11:1 Rex autem Salomon adamavit mulieres alienigenas multas, filiam quoque Pharaonis, et Moabitidas, et Ammonitidas, Idumæas, et Sidonias, et Hethæas :
11:1 Mas el Rey Salomón amó apasionadamente muchas mugeres extrangeras, y á la hija de Pharaón, y á las de Moáb, y de Ammón, de la Iduméa, y de Sidón, y de los Hethéos:
11:2 de gentibus super quibus dixit Dominus filiis Israël : Non ingrediemini ad eas, neque de illis ingredientur ad vestras : certissime enim avertent corda vestra ut sequamini deos earum. His itaque copulatus est Salomon ardentissimo amore.
11:2 De las gentes, sobre las que dixo el Señor á los hijos de Israél: No tomaréis sus mugeres, ni ellos tomarán las vuestras: porque certísimamente trastornarán vuestro corazon para que sigais sus dioses. A estas pues se unió Salomón con ardentísimo amor.
11:3 Fueruntque ei uxores quasi reginæ septingentæ, et concubinæ trecentæ : et averterunt mulieres cor ejus.
11:3 Y tuvo setecientas mugeres que eran como Reynas, y trescientas concubinas: y las mugeres pervirtiéron su corazon.
11:4 Cumque jam esset senex, depravatum est cor ejus per mulieres, ut sequeretur deos alienos : nec erat cor ejus perfectum cum Domino Deo suo, sicut cor David patris ejus.
11:4 Y siendo ya viejo, se pervirtió su corazon por las mugeres, hasta seguir los dioses agenos: y su corazon no era perfecto con el Señor su Dios, como el corazon de David su padre.
11:5 Sed colebat Salomon Astarthen deam Sidoniorum, et Moloch idolum Ammonitarum.
11:5 Sino que Salomón daba culto á Astarthe diosa de los Sidónios, y á Moloch ídolo de los Ammonitas.
11:6 Fecitque Salomon quod non placuerat coram Domino, et non adimplevit ut sequeretur Dominum sicut David pater ejus.
11:6 Y Salomón hizo lo que no agradaba al Señor, y no perseveró en seguir al Señor, como David su padre.
11:7 Tunc ædificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab in monte qui est contra Jerusalem, et Moloch idolo filiorum Ammon.
11:7 En aquel tiempo edificó Salomón un templo á Chamós ídolo de Moáb, en el monte que está enfrente de Jerusalém, y á Moloch ídolo de los hijos de Ammón.
11:8 Atque in hunc modum fecit universis uxoribus suis alienigenis, quæ adolebant thura, et immolabant diis suis.
11:8 Y á este modo hizo con todas sus mugeres extrangeras, que quemaban inciensos, y sacrificaban á sus dioses.
11:9 Igitur iratus est Dominus Salomoni, quod aversa esset mens ejus a Domino Deo Israël, qui apparuerat ei secundo,
11:9 Por lo qual se indignó el Señor contra Salomón, por quanto su corazon se habia apartado del Señor Dios de Israél, que se le habia aparecido dos veces,
11:10 et præceperat de verbo hoc ne sequeretur deos alienos : et non custodivit quæ mandavit ei Dominus.
11:10 Y le habia mandado acerca de esto, que no siguiera los dioses agenos, y no guardó lo que el Señor le mandó.
11:11 Dixit itaque Dominus Salomoni : Quia habuisti hoc apud te, et non custodisti pactum meum, et præcepta mea quæ mandavi tibi, disrumpens scindam regnum tuum, et dabo illud servo tuo.
11:11 Dixo pues el Señor á Salomón: Por quanto ha habido en tí esto, y no has guardado mi pacto, y los mandamientos que te dí, rompiendo desmembraré tu reyno, y lo daré á un siervo tuyo.
11:12 Verumtamen in diebus tuis non faciam propter David patrem tuum : de manu filii tui scindam illud,
11:12 Mas no lo haré en tus dias por amor de David tu padre: lo desmembraré de la mano de tu hijo,
11:13 nec totum regnum auferam, sed tribum unam dabo filio tuo propter David servum meum, et Jerusalem, quam elegi.
11:13 Y no le quitaré todo el reyno, sino que daré una tribu á tu hijo por amor de David tu padre, y de Jerusalém que he escogido.
11:14 Suscitavit autem Dominus adversarium Salomoni Adad Idumæum de semine regio, qui erat in Edom.
11:14 Y levantó el Señor por enemigo de Salomón á Adád Iduméo del linage Real, que estaba en Edóm.
11:15 Cum enim esset David in Idumæa, et ascendisset Joab princeps militiæ ad sepeliendum eos qui fuerant interfecti, et occidisset omnem masculinum in Idumæa
11:15 Por quanto David se hallaba en la Iduméa, y subió Joáb General de sus tropas á dar sepultura á los que habian sido muertos, y pasó á cuchillo á todos los varones de la Iduméa,
11:16 (sex enim mensibus ibi moratus est Joab, et omnis Israël, donec interimeret omne masculinum in Idumæa),
11:16 (Por quanto Joáb y todo Israél se detuvo allí seis meses, hasta que acabó con todos los varones de la Iduméa)
11:17 fugit Adad ipse, et viri Idumæi de servis patris ejus cum eo, ut ingrederetur Ægyptum : erat autem Adad puer parvulus.
11:17 Huyó el mismo Adád, y en su compañía los Iduméos criados de su padre con el fin de retirarse á Egypto: y Adád era un mozo de poca edad.
11:18 Cumque surrexissent de Madian, venerunt in Pharan, tuleruntque secum viros de Pharan, et introierunt Ægyptum ad Pharaonem regem Ægypti : qui dedit ei domum, et cibos constituit, et terram delegavit.
11:18 Y habiendo salido de Madián, viniéron á Pharán, y tomáron consigo hombres de Pharán, y entrando en Egypto se presentáron á Pharaón Rey de Egypto: el qual le dió casa, y señaló alimentos, y le adjudicó tierras.
11:19 Et invenit Adad gratiam coram Pharaone valde, in tantum ut daret ei uxorem sororem uxoris suæ germanam Taphnes reginæ.
11:19 Y Adád se congració mucho con Pharaón, en tanto grado, que le casó con una hermana carnal de la Reyna Taphnes su muger.
11:20 Genuitque ei soror Taphnes Genubath filium, et nutrivit eum Taphnes in domo Pharaonis : eratque Genubath habitans apud Pharaonem cum filiis ejus.
11:20 Y de esta hermana de Taphnes tuvo un hijo llamado Genubáth, y Taphnes le crió en la casa de Pharaón: y Genubáth habitaba en el palacio de Pharaón con los hijos del Rey.
11:21 Cumque audisset Adad in Ægypto dormisse David cum patribus suis, et mortuum esse Joab principem militiæ, dixit Pharaoni : Dimitte me, ut vadam in terram meam.
11:21 Y quando oyó Adád en Egypto, que David habia dormido con sus padres, y que habia muerto Joáb General de sus tropas, dixo á Pharaón: Déxame, que yo vaya á mi tierra.
11:22 Dixitque ei Pharao : Qua enim re apud me indiges, ut quæras ire ad terram tuam ? At ille respondit : Nulla : sed obsecro te ut dimittas me.
11:22 Y Pharaón le dixo: ¿Pues qué te falta en mi casa, para pretender irte á tu tierra? Y él le respondió: Nada: pero te ruego que me dexes ir.
11:23 Suscitavit quoque ei Deus adversarium Razon filium Eliada, qui fugerat Adarezer regem Soba dominum suum :
11:23 Le levantó tambien Dios por enemigo á Razón hijo de Elíada, que se habia huido de Adarezér Rey de Soba su señor,
11:24 et congregavit contra eum viros, et factus est princeps latronum cum interficeret eos David : abieruntque Damascum, et habitaverunt ibi, et constituerunt eum regem in Damasco :
11:24 Y juntó gente contra él, y se hizo Capitan de ladrones, quando David los perseguia de muerte: y ellos se retiráron á Damasco, y habitáron allí, y á Razón le hiciéron Rey en Damasco,
11:25 eratque adversarius Israëli cunctis diebus Salomonis : et hoc est malum Adad, et odium contra Israël : regnavitque in Syria.
11:25 Y fué enemigo de Israél todos los dias de Salomón: y este es el mal de Adád, y el ódio contra Israél, y reynó en la Syria.
11:26 Jeroboam quoque filius Nabat, Ephrathæus, de Sareda, servus Salomonis, cujus mater erat nomine Sarva, mulier vidua, levavit manum contra regem.
11:26 Jeroboam tambien hijo de Nabáth, Ephrathéo, de Sareda, siervo de Salomón, cuya madre llamada Sarva, era una muger viuda, se sublevó contra el Rey.
11:27 Et hæc est causa rebellionis adversus eum, quia Salomon ædificavit Mello, et coæquavit voraginem civitatis David patris sui.
11:27 Y la causa de haberse rebelado contra él es esta, que Salomón labró á Mello, y terraplenó el profundo sumidero de la ciudad de David su padre.
11:28 Erat autem Jeroboam vir fortis et potens : vidensque Salomon adolescentem bonæ indolis et industrium, constituerat eum præfectum super tributa universæ domus Joseph.
11:28 Y Jeroboam era un hombre esforzado y de poder: y viendo Salomón, que era un jóven de buena índole y de habilidad, le habia dado la superintendencia de los tributos de toda la casa de Joseph.
11:29 Factum est igitur in tempore illo, ut Jeroboam egrederetur de Jerusalem, et inveniret eum Ahias Silonites propheta in via, opertus pallio novo : erant autem duo tantum in agro.
11:29 Acaeció pues en aquel tiempo, que salió Jeroboam de Jerusalém, y el Propheta Ahías Silonita, cubierto con un manto nuevo, le halló en el camino: y estaban los dos solos en el campo.
11:30 Apprehendensque Ahias pallium suum novum quo coopertus erat, scidit in duodecim partes.
11:30 Y tomando Ahías su manto nuevo, con que estaba cubierto, lo rasgó en doce pedazos.
11:31 Et ait ad Jeroboam : Tolle tibi decem scissuras : hæc enim dicit Dominus Deus Israël : Ecce ego scindam regnum de manu Salomonis, et dabo tibi decem tribus.
11:31 Y dixo á Jeroboam: Toma para tí diez pedazos: porque esto es lo que dice el Señor Dios de Israél: He aquí que yo voy á dividir el reyno de la mano de Salomón, y te daré diez tribus.
11:32 Porro una tribus remanebit ei propter servum meum David, et Jerusalem civitatem, quam elegi ex omnibus tribubus Israël :
11:32 Y á él le quedará una sola tribu por amor de mi siervo David, y de la ciudad de Jerusalém, que he escogido entre todas las tribus de Israél:
11:33 eo quod dereliquerit me, et adoraverit Astarthen deam Sidoniorum, et Chamos deum Moab, et Moloch deum filiorum Ammon : et non ambulaverit in viis meis, ut faceret justitiam coram me, et præcepta mea et judicia, sicut David pater ejus.
11:33 Porque me ha dexado, y ha adorado á Astarthe diosa de los Sidonios, y á Chamós dios de Moáb, y á Moloch dios de los hijos de Ammón: y no ha andado en mis caminos, para cumplir lo justo delante de mí, y mis preceptos y leyes, como David su padre.
11:34 Nec auferam omne regnum de manu ejus, sed ducem ponam eum cunctis diebus vitæ suæ, propter David servum meum quem elegi, qui custodivit mandata mea et præcepta mea.
11:34 No quitaré del todo el reyno de su mano, sino que lo dexaré por Caudillo todo el tiempo de su vida, por amor de David mi siervo, que escogí, el qual guardó mis mandamientos y mis preceptos.
11:35 Auferam autem regnum de manu filii ejus, et dabo tibi decem tribus :
11:35 Mas quitaré el reyno de mano de su hijo, y te daré diez tribus:
11:36 filio autem ejus dabo tribum unam, ut remaneat lucerna David servo meo cunctis diebus coram me in Jerusalem civitate, quam elegi ut esset nomen meum ibi.
11:36 Y á su hijo le daré una sola tribu, para que quede siempre una lámpara á David mi siervo en la ciudad de Jerusalém, que he escogido para que estuviese allí mi nombre.
11:37 Te autem assumam, et regnabis super omnia quæ desiderat anima tua, erisque rex super Israël.
11:37 Y á tí te tomaré, y reynarás sobre todo lo que desea tu alma, y serás Rey sobre Israél.
11:38 Si igitur audieris omnia quæ præcepero tibi, et ambulaveris in viis meis, et feceris quod rectum est coram me, custodiens mandata mea et præcepta mea, sicut fecit David servus meus : ero tecum, et ædificabo tibi domum fidelem, quomodo ædificavi David domum : et tradam tibi Israël :
11:38 Si oyeres pues todas las cosas, que te mandare, y anduviéres en mis caminos, é hicieres lo que es recto delante de mí, guardando mis mandamientos y mis preceptos, como lo hizo David mi siervo: seré contigo, y te edificaré casa estable, como edifiqué casa á David, y te entregaré á Israél:
11:39 et affligam semen David super hoc, verumtamen non cunctis diebus.
11:39 Y afligiré el linage de David por esto, pero no para siempre.
11:40 Voluit ergo Salomon interficere Jeroboam : qui surrexit, et aufugit in Ægyptum ad Sesac regem Ægypti, et fuit in Ægypto usque ad mortem Salomonis.
11:40 Quiso pues Salomón hacer matar á Jeroboam: el qual se escapó, y huyó á Egypto á Sesác Rey de Egypto, y estuvo en Egypto hasta la muerte de Salomón.
11:41 Reliquum autem verborum Salomonis, et omnia quæ fecit, et sapientia ejus, ecce universa scripta sunt in libro verborum dierum Salomonis.
11:41 Y el resto de las acciones de Salomón, y todas las cosas que hizo, y su sabiduría: todo esto está escrito en el Libro de los Anales del reynado de Salomón.
11:42 Dies autem quos regnavit Salomon in Jerusalem super omnem Israël, quadraginta anni sunt.
11:42 Y el tiempo que reynó Salomón en Jerusalém sobre todo Israél, fué de quarenta años.
11:43 Dormivitque Salomon cum patribus suis, et sepultus est in civitate David patris sui : regnavitque Roboam filius ejus pro eo.
11:43 Y durmió Salomón con sus padres, y fué sepultado en la ciudad de David su padre, y reynó en su lugar Roboam su hijo.