Jonás 1

Ionas

1:1 Et factum est verbum Domini ad Jonam, filium Amathi, dicens :

1:1 Y vino palabra del Señor á Jonás hijo de Amathi, diciendo:

1:2 Surge, et vade in Niniven, civitatem grandem, et prædica in ea, quia ascendit malitia ejus coram me.

1:2 Levántate, y ve á Ninive ciudad grande, y predica en ella: porque subió su malicia delante de mí.

1:3 Et surrexit Jonas, ut fugeret in Tharsis a facie Domini, et descendit in Joppen : et invenit navem euntem in Tharsis, et dedit naulum ejus, et descendit in eam ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini.

1:3 Y se levantó Jonás para huir á Thársis de la presencia del Señor, y descendió á Joppe, y halló un navío que iba á Thársis: y dió su flete, y entró en él para ir con ellos á Thársis huyendo del Señor.

1:4 Dominus autem misit ventum magnum in mare : et facta est tempestas magna in mari, et navis periclitabatur conteri.

1:4 Mas el Señor envió un viento recio en la mar: y se movió gran tormenta en la mar, y el navío estaba á riesgo de estrellarse.

1:5 Et timuerunt nautæ, et clamaverunt viri ad deum suum, et miserunt vasa quæ erant in navi, in mare, ut alleviaretur ab eis ; et Jonas descendit ad interiora navis, et dormiebat sopore gravi.

1:5 Y los marineros tuviéron miedo, y cada uno clamó á su Dios: y echáron en la mar los equipages que trahian en el navío para aligerarle de su peso: mas Jonás habia descendido al fondo del navío, y dormia con profundo sueño.

1:6 Et accessit ad eum gubernator, et dixit ei : Quid tu sopore deprimeris ? surge, invoca Deum tuum, si forte recogitet Deus de nobis, et non pereamus.

1:6 Y se llegó á él el piloto, y le dixo: ¿Cómo te estás tú con tan pesado sueño? levántate, invoca á tu Dios, si por ventura Dios cuidará de nosotros, y que no perezcamos.

1:7 Et dixit vir ad collegam suum : Venite et mittamus sortes, et sciamus quare hoc malum sit nobis. Et miserunt sortes, et cecidit sors super Jonam.

1:7 Y dixo cada uno á su compañero: Venid, y echemos suertes, y sepamos por qué nos ha acaecido este mal. Y echáron suertes: y cayó la suerte sobre Jonás.

1:8 Et dixerunt ad eum : Indica nobis cujus causa malum istud sit nobis : quod est opus tuum ? quæ terra tua, et quo vadis ? vel ex quo populo es tu ?

1:8 Y le dixéron: Dinos, ¿por qué nos ha acaecido este mal? ¿qué oficio tienes? ¿quál es tu tierra, y á dóndes vas? ¿ó de quál pueblo eres tú?

1:9 Et dixit ad eos : Hebræus ego sum, et Dominum Deum cæli ego timeo, qui fecit mare et aridam.

1:9 Y les dixo: Yo soy Hebréo, y yo temo al Señor Dios del cielo, que hizo la mar y la tierra.

1:10 Et timuerunt viri timore magno, et dixerunt ad eum : Quid hoc fecisti ? cognoverunt enim viri quod a facie Domini fugeret, quia indicaverat eis.

1:10 Y los hombres temiéron mucho, y le dixéron: ¿Pues por qué has hecho esto? (porque entendiéron los hombres que huia de la cara de Dios, porque él se les habia dado á entender.)

1:11 Et dixerunt ad eum : Quid faciemus tibi, et cessabit mare a nobis ? quia mare ibat, et intumescebat.

1:11 Y le dixéron: ¿Qué haremos de tí, y se nos quietará la mar? porque la mar se iba levantando, y embraveciendo.

1:12 Et dixit ad eos : Tollite me, et mittite in mare, et cessabit mare a vobis : scio enim ego quoniam propter me tempestas hæc grandis venit super vos.

1:12 Y les dixo: Tomadme, y echadme en la mar, y la mar se os quietará: que bien sé yo que por mí ha venido sobre vosotros esta grande tormenta.

1:13 Et remigabant viri ut reverterentur ad aridam, et non valebant, quia mare ibat, et intumescebat super eos.

1:13 Y remaban los hombres para tornar á la tierra, y no podian: porque la mar iba subiendo, y embraveciéndose contra ellos.

1:14 Et clamaverunt ad Dominum, et dixerunt : Quæsumus, Domine, ne pereamus in anima viri istius, et ne des super nos sanguinem innocentem : quia tu, Domine, sicut voluisti, fecisti.

1:14 Y clamáron al Señor, y dixéron: Te rogamos, Señor, que no perezcamos por la vida de este hombre, y no hagas caer sobre nosotros la sangre inocente: porque tú, Señor, has hecho, así como has querido.

1:15 Et tulerunt Jonam, et miserunt in mare : et stetit mare a fervore suo.

1:15 Y tomáron á Jonás, y lo echáron en la mar: y cesó luego el furor de la mar.

1:16 Et timuerunt viri timore magno Dominum : et immolaverunt hostias Domino, et voverunt vota.

1:16 Y concibiéron los hombres un grande temor al Señor, y ofreciéron víctimas al Señor, é hiciéron votos.