7:1 Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum ? Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis ! Juncturæ femorum tuorum sicut monilia quæ fabricata sunt manu artificis.
7:1 ¿Por qué miráis a la Sulamita como las danzas de Mahanaim? ¡Qué hermosos son tus pies en las sandalias, hija de príncipe! Los contornos de tus caderas son como joyas, obra de manos de artista.
7:2 Umbilicus tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis. Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis.
7:2 Tu seno es un tazón torneado, en que no falta el vino sazonado. Tu vientre es un montón de trigo rodeado de azucenas.
7:3 Duo ubera tua sicut duo hinnuli, gemelli capreæ.
7:3 Como dos cervatillos son tus pechos, gemelos de gacela.
7:4 Collum tuum sicut turris eburnea ; oculi tui sicut piscinæ in Hesebon quæ sunt in porta filiæ multitudinis. Nasus tuus sicut turris Libani, quæ respicit contra Damascum.
7:4 Tu cuello es una torre de marfil, tus ojos como las piscinas de Hesebón, junto a la puerta de Bat-Rabim, tu nariz como la torre del Líbano que mira hacia Damasco.
7:5 Caput tuum ut Carmelus ; et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus.
7:5 Tu cabeza está asentada como el Carmelo, y tu cabellera es como la púrpura: un rey está preso en sus trenzas.
7:6 Quam pulchra es, et quam decora, carissima, in deliciis !
7:6 ¡Qué hermosa eres y qué encantadora, oh amor, con tus delicias!
7:7 Statura tua assimilata est palmæ, et ubera tua botris.
7:7 Ese tu talle parece una palmera, y tus pechos, racimos.
7:8 Dixi : Ascendam in palmam, et apprehendam fructus ejus ; et erunt ubera tua sicut botri vineæ, et odor oris tui sicut malorum.
7:8 Subiré, dije yo, a la palmera, y me asiré de sus ramas. ¡Séanme tus pechos como racimos de uvas! Tu aliento es como manzanas,
7:9 Guttur tuum sicut vinum optimum, dignum dilecto meo ad potandum, labiisque et dentibus illius ad ruminandum.
7:9 y tu boca como vino generoso... que fluye suavemente para mi amado, deslizándose entre mis labios y mis dientes.
7:10 Ego dilecto meo, et ad me conversio ejus.
7:10 Yo soy de mi amado y hacia mí tienden sus deseos.
7:11 Veni, dilecte mi, egrediamur in agrum, commoremur in villis.
7:11 ¡Ven, amado mío, salgamos al campo, pasemos la noche en las aldeas!
7:12 Mane surgamus ad vineas : videamus si floruit vinea, si flores fructus parturiunt, si floruerunt mala punica ; ibi dabo tibi ubera mea.
7:12 Madrugaremos para ir a las viñas; veremos si la vid está en cierne, si se abrieron los brotes, si han florecido los granados. Allí te daré mi amor.
7:13 Mandragoræ dederunt odorem in portis nostris omnia poma : nova et vetera, dilecte mi, servavi tibi.
7:13 Ya despiden su fragancia las mandrágoras; junto a nuestras puertas hay toda clase de frutas exquisitas; las nuevas y las pasadas he guardado, amado mío, para ti.