Oseas 11

Osee

11:1 Sicut mane transiit, pertransiit rex Israël. Quia puer Israël, et dilexi eum ; et ex Ægypto vocavi filium meum.

11:1 Como pasó una mañana, así pasó el Rey de Israél. Por quanto Israél era niño, y yo lo amé: y de Egypto llamé á mi hijo.

11:2 Vocaverunt eos, sic abierunt a facie eorum ; Baalim immolabant, et simulacris sacrificabant.

11:2 Los llamáron, tanto mas se alejáron de su presencia: ofrecian víctimas á Baal, y hacian sacrificios á los ídolos.

11:3 Et ego quasi nutritius Ephraim : portabam eos in brachiis meis, et nescierunt quod curarem eos.

11:3 Y yo como ayo de Ephraim, los trahia en mis brazos: y no conociéron que yo los cuidaba.

11:4 In funiculis Adam traham eos, in vinculis caritatis ; et ero eis quasi exaltans jugum super maxillas eorum, et declinavi ad eum ut vesceretur.

11:4 Con cuerdas de Adam los atraheré, con lazos de caridad: y seré para ellos como quien alza yugo sobre sus quixadas: y decliné á él para que comiese.

11:5 Non revertetur in terram Ægypti, et Assur ipse rex ejus, quoniam noluerunt converti.

11:5 No tornará á la tierra de Egypto, sino que el mismo Assúr será su Rey: por quanto no se quisiéron convertir.

11:6 Cœpit gladius in civitatibus ejus, et consumet electos ejus, et comedet capita eorum.

11:6 Comenzó la espada en sus ciudades, y consumirá á sus escogidos, y devorará las cabezas de ellos.

11:7 Et populus meus pendebit ad reditum meum ; jugum autem imponetur eis simul, quod non auferetur.

11:7 Y mi pueblo estará suspenso esperando que yo vuelva: mas yugo á una les será puesto, que no será quitado.

11:8 Quomodo dabo te, Ephraim ? protegam te, Israël ? Quomodo dabo te sicut Adama, ponam te ut Seboim ? Conversum est in me cor meum, pariter conturbata est pœnitudo mea.

11:8 ¿Qué haré de tí, Ephraim, seré tu protector, Israél? ¿pues qué te he de tratar como á Adama, te he de poner como á Seboim? Se ha trastornado dentro de mí mi corazon, juntamente se ha conmovido mi arrepentimiento.

11:9 Non faciam furorem iræ meæ ; non convertar ut disperdam Ephraim, quoniam Deus ego, et non homo ; in medio tui sanctus, et non ingrediar civitatem.

11:9 No executaré el furor de mi ira: no me volveré para destruir á Ephraim: porque yo soy Dios, y no un hombre: el santo en medio de tí, y yo no entraré en la Ciudad.

11:10 Post Dominum ambulabunt ; quasi leo rugiet, quia ipse rugiet, et formidabunt filii maris.

11:10 Andarán en pos del Señor: bramará como leon: porque él mismo rugirá, y temerán los hijos de la mar.

11:11 Et avolabunt quasi avis ex Ægypto, et quasi columba de terra Assyriorum : et collocabo eos in domibus suis, dicit Dominus.

11:11 Y volarán de Egypto como ave, y como paloma de tierra de los Assyrios: y los pondré en sus casas, dice el Señor.

11:12 Circumdedit me in negatione Ephraim, et in dolo domus Israël ; Judas autem testis descendit cum Deo, et cum sanctis fidelis.

11:12 Me cercó Ephraim con reniego, y con engaño la casa de Israél: mas Judá, dando testimonio descendió con Dios, y es fiel con los Santos.