pues Jeroboám con todo el pueblo á Roboám el dia tercero, como él les habia mandado.

10:13 Responditque rex dura, derelicto consilio seniorum :

10:13 Y el Rey, dexando el consejo de los Ancianos, les respondió con dureza:

10:14 locutusque est juxta juvenum voluntatem : Pater meus grave vobis imposuit jugum, quod ego gravius faciam ; pater meus cecidit vos flagellis, ego vero cædam vos scorpionibus.

10:14 Y les habló conforme al gusto de los jóvenes: Mi padre cargó sobre vosotros un yugo pesado, que yo haré mas pesado: mi padre os azotó con varas, mas yo os azotaré con escorpiones.

10:15 Et non acquievit populi precibus : erat enim voluntatis Dei ut compleretur sermo ejus quem locutus fuerat per manum Ahiæ Silonitis ad Jeroboam filium Nabat.

10:15 Y no condescendió con los ruegos del pueblo: porque era voluntad de Dios, que se cumpliera la palabra, que habia hablado por boca de Ahías Silonita á Jeroboám hijo de Nabát.

10:16 Populus autem universus rege duriora dicente, sic locutus est ad eum : Non est nobis pars in David, neque hæreditas in filio Isai. Revertere in tabernacula tua, Israël ; tu autem pasce domum tuam David. Et abiit Israël in tabernacula sua.

10:16 Y todo el pueblo con la dura respuesta del Rey, le habló de esta manera: No tenemos parte con David, ni herencia en el hijo de Isaí. Vuélvete á tus tiendas, Israél; y tú, David, gobierna tu casa. Y retiróse Israél á sus tiendas.

10:17 Super filios autem Israël qui habitabant in civitatibus Juda, regnavit Roboam.

10:17 Y reynó Roboám sobre los hijos de Israél, que habitaban en las ciudades de Judá.

10:18 Misitque rex Roboam Aduram, qui præerat tributis, et lapidaverunt eum filii Israël, et mortuus est : porro rex Roboam currum festinavit ascendere, et fugit in Jerusalem.

10:18 Y envió el Rey Roboám á Adurám Superintendente de los tributos, y apedreáronle los hijos de Israél, y murió: y el Rey Roboám apresuradamente subió en su carro, y huyó á Jerusalem.

10:19 Recessitque Israël a domo David, usque ad diem hanc.

10:19 Y separóse Israél de la casa de David, hasta este dia.