Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Psalm

1 2 3 4 5 6 7

142:1 voce mea ad Dominum clamavi voce mea ad Dominum deprecatus sum

142:1 Ein Lehrgedicht Davids, als er sich in der Höhle befand, ein Gebet.

142:2 effundo in conspectu eius deprecationem meam tribulationem meam ante ipsum pronuntio

142:2 Laut schrei’ ich zum HERRN, laut fleh’ ich zum HERRN,

142:3 in deficiendo ex me spiritum meum et tu cognovisti semitas meas in via hac qua ambulabam absconderunt laqueum mihi

142:3 ich schütte meine Klage vor ihm aus, tue kund vor ihm meine Not.

142:4 considerabam ad dexteram et videbam et non erat qui cognosceret me periit fuga a me et non est qui requirit animam meam

142:4 Wenn mein Geist in mir verschmachtet, du kennst doch meinen Lebenspfad. Auf dem Wege, den ich wandeln will, hat man mir heimlich ein Fangnetz ausgespannt.

142:5 clamavi ad te Domine dixi tu es spes mea portio mea in terra viventium

142:5 Blick’ ich nach rechts und halte Umschau: ach, da ist keiner, der mich versteht! Verschlossen ist mir jede Zuflucht: niemand fragt nach mir!

142:6 intende ad deprecationem meam quia humiliatus sum nimis libera me a persequentibus me quia confortati sunt super me

142:6 Ich schreie, HERR, zu dir, ich sage: »Du bist meine Zuflucht, mein Anteil im Lande der Lebenden!«

142:7 educ de custodia animam meam ad confitendum nomini tuo me expectant iusti donec retribuas mihi

142:7 Ach, merk’ auf mein Flehn, denn ich bin gar schwach geworden! Rette mich vor meinen Verfolgern, denn sie sind mir zu stark!

142:8 Führe mich aus der Umkreisung hinaus, damit ich deinen Namen preise! Die Gerechten werden bei mir erwarten, daß du mir wohltust.