Jeremías 6

Ieremias

6:1 Confortamini, filii Benjamin, in medio Jerusalem : et in Thecua clangite buccina, et super Bethacarem levate vexillum, quia malum visum est ab aquilone, et contritio magna.

6:1 Esforzáos, hijos de Benjamín, en medio de Jerusalém, y en Thecua tocad la bocina, y sobre Bethacarém alzad la bandera: porque se vió un mal desde el Aquilón, y grande quebrantamiento.

6:2 Speciosæ et delicatæ assimilavi filiam Sion.

6:2 A una hermosa, y delicada asemejé á la hija de Sión.

6:3 Ad eam venient pastores et greges eorum ; fixerunt in ea tentoria in circuitu : pascet unusquisque eos qui sub manu sua sunt.

6:3 A ella vendrán los pastores, y sus rebaños: plantáron tiendas al rededor de ella: apacentará cada uno á los que están baxo de su mano.

6:4 Sanctificate super eam bellum : consurgite, et ascendamus in meridie : væ nobis, quia declinavit dies ; quia longiores factæ sunt umbræ vesperi !

6:4 Santificad guerra sobre ella: levantaos, y subamos en el mediodia: ay de nosotros, que declina el dia, que se han hecho mas largas las sombras de la tarde.

6:5 Surgite, et ascendamus in nocte, et dissipemus domus ejus.

6:5 Levantaos, y subamos de noche, y derribemos las casas de ella.

6:6 Quia hæc dicit Dominus exercituum : Cædite lignum ejus, et fundite circa Jerusalem aggerem. Hæc est civitas visitationis : omnis calumnia in medio ejus.

6:6 Porque esto dice el Señor de los exércitos: Cortad sus árboles, y echad trincheras al rededor de Jerusalém: esta es la ciudad de mi venganza, toda calumnia está en medio de ella.

6:7 Sicut frigidam fecit cisterna aquam suam, sic frigidam fecit malitiam suam. Iniquitas et vastitas audietur in ea, coram me semper infirmitas et plaga.

6:7 Como el algibe hizo fria su agua, así ella hizo fria su malicia: iniquidad y destruccion se oirá en ella, delante de mí están siempre la dolencia y la herida.

6:8 Erudire, Jerusalem, ne forte recedat anima mea a te ; ne forte ponam te desertam, terram inhabitabilem.

6:8 Corrígete, Jerusalém, no sea que mi alma se aparte de tí, no sea que te haga tierra desierta, é inhabitable.

6:9 Hæc dicit Dominus exercituum : Usque ad racemum colligent quasi in vinea reliquias Israël. Converte manum tuam quasi vindemiator ad cartallum.

6:9 Esto dice el Señor de los exércitos: Hasta un racimo de rebusca como en una viña cogerán á los residuos de Israél: vuelve tu mano como el vendimiador al cuébano.

6:10 Cui loquar, et quem contestabor ut audiat ? ecce incircumcisæ aures eorum, et audire non possunt : ecce verbum Domini factum est eis in opprobrium, et non suscipient illud.

6:10 ¿A quién hablaré? ¿y á quién conjuraré para que oyga? he aquí que incircuncisas están sus orejas, y no pueden oir: he aquí que la palabra del Señor ha sido para ellos en oprobrio, y no la recibirán.

6:11 Idcirco furore Domini plenus sum ; laboravi sustinens. Effunde super parvulum foris, et super consilium juvenum simul : vir enim cum muliere capietur ; senex cum pleno dierum.

6:11 Por tanto lleno estoy del furor del Señor, canséme de sufrir: derrámalo fuera sobre el niño, y juntamente sobre el congreso de los jóvenes: porque el marido será preso con la muger, el anciano con el decrépito.

6:12 Et transibunt domus eorum ad alteros, agri et uxores pariter, quia extendam manum meam super habitantes terram, dicit Dominus :

6:12 Y las casas de ellos pasarán á otros, los campos, y las mugeres tambien: porque extenderé mi mano sobre los moradores de la tierra, dice el Señor.

6:13 a minore quippe usque ad majorem omnes avaritiæ student, et a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt dolum.

6:13 Porque desde el menor hasta el mayor todos se entregan á la avaricia; y desde el Propheta hasta el Sacerdote todos proceden con dolo.

6:14 Et curabant contritionem filiæ populi mei cum ignominia, dicentes : Pax, pax ! et non erat pax.

6:14 Y curaban la quiebra de la hija de mi pueblo con ignominia, diciendo: Paz, paz; y no habia paz.

6:15 Confusi sunt, quia abominationem fecerunt : quin potius confusione non sunt confusi, et erubescere nescierunt. Quam ob rem cadent inter ruentes : in tempore visitationis suæ corruent, dicit Dominus.

6:15 Se han avergonzado, porque hiciéron abominacion: ó mas bien ni aun levísimamente se han avergonzado, y no supiéron avergonzarse. Por lo qual caerán entre los que caygan: en el tiempo de su visitacion caerán, dice el Señor.

6:16 Hæc dicit Dominus : State super vias, et videte, et interrogate de semitis antiquis quæ sit via bona, et ambulate in ea : et invenietis refrigerium animabus vestris. Et dixerunt : Non ambulabimus.

6:16 Esto dice el Señor: Paráos en los caminos, y ved, y preguntad sobre las sendas antiguas, quál sea el camino bueno, y andad por él; y hallaréis refrigerio para vuestras almas. Y dixéron: No andarémos.

6:17 Et constitui super vos speculatores : Audite vocem tubæ. Et dixerunt : Non audiemus.

6:17 Y puse sobre vosotros atalayas. Oid la voz de trompeta. Y dixéron: No la oyremos.

6:18 Ideo audite, gentes, et cognosce, congregatio, quanta ego faciam eis.

6:18 Por tanto, oid, naciones, y tú, ó congregacion, conoce quán recias cosas haré yo con ellos.

6:19 Audi, terra : ecce ego adducam mala super populum istum, fructum cogitationum ejus : quia verba mea non audierunt, et legem meam projecerunt.

6:19 Oye, tierra: He aquí que yo traheré males sobre este pueblo, el fruto de sus pensamientos: porque no oyéron mis palabras, y desecháron mi ley.

6:20 Ut quid mihi thus de Saba affertis, et calamum suave olentem de terra longinqua ? Holocautomata vestra non sunt accepta, et victimæ vestræ non placuerunt mihi.

6:20 ¿Para qué me traheis incienso de Sabá, y caña de suave olor de tierra lejana? vuestros holocaustos no son aceptos, y vuestras víctimas no me agradáron.

6:21 Propterea hæc dicit Dominus : Ecce ego dabo in populum istum ruinas : et ruent in eis patres et filii simul ; vicinus et proximus peribunt.

6:21 Por tanto esto dice el Señor: He aquí que yo traheré ruinas sobre este pueblo, y caerán entre ellos juntamente los padres y los hijos, el vecino y el próximo perecerán.

6:22 Hæc dicit Dominus : Ecce populus venit de terra aquilonis, et gens magna consurget a finibus terræ.

6:22 Esto dice el Señor: He aquí que viene un pueblo de tierra del Aquilón, y una nacion grande se levantará de los fines de la tierra.

6:23 Sagittam et scutum arripiet : crudelis est et non miserebitur. Vox ejus quasi mare sonabit : et super equos ascendent, præparati quasi vir ad prælium adversum te, filia Sion.

6:23 Arrebatará saeta y escudo: cruel es, y no se apiadará. Su voz sonará como el mar; y sobre caballos montarán, dispuestos como varon á la pelea, contra tí, hija de Sión.

6:24 Audivimus famam ejus ; dissolutæ sunt manus nostræ : tribulatio apprehendit nos, dolores ut parturientem.

6:24 Oimos la fama de él, se afloxáron nuestras manos: nos alcanzó la tribulacion, los dolores como á la que está de parto.

6:25 Nolite exire ad agros, et in via ne ambuletis, quoniam gladius inimici, pavor in circuitu.

6:25 No salgais á los campos, y no andeis por el camino: porque espada de enemigo pavor al rededor.

6:26 Filia populi mei, accingere cilicio, et conspergere cinere : luctum unigeniti fac tibi, planctum amarum, quia repente veniet vastator super nos.

6:26 Hija de mi pueblo, cíñete de cilicio, y polvoréate de ceniza: hazte luto de unigénito, plañido amargo, porque súbitamente vendrá el destruidor sobre nosotros.

6:27 Probatorem dedi te in populo meo robustum : et scies, et probabis viam eorum.

6:27 Por ensayador fuerte te he puesto en mi pueblo; y sabrás, y exâminarás el camino de ellos.

6:28 Omnes isti principes declinantes, ambulantes fraudulenter, æs et ferrum : universi corrupti sunt.

6:28 Todos estos Príncipes que lo tuercen, que andan con engaño, son cobre y hierro: todos se han viciado.

6:29 Defecit sufflatorium ; in igne consumptum est plumbum : frustra conflavit conflator, malitiæ enim eorum non sunt consumptæ.

6:29 Faltó el fuelle, se ha consumido el plomo con el fuego, en vano fundió el fundidor: porque las malicias de ellos no se han consumido.

6:30 Argentum reprobum vocate eos, quia Dominus projecit illos.

6:30 Llamadlos plata desechada, porque el Señor los desechó.