36:1 Tu autem, fili hominis, propheta super montes Israël, et dices : Montes Israël, audite verbum Domini.
36:1 Mas tú, hijo de hombre, prophetiza sobre los montes de Israél: y dirás: Montes de Israél, oid la palabra del Señor:
36:2 Hæc dicit Dominus Deus : Eo quod dixerit inimicus de vobis : Euge, altitudines sempiternæ in hæreditatem datæ sunt nobis :
36:2 Esto dice el Señor Dios: Por quanto el enemigo dixo de vosotros: O bien, las alturas eternas nos han sido dadas en herencia:
36:3 propterea vaticinare, et dic : Hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod desolati estis, et conculcati per circuitum, et facti in hæreditatem reliquis gentibus, et ascendistis super labium linguæ et opprobrium populi,
36:3 Por tanto prophetiza, y dí: Esto dice el Señor Dios: Porque habeis sido desolados y hollados al rededor, y hechos heredad de las otras gentes, y anduvisteis en lengua de todos, siendo escarnio de la plebe:
36:4 propterea, montes Israël, audite verbum Domini Dei. Hæc dicit Dominus Deus montibus et collibus, torrentibus, vallibusque et desertis, parietinis et urbibus derelictis, quæ depopulatæ sunt et subsannatæ a reliquis gentibus per circuitum.
36:4 Por tanto, montes de Israél, oid la palabra del Señor Dios: Esto dice el Señor Dios á los montes, y á los collados, á los arroyos, y á los valles, y á los desiertos, á las ruinas, y á las ciudades desamparadas, que han sido despobladas, é insultadas de las otras gentes al contorno.
36:5 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Quoniam in igne zeli mei locutus sum de reliquis gentibus, et de Idumæa universa, quæ dederunt terram meam sibi in hæreditatem cum gaudio, et toto corde et ex animo, et ejecerunt eam ut vastarent :
36:5 Por tanto esto dice el Señor Dios: Por quanto en el ardor de mi zelo he hablado de las otras gentes, y de toda la Iduméa, que se apropiáron para sí mi tierra por herencia con gozo, y de todo corazon y voluntad: y arrojáron sus moradores para saquearla:
36:6 idcirco vaticinare super humum Israël, et dices montibus et collibus, jugis et vallibus : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego in zelo meo et in furore meo locutus sum, eo quod confusionem gentium sustinueritis.
36:6 Por tanto prophetiza sobre la tierra de Israél, y dirás á los montes y collados, á las cimas y á los valles: Esto dice el Señor Dios: He aquí yo he hablado en mi zelo y en mi furor, porque habeis sufrido la confusion de las gentes.
36:7 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Ego levavi manum meam, ut gentes quæ in circuitu vestro sunt, ipsæ confusionem suam portent.
36:7 Por lo qual esto dice el Señor Dios: Yo he alzado mi mano, para que las gentes que están al rededor de vosotros, ellas mismas lleven su confusion.
36:8 Vos autem, montes Israël, ramos vestros germinetis, et fructum vestrum afferatis populo meo Israël : prope enim est ut veniat.
36:8 Mas vosotros, montes de Israél, brotad vuestros pimpollos, y dad vuestro fruto á Israél mi pueblo: porque está cerca de venir:
36:9 Quia ecce ego ad vos, et convertar ad vos : et arabimini, et accipietis sementem.
36:9 Pues heme aquí ácia vosotros, y me volveré á vosotros, y sereis arados, y recibireis la simiente.
36:10 Et multiplicabo in vobis homines, omnemque domum Israël : et habitabuntur civitates, et ruinosa instaurabuntur.
36:10 Y multiplicaré los hombres entre vosotros y toda la casa de Israél: y serán pobladas las ciudades, y se repararán los lugares arruinados.
36:11 Et replebo vos hominibus et jumentis, et multiplicabuntur, et crescent : et habitare vos faciam sicut a principio, bonisque donabo majoribus quam habuistis ab initio : et scietis quia ego Dominus.
36:11 Y os henchiré de hombres, y de bestias: y se multiplicarán, y crecerán: y os haré poblar como en lo antiguo, y os daré mayores bienes, que los que tuvisteis desde el principio: y sabreis que yo soy el Señor.
36:12 Et adducam super vos homines, populum meum Israël, et hæreditate possidebunt te : et eris eis in hæreditatem, et non addes ultra ut absque eis sis.
36:12 Y traheré hombres sobre vosotros, á mi pueblo de Israél, y te poseerán por herencia: y les serás por heredad, y nunca mas estarás sin ellos.
36:13 Hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod dicunt de vobis : Devoratrix hominum es, et suffocans gentem tuam :
36:13 Esto dice el Señor Dios: Por quanto dicen de vosotros: Devoradora eres de hombres, y matadora de tu gente:
36:14 propterea homines non comedes amplius, et gentem tuam non necabis ultra, ait Dominus Deus.
36:14 Por tanto no devorarás ya mas los hombres, ni matarás tu gente en adelante, dice el Señor Dios:
36:15 Nec auditam faciam in te amplius confusionem gentium, et opprobrium populorum nequaquam portabis : et gentem tuam non amittes amplius, ait Dominus Deus.
36:15 Ni haré mas oir en tí la confusion de las gentes, ni tendrás que llevar jamas el oprobrio de los pueblos, y no perderás mas tu gente, dice el Señor Dios.
36:16 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :
36:16 Y vino á mí palabra del Señor diciendo:
36:17 Fili hominis, domus Israël habitaverunt in humo sua, et polluerunt eam in viis suis et in studiis suis : juxta immunditiam menstruatæ facta est via eorum coram me.
36:17 Hijo de hombre, los de la casa de Israél moráron en su tierra, y la contamináron con sus obras, y con sus deseos el camino de ellos ha sido tal delante de mí como de muger menstruosa.
36:18 Et effudi indignationem meam super eos pro sanguine quem fuderunt super terram, et in idolis suis polluerunt eam.
36:18 Y derramé mi indignacion sobre ellos por la sangre que derramáron sobre la tierra, la que contamináron con sus ídolos.
36:19 Et dispersi eos in gentes, et ventilati sunt in terras : juxta vias eorum et adinventiones eorum judicavi eos.
36:19 Y los puse dispersos entre las gentes, y fuéron aventados á las tierras: segun sus caminos, y sus obras los juzgué.
36:20 Et ingressi sunt ad gentes ad quas introierunt : et polluerunt nomen sanctum meum, cum diceretur de eis : Populus Domini iste est, et de terra ejus egressi sunt.
36:20 Y entráron á las gentes, á donde fuéron, y profanáron mi santo nombre, quando se decia de ellos: Este es el pueblo del Señor, y de la tierra de él saliéron.
36:21 Et peperci nomini sancto meo, quod polluerat domus Israël in gentibus ad quas ingressi sunt.
36:21 Y os perdoné por amor á mi santo nombre, el qual habia profanado la casa de Israél entre las gentes, en donde estuviéron.
36:22 Idcirco dices domui Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Non propter vos ego faciam, domus Israël, sed propter nomen sanctum meum, quod polluistis in gentibus ad quas intrastis.
36:22 Por tanto dí á la casa de Israél: Esto dice el Señor Dios: No lo haré por vosotros, casa de Israél, sino por mi santo nombre, que profanasteis entre las gentes, en donde estuvisteis.
36:23 Et sanctificabo nomen meum magnum quod pollutum est inter gentes, quod polluistis in medio earum : ut sciant gentes quia ego Dominus, ait Dominus exercituum, cum sanctificatus fuero in vobis coram eis.
36:23 Y santificaré mi grande nombre, que está deshonrado entre las gentes, por haberlo profanado vosotros en medio de ellas: para que sepan las gentes que yo soy el Señor, dice el Señor de los exércitos, quando fuere santificado en vosotros delante de ellas.
36:24 Tollam quippe vos de gentibus, et congregabo vos de universis terris, et adducam vos in terram vestram.
36:24 Por quanto os sacaré de entre las gentes, y os recogeré de todas las tierras, y os conduciré a vuestra tierra.
36:25 Et effundam super vos aquam mundam, et mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris, et ab universis idolis vestris mundabo vos.
36:25 Y derramaré sobre vosotros agua pura, y os purificareis de todas vuestras inmundicias, y de todos vuestros ídolos os limpiaré.
36:26 Et dabo vobis cor novum, et spiritum novum ponam in medio vestri : et auferam cor lapideum de carne vestra, et dabo vobis cor carneum.
36:26 Y os daré un corazon nuevo, y pondré un espíritu nuevo en medio de vosotros: y quitaré el corazon de piedra de vuestra carne, y os daré corazon de carne.
36:27 Et spiritum meum ponam in medio vestri : et faciam ut in præceptis meis ambuletis, et judicia mea custodiatis et operemini.
36:27 Y pondré mi espíritu en medio de vosotros: y haré que andeis en mis preceptos, y que guardeis, y hagais mis juicios.
36:28 Et habitabitis in terra quam dedi patribus vestris : et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum.
36:28 Y morareis en la tierra, que dí á vuestros padres: y sereis mi pueblo, y yo seré vuestro Dios.
36:29 Et salvabo vos ex universis inquinamentis vestris : et vocabo frumentum et multiplicabo illud, et non imponam vobis famem.
36:29 Y os salvaré de todas vuestras inmundicias; y llamaré al trigo, y lo multiplicaré, y no traheré hambre sobre vosotros.
36:30 Et multiplicabo fructum ligni, et genimina agri, ut non portetis ultra opprobrium famis in gentibus.
36:30 Y multiplicaré el fruto del árbol, y las cosechas del campo, para que no sufrais mas el oprobrio de la hambre entre las gentes.
36:31 Et recordabimini viarum vestrarum pessimarum, studiorumque non bonorum : et displicebunt vobis iniquitates vestræ et scelera vestra.
36:31 Y hareis memoria de vuestros caminos perversos, y de vuestros depravados afectos: y os serán amargos vuestros pecados, y vuestras maldades.
36:32 Non propter vos ego faciam, ait Dominus Deus, notum sit vobis : confundimini, et erubescite super viis vestris, domus Israël.
36:32 No lo haré yo por vosotros, dice el Señor Dios, tenedlo entendido: confundios, y avergonzaos sobre vuestros caminos, casa de Israél.
36:33 Hæc dicit Dominus Deus : In die qua mundavero vos ex omnibus iniquitatibus vestris, et inhabitari fecero urbes, et instauravero ruinosa,
36:33 Esto dice el Señor Dios: El dia en que os purificare de todas vuestras maldades, é hiciere poblar vuestras ciudades, y reparare lo arruinado,
36:34 et terra deserta fuerit exculta, quæ quondam erat desolata in oculis omnis viatoris,
36:34 Y la tierra yerma fuere labrada, que ántes estaba asolada á la vista de todo el que pasaba,
36:35 dicent : Terra illa inculta facta est ut hortus voluptatis : et civitates desertæ, et destitutæ atque suffossæ, munitæ sederunt.
36:35 Dirán: Esa tierra inculta, se ha vuelto como un jardin delicioso: y las ciudades desiertas, abandonadas y destruidas, se han restablecido y fortificado.
36:36 Et scient gentes quæcumque derelictæ fuerint in circuitu vestro, quia ego Dominus ædificavi dissipata, plantavique inculta : ego Dominus locutus sim, et fecerim.
36:36 Y sabrán todas las gentes que hubieren quedado al rededor de vosotros, que yo el Señor edifiqué lo derribado, y planté lo no cultivado, que yo el Señor lo hablé, y lo hice.
36:37 Hæc dicit Dominus Deus : Adhuc in hoc invenient me domus Israël, ut faciam eis : multiplicabo eos sicut gregem hominum,
36:37 Esto dice el Señor Dios: Aun en esto me hallarán la casa de Israél, que les haré á ellos: Los multiplicaré como un rebaño de hombres,
36:38 ut gregem sanctum, ut gregem Jerusalem in solemnitatibus ejus : sic erunt civitates desertæ, plenæ gregibus hominum : et scient quia ego Dominus.
36:38 Como un rebaño santo, como el rebaño de Jerusalém en sus fiestas: Así estarán las ciudades desiertas, llenas de rebaños de hombres: y sabrán que yo soy el Señor.