5:1 Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam.
5:1 Después de esto llegó una fiesta de los judíos, y Jesús subió a Jerusalén.
5:2 Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.
5:2 Hay en Jerusalén, junto a la (puerta) de las Ovejas una piscina llamada en hebreo Betesda, que tiene cinco pórticos.
5:3 In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquæ motum.
5:3 Allí estaban tendidos una cantidad de enfermos, ciegos, cojos, paralíticos, que aguardaban que el agua se agitase.
5:4 Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.
5:4 Porque un ángel bajaba de tiempo en tiempo y agitaba el agua; y el primero que entraba después del movimiento del agua, quedaba sano de su mal, cualquiera que este fuese
5:5 Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
5:5 Y estaba allí un hombre, enfermo desde hacía treinta y ocho años.
5:6 Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei : Vis sanus fieri ?
5:6 Jesús, viéndolo tendido y sabiendo que estaba enfermo hacía mucho tiempo, le dijo: “¿Quieres ser sanado?”
5:7 Respondit ei languidus : Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam : dum venio enim ego, alius ante me descendit.
5:7 El enfermo le respondió: “Señor, yo no tengo a nadie que me meta en la piscina cuando el agua se agita; mientras yo voy, otro baja antes que yo”.
5:8 Dicit ei Jesus : Surge, tolle grabatum tuum et ambula.
5:8 Díjole Jesús: “Levántate, toma tu camilla y anda”.
5:9 Et statim sanus factus est homo ille : et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.
5:9 Al punto quedó sanado, tomó su camilla, y se puso a andar. Ahora bien, aquel día era sábado:
5:10 Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat : Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.
5:10 Dijeron, pues, los judíos al hombre curado: “Es sábado; no te es lícito llevar tu camilla”.
5:11 Respondit eis : Qui me sanum fecit, ille mihi dixit : Tolle grabatum tuum et ambula.
5:11 Él les respondió: “El que me sanó, me dijo: Toma tu camilla y anda”.
5:12 Interrogaverunt ergo eum : Quis est ille homo qui dixit tibi : Tolle grabatum tuum et ambula ?
5:12 Le preguntaron: “¿Quién es el que te dijo: Toma tu camilla y anda?”
5:13 Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.
5:13 El hombre sanado no lo sabía, porque Jesús se había retirado a causa del gentío que había en aquel lugar.
5:14 Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi : Ecce sanus factus es ; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.
5:14 Después de esto lo encontró Jesús en el Templo y le dijo: “Mira que ya estás sano; no peques más, para que no te suceda algo peor”.
5:15 Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum.
5:15 Fuese el hombre y dijo a los judíos que el que lo había sanado era Jesús.
5:16 Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato.
5:16 Por este motivo atacaban los judíos a Jesús, porque hacía estas cosas en sábado.
5:17 Jesus autem respondit eis : Pater meus usque modo operatur, et ego operor.
5:17 Él les respondió: “Mi Padre continúa obrando, y Yo obro también”.
5:18 Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere : quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis :
5:18 Con lo cual los judíos buscaban todavía más hacerlo morir, no solamente porque no observaba el sábado, sino porque llamaba a Dios su padre, igualándose de este modo a Dios.
5:19 Amen, amen dico vobis : non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem : quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.
5:19 Entonces Jesús respondió y les dijo: “En verdad, en verdad, os digo, el Hijo no puede por Sí mismo hacer nada, sino lo que ve hacer al Padre; pero lo que Este hace, el Hijo lo hace igualmente.
5:20 Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit : et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
5:20 Pues el Padre ama al Hijo y le muestra todo lo que Él hace; y le mostrará aún cosas más grandes que estas, para asombro vuestro.
5:21 Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
5:21 Como el Padre resucita a los muertos y les devuelve la vida, así también el Hijo devuelve la vida a quien quiere.
5:22 Neque enim Pater judicat quemquam : sed omne judicium dedit Filio,
5:22 Y el Padre no juzga a nadie, sino que ha dado todo el juicio al Hijo,
5:23 ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem ; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
5:23 a fin de que todos honren al Hijo como honran al Padre. Quien no honra al Hijo, no honra al Padre que lo ha enviado.
5:24 Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
5:24 En verdad, en verdad, os digo: El que escucha mi palabra y cree a Aquel que me envió, tiene vida eterna y no viene a juicio, sino que ha pasado ya de la muerte a la vida.
5:25 Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei : et qui audierint, vivent.
5:25 En verdad, en verdad, os digo, vendrá el tiempo, y ya estamos en él, en que los muertos oirán la voz del Hijo de Dios, y aquellos que la oyeren, revivirán.
5:26 Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso :
5:26 Porque así como el Padre tiene la vida en Sí mismo, ha dado también al Hijo el tener la vida en Sí mismo.
5:27 et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est.
5:27 Le ha dado también el poder de juzgar, porque es Hijo del hombre.
5:28 Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei :
5:28 No os asombre esto, porque vendrá el tiempo en que todos los que están en los sepulcros oirán su voz;
5:29 et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.
5:29 y saldrán los que hayan hecho el bien, para resurrección de vida; y los que hayan hecho el mal, para resurrección de juicio.
5:30 Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico : et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
5:30 Por Mí mismo Yo no puedo hacer nada. Juzgo según lo que oigo, y mi juicio es justo, porque no busco mi voluntad, sino la voluntad del que me envió.
5:31 Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
5:31 Si Yo doy testimonio de Mí mismo, mi testimonio no es verdadero.
5:32 Alius est qui testimonium perhibet de me : et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
5:32 Pero otro es el que da testimonio de Mí, y sé que el testimonio que da acerca de Mí es verdadero.
5:33 Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati.
5:33 Vosotros enviasteis legados a Juan, y él dio testimonio a la verdad.
5:34 Ego autem non ab homine testimonium accipio : sed hæc dico ut vos salvi sitis.
5:34 Pero no es que de un hombre reciba Yo testimonio, sino que digo esto para vuestra salvación.
5:35 Ille erat lucerna ardens et lucens : vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus.
5:35 Él era antorcha que ardía y brillaba, y vosotros quisisteis regocijaros un momento a su luz.
5:36 Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea : ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me :
5:36 Pero el testimonio que Yo tengo es mayor que el de Juan, porque las obras que el Padre me ha dado para llevar a cabo, y que precisamente Yo realizo, dan testimonio de Mí, que es el Padre quien me ha enviado.
5:37 et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me : neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis :
5:37 El Padre que me envió, dio testimonio de Mí. Y vosotros ni habéis jamás oído su voz, ni visto su semblante,
5:38 et verbum ejus non habetis in vobis manens : quia quem misit ille, huic vos non creditis.
5:38 ni tampoco tenéis su palabra morando en vosotros, puesto que no creéis a quien Él envió.
5:39 Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere : et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me :
5:39 Escudriñad las Escrituras, ya que pensáis tener en ellas la vida eterna: son ellas las que dan testimonio de Mí,
5:40 et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.
5:40 ¡y vosotros no queréis venir a Mí para tener vida!
5:41 Claritatem ab hominibus non accipio.
5:41 Gloria de los hombres no recibo,
5:42 Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
5:42 sino que os conozco (y sé) que no tenéis en vosotros el amor de Dios.
5:43 Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me ; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
5:43 Yo he venido en el nombre de mi Padre, y no me recibís; si otro viniere en su propio nombre, ¡a ese lo recibiréis!
5:44 Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis ?
5:44 ¿Cómo podéis vosotros creer, si admitís alabanza los unos de los otros, y la gloria que viene del único Dios no la buscáis?
5:45 Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem : est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.
5:45 No penséis que soy Yo quien os va a acusar delante del Padre. Vuestro acusador es Moisés, en quien habéis puesto vuestra esperanza.
5:46 Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi : de me enim ille scripsit.
5:46 Si creyeseis a Moisés, me creeríais también a Mí, pues de Mí escribió Él.
5:47 Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis ?
5:47 Pero si no creéis a sus escritos, ¿cómo creeréis a mis palabras?”