Latin Prayer

Cantar de los Cantares 7

Canticum Canticorum

7:1 Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum ? Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis ! Juncturæ femorum tuorum sicut monilia quæ fabricata sunt manu artificis.

7:1 ¿Qué verás en la Sulamita, sino choros de esquadrones? ¡Quán hermosos son tus pasos en los calzados, hija de Príncipe! Los juegos de tus muslos, como axorcas que han sido labradas de mano de artífice.

7:2 Umbilicus tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis. Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis.

7:2 Tu ombligo es taza torneada, que nunca está falta de bebida. Tu vientre como monton de trigo, cercado de lirios.

7:3 Duo ubera tua sicut duo hinnuli, gemelli capreæ.

7:3 Tus dos pechos como dos cervatillos mellizos de corza.

7:4 Collum tuum sicut turris eburnea ; oculi tui sicut piscinæ in Hesebon quæ sunt in porta filiæ multitudinis. Nasus tuus sicut turris Libani, quæ respicit contra Damascum.

7:4 Tu cuello como torre de marfil. Tus ojos como pesqueras en Hesebón, que están en la puerta de la hija de la muchedumbre. Tu nariz como la torre del Líbano, que mira ácia Damasco.

7:5 Caput tuum ut Carmelus ; et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus.

7:5 Tu cabeza como el Carmelo; y los cabellos de tu cabeza como púrpura de Rey atada en canales.

7:6 Quam pulchra es, et quam decora, carissima, in deliciis !

7:6 ¡Quán hérmosa eres, y quán graciosa, ó carísima, en las delicias!

7:7 Statura tua assimilata est palmæ, et ubera tua botris.

7:7 Tu estatura se semeja á la palma, y tus pechos á los racimos.

7:8 Dixi : Ascendam in palmam, et apprehendam fructus ejus ; et erunt ubera tua sicut botri vineæ, et odor oris tui sicut malorum.

7:8 Dixe: Subiré á la palma, y asiré los frutos de ella; y serán tus pechos como racimos de viña; y el olor de tu boca como de manzanas.

7:9 Guttur tuum sicut vinum optimum, dignum dilecto meo ad potandum, labiisque et dentibus illius ad ruminandum.

7:9 Tu garganta como el mejor vino, digno de ser bebido de mi amado, y de los labios y dientes de él para rumiarlo.

7:10 Ego dilecto meo, et ad me conversio ejus.

7:10 Yo á mi amado, y la vuelta de él ácia mí.

7:11 Veni, dilecte mi, egrediamur in agrum, commoremur in villis.

7:11 Ven, amado mio, salgamos al campo, moremos en las granjas.

7:12 Mane surgamus ad vineas : videamus si floruit vinea, si flores fructus parturiunt, si floruerunt mala punica ; ibi dabo tibi ubera mea.

7:12 Levantémonos de mañana á las viñas, veamos si floreció la viña, si producen fruto las flores, si están ya en flor los granados: allí te daré mis pechos.

7:13 Mandragoræ dederunt odorem in portis nostris omnia poma : nova et vetera, dilecte mi, servavi tibi.

7:13 Las mandrágoras han dado olor. En nuestras puertas todas las frutas: las nuevas y las añejas, amado mio, he guardado para tí.