11:1 Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.

11:1 Tenía la tierra entera una misma lengua y las mismas palabras.

11:2 Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.

11:2 Mas cuando (los hombres) emigrando desde el Oriente hallaron una llanura en la tierra de Sinear, donde se establecieron,

11:3 Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento :

11:3 se dijeron unos a otros: “Vamos, fabriquemos ladrillos, y cozámoslos bien.” Y les sirvió el ladrillo en lugar de piedra, y el betún les sirvió de argamasa.

11:4 et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.

11:4 Y dijeron, pues: “Vamos, edifiquémonos una ciudad y una torre, cuya cumbre llegue hasta el cielo; hagámonos un monumento para que no nos dispersemos sobre la superficie de toda la tierra.”

11:5 Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,

11:5 Pero Yahvé descendió a ver la ciudad y la torre que estaban construyendo los hijos de los hombres.

11:6 et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.

11:6 Y dijo Yahvé: “He aquí que son un solo pueblo y tienen todos una misma lengua. ¡Y esto es solo el comienzo de sus obras! Ahora, nada les impedirá realizar sus propósitos.

11:7 Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.

11:7 Ea, pues, descendamos, y confundamos allí mismo su lengua, de modo que no entienda uno el habla del otro.”

11:8 Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.

11:8 Así los dispersó Yahvé de allí por la superficie de toda la tierra; y cesaron de edificar la ciudad.

11:9 Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.

11:9 Por tanto se le dio el nombre de Babel; porque allí confundió Yahvé la lengua de toda la tierra; y de allí los dispersó Yahvé sobre la faz de todo el orbe.

11:10 Hæ sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.

11:10 Estos son los descendientes de Sem. Sem tenía cien años cuando engendró a Arfaxad, dos años después del diluvio.

11:11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias.

11:11 Vivió Sem, después de haber engendrado a Arfaxad, quinientos años; y engendró hijos e hijas.

11:12 Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.

11:12 Arfaxad tenía treinta y cinco cuando engendró a Sálah.

11:13 Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias.

11:13 Y vivió Arfaxad, después de haber engendrado a Sálah, cuatrocientos tres años; y engendró hijos e hijas.

11:14 Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.

11:14 Sálah tenía treinta años cuando engendró a Éber.

11:15 Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias.

11:15 Y vivió Sálah, después de haber engendrado a Éber, cuatrocientos tres años; y engendró hijos e hijas.

11:16 Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.

11:16 Éber tenía treinta y cuatro años cuando engendró a Fáleg.

11:17 Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias.

11:17 Y vivió Éber, después de engendrar a Fáleg, cuatrocientos treinta años; y engendró hijos e hijas.

11:18 Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.

11:18 Fáleg tenía treinta años cuando engendró a Reú.

11:19 Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias.

11:19 Y vivió Fáleg, después de haber engendrado a Reú, doscientos nueve años; y engendró hijos e hijas.

11:20 Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.

11:20 Reú tenía treinta y dos años cuando engendró a Sarug.

11:21 Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias.

11:21 Y vivió Reú, después de haber engendrado a Sarug, doscientos siete años; y engendró hijos e hijas.

11:22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.

11:22 Sarog tenía treinta años cuando engendró a Nacor.

11:23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias.

11:23 Y vivió Sarug, después de haber engendrado a Nacor, doscientos años y engendró hijos e hijas.

11:24 Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.

11:24 Nacor tenía veinte y nueve años cuando engendró a Táreh.

11:25 Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias.

11:25 Y vivió Nacor, después de haber engendrado a Táreh, ciento diez y nueve años; y engendró hijos e hijas.

11:26 Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.

11:26 Táreh tenía setenta años cuando engendró a Abram, a Nacor y a Aram.

11:27 Hæ sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.

11:27 Estos son los descendientes de Táreh. Táreh engendró a Abram, a Nacor y a Aram; Aram engendró a Lot.

11:28 Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.

11:28 Y murió Aram, antes de su padre Táreh, en el país de su nacimiento, en Ur de los caldeos.

11:29 Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.

11:29 Abram y Nacor tomaron para sí mujeres. El nombre de la mujer de Abram era Sarai, y el nombre de la mujer de Nacor, Milcá, hija de Aram, padre de Milcá y padre de Jescá.

11:30 Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.

11:30 Era Sarai estéril y no tenía hijo.

11:31 Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.

11:31 Y tomó Táreh a Abram su hijo, y a Lot, hijo de su hijo de Aram, su nieto, y a Sarai, su nuera, mujer de su hijo Abram; y salieron juntos de Ur de los caldeos, para dirigirse al país de Canaán. Y llegaron a Harán, donde se quedaron.

11:32 Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.

11:32 Y fueron los días de Táreh doscientos cinco años; y murió Táreh en Harán.