31:1 Pepigi fœdus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.
31:1 Hice concierto con mis ojos de ni aun siquiera pensar en vírgen.
31:2 Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et hæreditatem Omnipotens de excelsis ?
31:2 ¿Porque qué parte tendria Dios en mí de arriba, y qué heredad el Omnipotente desde las alturas?
31:3 Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam ?
31:3 ¿Por ventura no hay perdicion para el malvado, y enagenacion para los que obran injusticia?
31:4 Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat ?
31:4 ¿Por ventura no considera él mis caminos, y cuenta todos mis pasos?
31:5 Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,
31:5 Si anduve en vanidad, y se apresuró en engaño mi pie:
31:6 appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam.
31:6 Péseme Dios en balanza justa, y conozca mi sencillez.
31:7 Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhæsit macula,
31:7 Si mis pasos se desviáron del camino, y si mi corazon siguió á mis ojos, y si se apegó mancilla á mis manos:
31:8 seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.
31:8 Siembre yo, y coma otro: y mi linage sea desarraygado.
31:9 Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,
31:9 Si mi corazon fué seducido por causa de muger, y si puse asechanzas á la puerta de mi amigo:
31:10 scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.
31:10 Sea manceba de otro mi muger, y encórvense otros sobre ella.
31:11 Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.
31:11 Porque esto es un crímen enorme, y muy grande iniquidad.
31:12 Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.
31:12 Es fuego que consume hasta el exterminio, y que desarrayga todos los retoños.
31:13 Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me :
31:13 Si desdeñé de entrar en juicio con mi siervo, y con mi sierva, quando pleyteaban contra mí.
31:14 quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus ? et cum quæsierit, quid respondebo illi ?
31:14 ¿Porque qué haré quando Dios se levantare á juzgar? y quando me preguntare, qué le responderé?
31:15 Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus ?
31:15 ¿Por ventura el que en la madre me hizo á mí, no le hizo á él tambien: y no fué uno el que nos formó en la matriz?
31:16 Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduæ expectare feci ;
31:16 Si negué á los pobres lo que querian, é hice esperar los ojos de la viuda:
31:17 si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea
31:17 Si comí solo mi bocado, y no comió el huérfano de él:
31:18 (quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meæ egressa est mecum) ;
31:18 (Porque desde la infancia creció conmigo la misericordia: y del vientre de mi madre salió conmigo)
31:19 si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem ;
31:19 Si desprecié al que iba á perecer, porque no tenia que vestirse, y al pobre que estaba sin cubierta:
31:20 si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est ;
31:20 Si no me bendixéron sus costados, y no se abrigó con los vellones de mis ovejas:
31:21 si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem :
31:21 Si alzé mi mano contra el huérfano, aun quando me veía superior en la puerta:
31:22 humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.
31:22 Mi hombro se desprenda de su coyuntura, y mi brazo se quiebre con sus huesos.
31:23 Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui.
31:23 Porque siempre temí á Dios como olas hinchadas sobre mí, y el peso de él no pude soportar.
31:24 Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi : Fiducia mea ;
31:24 Si creí que el oro era mi fuerza, y dixe al oro mas acendrado: Mi confianza eres.
31:25 si lætatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea ;
31:25 Si puse mi alegría en mis muchas riquezas, y en que halló muchísimo mi mano:
31:26 si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,
31:26 Si miré al Sol quando resplandecia, y á la Luna quando caminaba con claridad:
31:27 et lætatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo :
31:27 Y si se alegró secretamente mi corazon, y besé mi mano con mi boca.
31:28 quæ est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.
31:28 Lo qual es una maldad grandísima, y un negar al Dios altísimo.
31:29 Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum :
31:29 Si me holgué de la ruina de aquel, que me aborrecia, y me regocijé del mal que le vino:
31:30 non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus.
31:30 Porque no permití que pecase mi garganta, demandando con maldiciones su muerte.
31:31 Si non dixerunt viri tabernaculi mei : Quis det de carnibus ejus, ut saturemur ?
31:31 Si las gentes de mi vivienda no dixéron: ¿Quién nos diera de sus carnes para hartarnos?
31:32 foris non mansit peregrinus : ostium meum viatori patuit.
31:32 No se quedó al descubierto el peregrino, mi puerta estuvo abierta al caminante.
31:33 Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam ;
31:33 Si encubrí como hombre mi pecado, y oculté en mi seno mi iniquidad.
31:34 si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me : et non magis tacui, nec egressus sum ostium.
31:34 Si me intimidó la grande muchedumbre, y me atemorizó el desprecio de los parientes: y no mas bien callé, y no salí de mi puerta.
31:35 Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat,
31:35 ¿Quién me diera uno que me oyese, y que el Omnipotente escuchase mis deseos: y que escribiese el libro el mismo que juzga.
31:36 ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi ?
31:36 Para que le llevase sobre mi hombro, y rodeármele yo como una corona?
31:37 Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.
31:37 A cada paso mio lo publicaré, y se lo presentaré como á un Príncipe.
31:38 Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent :
31:38 Si contra mí da voces mi tierra, y con ella lloran sus sulcos:
31:39 si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi :
31:39 Si comí sus frutos sin dinero, y afligí el alma de los que la labráron:
31:40 pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina. Finita sunt verba Job.
31:40 En vez de trigo názcanme abrojos, y espinas en vez de cebada. Acabáronse las palabras de Job.