30:1 Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei :
30:1 Mas ahora se burlan de mí los menores de edad, cuyos padres me desdeñaba ponerlos con los perros de mi ganado:
30:2 quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni :
30:2 Cuya fuerza de manos tenia yo por nada, y eran tenidos aun por indignos de vivir.
30:3 egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria.
30:3 Estériles por la pobreza y por el hambre, que andaban royendo por el desierto, deslucidos de calamidad, y de miseria.
30:4 Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum :
30:4 Y comian yerbas, y cortezas de árboles, y la raiz de los enebros era su alimento.
30:5 qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.
30:5 Que arrebatando estas cosas de los valles, luego que hallaban alguna de ellas, corrian á ella con algazara.
30:6 In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terræ, vel super glaream :
30:6 Habitaban en los barrancos de los arroyos, y en las cavernas de la tierra, ó sobre las arenas.
30:7 qui inter hujuscemodi lætabantur, et esse sub sentibus delicias computabant :
30:7 Que hallaban su alegría entre tales cosas, y contaban por delicia estar debaxo de los espinos.
30:8 filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes.
30:8 Hijos de gente insensata y despreciable, y que absolutamente no se dexan ver sobre la tierra.
30:9 Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium.
30:9 Ahora he venido á ser su cancion, y he sido hecho su refran.
30:10 Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur.
30:10 Me abominan, y huyen léjos de mí, y no tienen reparo de escupirme en la cara.
30:11 Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum.
30:11 Porque abrió su aljaba, y me afligió, y puso freno en mi boca.
30:12 Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt : pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.
30:12 A la derecha del Oriente se levantáron luego mis calamidades: trastornáron mis pies, y me oprimiéron como con olas con sus veredas.
30:13 Dissipaverunt itinera mea ; insidiati sunt mihi, et prævaluerunt : et non fuit qui ferret auxilium.
30:13 Desbarataron mis caminos, pusiéronme asechanzas, y prevaleciéron, y no hubo quien diera socorro.
30:14 Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt.
30:14 Como por muro roto, y puerta abierta se arrojáron sobre mí, y revolviéronse á mis miserias.
30:15 Redactus sum in nihilum : abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea.
30:15 Reducido soy á la nada: arrebataste como viento mi deseo, y como nube pasó mi salud.
30:16 Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis.
30:16 Y ahora dentro de mí mismo se marchita mi alma, y me poseen dias de aflicion.
30:17 Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt.
30:17 De noche mis huesos son taladrados de dolores: y los que me comen, no duermen.
30:18 In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capitio tunicæ succinxerunt me.
30:18 Con la multitud de estos se consume mi vestido, y me han ceñido como con cabezon de túnica.
30:19 Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillæ et cineri.
30:19 Soy comparado al lodo, y soy asemejado al polvo y á la ceniza.
30:20 Clamo ad te, et non exaudis me : sto, et non respicis me.
30:20 Clamo á tí, y no me oyes: estoy presente, y no me miras.
30:21 Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuæ adversaris mihi.
30:21 Te has mudado en cruel para mí, y en la dureza de tu mano te me muestras adversario.
30:22 Elevasti me, et quasi super ventum ponens ; elisisti me valide.
30:22 Me elevaste, y como poniéndome sobre el viento me has estrellado con violencia.
30:23 Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.
30:23 Sé que me entregarás á la muerte, en donde hay casa establecida para todo viviente.
30:24 Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam : et si corruerint, ipse salvabis.
30:24 Mas no extiendes tu mano para consumirlos: y si cayeren, tú mismo los salvarás.
30:25 Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi.
30:25 Lloraba en otro tiempo sobre aquel, que estaba afligido, y se compadecia mi alma del pobre.
30:26 Expectabam bona, et venerunt mihi mala : præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.
30:26 Esperaba bienes, y viniéronme males: aguardaba luz, y sobreviniéron tinieblas.
30:27 Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie : prævenerunt me dies afflictionis.
30:27 Mis entrañas hirviéron sin reposo alguno, sorprehendiéronme dias de aflicion.
30:28 Mœrens incedebam sine furore ; consurgens, in turba clamabam.
30:28 Caminaba triste, mas sin impaciencia; levantándome, gritaba en medio de la gente.
30:29 Frater fui draconum, et socius struthionum.
30:29 Hermano fuí de los dragones, y compañero de los avestruces.
30:30 Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt præ caumate.
30:30 Denegrida está mi piel sobre mí, y mis huesos se secáron á causa del grande ardor.
30:31 Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.
30:31 En llanto se ha convertido mi cíthara, y mi órgano en voz de lloradores.