Ezequiel 21

Ezechiel

21:1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

21:1 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:

21:2 Fili hominis, pone faciem tuam ad Jerusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum Israël.

21:2 Hijo de hombre, pon tu rostro ácia Jerusalém, y destila ácia los Santuarios, y prophetiza contra la tierra de Israél.

21:3 Et dices terræ Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, et ejiciam gladium meum de vagina sua, et occidam in te justum et impium.

21:3 Y dirás á la tierra de Israél: Esto dice el Señor Dios: Heme aquí contra tí, y sacaré mi espada de su vayna, y mataré en tí al justo, y al impío.

21:4 Pro eo autem quod occidi in te justum et impium, idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab austro usque ad aquilonem :

21:4 Y por quanto maté en tí al justo y al impío, por eso saldrá mi espada de su vayna contra toda carne desde el Austro hasta el Aquilon:

21:5 ut sciat omnis caro quia ego Dominus, eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilem.

21:5 Para que sepa toda carne que yo el Señor saqué mi espada de su vayna irresistible.

21:6 Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum, et in amaritudinibus ingemisce coram eis.

21:6 Y tú, hijo de hombre, comienza á gemir con quebrantamiento de tus lomos, y con amargura á vista de ellos.

21:7 Cumque dixerint ad te : Quare tu gemis ? dices : Pro auditu : quia venit, et tabescet omne cor, et dissolventur universæ manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta genua fluent aquæ : ecce venit, et fiet, ait Dominus Deus.

21:7 Y quando te dixeren: ¿Por qué gimes tú? dirás: Por lo que se oye: porque llega, y desmayará todo corazon, y se afloxarán todas las manos, y se debilitará todo espíritu, y por todas las rodillas correrán las aguas: he aquí viene, y será, dice el Señor Dios.

21:8 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

21:8 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:

21:9 Fili hominis, propheta, et dices : Hæc dicit Dominus Deus : loquere : Gladius, gladius exacutus est, et limatus :

21:9 Hijo de hombre, prophetiza, y dirás: Esto dice el Señor Dios: Habla: La espada, la espada está aguzada, y acicalada,

21:10 ut cædat victimas, exacutus est : ut splendeat, limatus est : qui moves sceptrum filii mei, succidisti omne lignum.

21:10 Para degollar víctimas, ha sido aguzada: para relucir, ha sido bruñida: tú que abates el cetro de mi hijo, cortaste todo árbol.

21:11 Et dedi eum ad levigandum, ut teneatur manu : iste exacutus est gladius, et iste limatus est, ut sit in manu interficientis.

21:11 Y yo la dí á acicalar, para tenerla á la mano: esta espada ha sido aguzada, y esta ha sido acicalada, para que esté en mano del que mata.

21:12 Clama et ulula, fili hominis, quia hic factus est in populo meo, hic in cunctis ducibus Israël qui fugerant : gladio traditi sunt cum populo meo : idcirco plaude super femur,

21:12 Clama, y aulla, hijo de hombre, porque esta se ha empleado contra mi pueblo, esta contra todos los caudillos de Israél, que habian huido: entregados fuéron á la espada con mi pueblo; por tanto bate la mano sobre el muslo,

21:13 quia probatus est : et hoc, cum sceptrum subverterit, et non erit, dicit Dominus Deus.

21:13 Porque ella está probada: y esto, quando trastornare el cetro, y no será, dice el Señor Dios.

21:14 Tu ergo, fili hominis, propheta, et percute manu ad manum : et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum : hic est gladius occisionis magnæ, qui obstupescere eos facit

21:14 Tú pues, hijo de hombre, prophetiza, y hiere mano con mano, y dóblese la espada, y tripliquese la espada de los muertos: esta es la espada de la gran matanza, que los hace quedar atónitos,

21:15 et corde tabescere, et multiplicat ruinas. In omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti, et limati ad fulgendum, amicti ad cædem.

21:15 Y desmayar de corazon, y multiplica los estragos. En todas las puertas de ellos he puesto el terror de espada aguda, y acicalada para relucir, cubierta para matar.

21:16 Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram, quocumque faciei tuæ est appetitus.

21:16 Agúzate, ve á la derecha ó á la izquierda, á donde quiera que gustes vuelve tu cara.

21:17 Quin et ego plaudam manu ad manum, et implebo indignationem meam : ego Dominus locutus sum.

21:17 Y aun yo tambien batiré mano con mano, y saciaré mi indignacion, yo el Señor he hablado.

21:18 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

21:18 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:

21:19 Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat gladius regis Babylonis : de terra una egredientur ambæ : et manu capiet conjecturam ; in capite viæ civitatis conjiciet.

21:19 Y tú, hijo de hombre, fígurate dos caminos, para que venga la espada del Rey de Babylonia: de una misma tierra saldrán entrambas: y con la mano echará suerte, en el cabo del camino de la ciudad la echará.

21:20 Viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon, et ad Judam in Jerusalem munitissimam.

21:20 Señalarás un camino por el qual vendrá la espada á Rabbath de los hijos de Ammón, y otro á Judá sobre Jerusalém la mas fortificada.

21:21 Stetit enim rex Babylonis in bivio, in capite duarum viarum, divinationem quærens, commiscens sagittas : interrogavit idola, exta consuluit.

21:21 Porque el Rey de Babylonia se paró en la encrucijada, al cabo de los dos caminos, para demandar adivinacion, mezclando las flechas: preguntó á los ídolos, las entrañas consultó.

21:22 Ad dexteram ejus facta est divinatio super Jerusalem, ut ponat arietes, ut aperiat os in cæde, ut elevet vocem in ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem, ut ædificet munitiones.

21:22 A su derecha cayó la suerte sobre Jerusalém para disponer los arietes, para intimar por su boca la matanza, para alzar la voz con aullido, para poner arietes contra las puertas, para formar terraplenes, para fabricar fortines.

21:23 Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum, et sabbatorum otium imitans : ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum.

21:23 Y á vista de ellos será como quien consulta en vano un oráculo, y como quien imita el reposo de los sábados: mas él se acordará de la maldad para cautivarlos.

21:24 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod recordati estis iniquitatis vestræ, et revelastis prævaricationes vestras, et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris, pro eo, inquam, quod recordati estis, manu capiemini.

21:24 Por tanto esto dice el Señor Dios: por quanto os habeis jactado de vuestra maldad, y habeis descubierto vuestras prevaricaciones, y aparecieron vuestros pecados en todos vuestros pensamientos: porque os habeis jactado, repito, sereis cautivados.

21:25 Tu autem, profane, impie dux Israël, cujus venit dies in tempore iniquitatis præfinita :

21:25 Mas tú, profano, impio Caudillo de Israél, á quien llegó el dia señalado en tiempo de su iniquidad:

21:26 hæc dicit Dominus Deus : Aufer cidarim, tolle coronam : nonne hæc est quæ humilem sublevavit, et sublimem humiliavit ?

21:26 Esto dice el Señor Dios: Depon la diadema, quítate la corona: ¿no es esta la que levantó al humilde, y humilló al soberbio?

21:27 Iniquitatem, iniquitatem, iniquitatem ponam eam : et hoc non factum est, donec veniret cujus est judicium, et tradam ei.

21:27 Haré ver la iniquidad, la iniquidad, la iniquidad de ella: y esto no será, hasta que venga aquel cuyo es el juicio, y se la entregaré á él.

21:28 Et tu, fili hominis, propheta, et dic : Hæc dicit Dominus Deus ad filios Ammon, et ad opprobrium eorum : et dices : Mucro, mucro, evaginate ad occidendum : limate ut interficias et fulgeas :

21:28 Y tú, hijo de hombre, prophetiza, y dí: Esto dice el Señor Dios á los hijos de Ammón, y al oprobrio de ellos, y dirás: Espada, espada, desenváynate para degollar, acicálate para matar y relumbrar,

21:29 cum tibi viderentur vana, et divinarentur mendacia, ut dareris super colla vulneratorum impiorum, quorum venit dies in tempore iniquitatis præfinita.

21:29 Quando para tí se veian cosas vanas, y se adivinaban mentiras: para que fueses empleada sobre los cuellos de los impíos heridos, á quienes llegó el dia señalado en el tiempo de su maldad.

21:30 Revertere ad vaginam tuam, in loco in quo creatus es : in terra nativitatis tuæ judicabo te.

21:30 Vuélvete á tu vayna en el lugar donde fuiste formada, en la tierra de tu nacimiento te juzgaré,

21:31 Et effundam super te indignationem meam ; in igne furoris mei sufflabo in te : daboque te in manus hominum insipientium, et fabricantium interitum.

21:31 Y derramaré sobre tí mi indignacion: en el fuego de mi saña soplaré contra tí, y te daré en manos de hombres necios, y fraguadores de muerte.

21:32 Igni eris cibus ; sanguis tuus erit in medio terræ ; oblivioni traderis : quia ego Dominus locutus sum.

21:32 Al fuego servirás de cebo, tu sangre estará en medio de la tierra, á olvido serás entregada: porque yo el Señor he hablado.